Ανάμεικτα συναισθήματα τρέφει ο Sean Ono Lennon για τη Rachel Zegler.
Ο Sean Ono Lennon, ο γιος του John Lennon των Beatles και της Yoko Ono, προκάλεσε αίσθηση με την επίθεσή του στη Rachel Zegler, την ηθοποιό που πρωταγωνιστεί στη νέα live-action μεταφορά της «Χιονάτης» από την Disney.
Η Rachel Zegler βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης δημόσιας διαμάχης, με τις δηλώσεις και τη συμπεριφορά της να προκαλούν ποικίλες αντιδράσεις.
Αν και ο Sean Ono Lennon αναγνώρισε σε ανάρτησή του στο X (πρώην Twitter) ότι «συμφωνεί πως η δαιμονοποίηση» της Rachel Zegler «έχει πάει πολύ μακριά», πρόσθεσε: «Αλλά επίσης φέρεται σαν κακομαθημένο, αχάριστο και αποκομμένο κωλόπαιδο. Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη».
Η ανάρτηση αυτή διαγράφηκε λίγο αργότερα, αλλά πρόλαβε να συζητηθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Σε προηγούμενη ανάρτησή του, ο Sean Ono Lennon είχε αναφερθεί και στην εξωτερική εμφάνιση της Rachel Zegler και της συμπρωταγωνίστριάς της, Gal Gadot, λέγοντας ότι είναι «εξαιρετικά όμορφες γυναίκες», απαντώντας στα σεξιστικά σχόλια που είχαν γίνει εις βάρος τους.
Η στάση του Sean Ono Lennon φαίνεται να κινείται ανάμεσα στην υπεράσπιση και την κριτική, αντικατοπτρίζοντας το γενικότερο κλίμα που επικρατεί γύρω από τη Rachel Zegler.
Η Αμερικανίδα ηθοποιός έχει βρεθεί στο στόχαστρο της κριτικής για τις πολιτικές της απόψεις, οι οποίες την έφεραν σε σύγκρουση ακόμη και με την Disney.
Σύμφωνα με αναφορές, η εταιρεία προσέλαβε ειδικό «γκουρού των social media» για να ελέγχει τις αναρτήσεις της κατά τη διάρκεια της προώθησης της ταινίας.
Μετά τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του περασμένου έτους, η 23χρονη ηθοποιός είχε γράψει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Γ*** τον Donald Trump» και «Είθε οι υποστηρικτές του Trump… και ο ίδιος ο Trump να μην γνωρίσουν ποτέ την ειρήνη».
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις από συντηρητικούς σχολιαστές, με αποτέλεσμα η ηθοποιός να ζητήσει συγγνώμη αργότερα.
Επιπλέον, η Rachel Zegler έχει δεχθεί επικρίσεις και για τις τοποθετήσεις της σχετικά με την Παλαιστίνη, οι οποίες δίχασαν το κοινό και προκάλεσαν περαιτέρω αντιπαραθέσεις.
Οι πρώτες μεγάλες αντιδράσεις εναντίον της ήρθαν το 2023, όταν δήλωσε ότι η νέα εκδοχή της «Χιονάτης» θα είναι πιο φεμινιστική από την πρωτότυπη ταινία του 1937.
«Δεν είναι πια το 1937 – δεν πρόκειται να σωθεί από τον πρίγκιπα και δεν θα ονειρεύεται τον αληθινό έρωτα. Ονειρεύεται να γίνει η ηγέτιδα που ξέρει ότι μπορεί να γίνει», δήλωσε τότε.
Οι δηλώσεις αυτές, σε συνδυασμό με την επιλογή της Zegler – μίας Λατίνας ηθοποιού – για τον ρόλο της Χιονάτης, προκάλεσαν αντιδράσεις από συντηρητικούς κύκλους, οι οποίοι κατηγόρησαν την Disney για «woke» ατζέντα και απομάκρυνση από την κλασική αφήγηση της «Χιονάτης».
Η ταινία δέχθηκε μαζική επίθεση από τους χρήστες του IMDb, με αποτέλεσμα να καταταγεί ανάμεσα στις χειρότερες ταινίες όλων των εποχών στην πλατφόρμα, με βαθμολογία μόλις 1,6 στα 10.
Η εμπορική πορεία της ταινίας ήταν απογοητευτική. Η πρεμιέρα της «Χιονάτης» συγκέντρωσε μόλις τα 42,2 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office, ένα ποσό πολύ χαμηλότερο των προσδοκιών και καταστροφικό αν αναλογιστεί κανείς ότι το κόστος παραγωγής και προώθησης της ταινίας εκτιμάται μεταξύ 240 και 270 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η ταινία συγκέντρωσε επίσης βαθμολογία μόλις 42% στο Rotten Tomatoes, γεγονός που επιβεβαιώνει την αρνητική υποδοχή από κοινό και κριτικούς.
Η Disney είχε ήδη δεχθεί πλήγμα με την αποτυχία του «Dumbo» το 2019, και η απογοητευτική πορεία της «Χιονάτης» εντείνει τις ανησυχίες για το μέλλον των live-action μεταφορών της.
Το στούντιο ελπίζει ότι πρόκειται για μία προσωρινή κάμψη, με τις επερχόμενες κυκλοφορίες του «Lilo & Stitch» τον Μάιο και του «Moana» το 2026 να αναμένεται να αναζωογονήσουν το ενδιαφέρον του κοινού.
Η περίπτωση της Rachel Zegler και της «Χιονάτης» αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η πολιτική, η κοινωνική ευαισθησία και η δημόσια εικόνα των ηθοποιών μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την πορεία μιας κινηματογραφικής παραγωγής.
Η Zegler φαίνεται να πληρώνει το τίμημα της ειλικρίνειας και της πολιτικής της στάσης σε μία εποχή όπου τα social media λειτουργούν ως πεδίο μάχης για ιδεολογικές συγκρούσεις.
