Ο Teddy Swims μιλά για την αναζήτηση της πατρικής αποδοχής μέσα από τη soul, την R&B και την αλήθεια της country.
Ο Teddy Swims δεν υπάκουσε ποτέ σε στεγανές γραμμές και μουσικά όρια. Σε αυτό το σημείο της διαδρομής του, η στάση του αυτή δεν αποτελεί απλώς μία στρατηγική επιλογή καριέρας, αλλά τον βασικό λόγο για τον οποίο εμφανίζεται διαρκώς σε μέρη που, με την πρώτη ματιά, μοιάζουν απρόσμενα. Η φωνή του κουβαλά το τραχύ μέταλλο της soul, την ελκτική δύναμη της R&B και εκείνο το είδος της αφήγησης που συνδέεται όλο και περισσότερο με το κοινό της country.
Αυτός είναι και ο λόγος που η παρουσία του στο φετινό φεστιβάλ Stagecoach δεν προκάλεσε έκπληξη, αλλά λειτούργησε ως ένα σήμα για την κατεύθυνση που παίρνουν τα πράγματα στη σύγχρονη μουσική βιομηχανία.
Η τρέχουσα άνοδος της country δεν αφορά μόνο τις θέσεις στα charts. Αφορά κυρίως το πόσο πολύ έχει διευρυνθεί το ίδιο το μουσικό είδος, αγκαλιάζοντας διαφορετικές επιρροές και αισθητικές. Καλλιτέχνες που κινούνται με ευκολία ανάμεσα σε ετερόκλητους ήχους, όπως ο Post Malone και ο Jelly Roll, βρίσκουν πλέον την ίδια ανταπόκριση στα φεστιβαλικά πλήθη με τους παραδοσιακούς headliners. Ο Teddy Swims αισθάνεται απόλυτα άνετα σε αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο, γεφυρώνοντας το παλιό με το νέο και το τοπικό με το παγκόσμιο.
Όταν ρωτήθηκε αν η κατάκτηση της κορυφής στο Billboard Hot 100 και οι εμφανίσεις σε τεράστια φεστιβάλ αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό του, η απάντησή του παρέμεινε απροσδόκητα προσγειωμένη και προσωπική. Αντί να εστιάσει στη δόξα ή το μέγεθος της επιτυχίας, έστρεψε το βλέμμα του προς την οικογένεια και τις ρίζες του, αποδεικνύοντας ότι η εσωτερική του πυξίδα παραμένει προσηλωμένη στις αξίες που τον διαμόρφωσαν πριν από τα φώτα της δημοσιότητας.
«Για εμένα, θέλω να είμαι ο καλύτερος», δήλωσε στο Billboard κατά τη διάρκεια του Stagecoach τον περασμένο μήνα. «Και όσον αφορά τον γιο μου, θέλω να πιστεύει ότι είμαι cool. Οπότε έχει να κάνει περισσότερο με το να προσπαθώ να νιώθω υπερήφανος για εμένα», ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας μία σπάνια ματιά στην πατρότητα και στις ανησυχίες που τη συνοδεύουν.
Ο Teddy Swims είχε έναν ακόμα ξεχωριστό καλεσμένο μαζί του κατά τη διάρκεια της εμφάνισής του στο Stagecoach. Ο πατέρας του βρισκόταν εκεί για να τον παρακολουθήσει ζωντανά στη σκηνή, μία στιγμή που έκανε το μέγεθος του γεγονότος να μοιάζει πιο ουσιαστικό και ανθρώπινο.
Όπως εξήγησε ο ίδιος ο τραγουδιστής, δεν πρόκειται για ορόσημα ή μετρήσιμα μεγέθη, αλλά για μία στιγμή που κύκλωσε την προσωπική του ιστορία, οξύνοντας την αντίληψή του για το πώς μοιάζει πραγματικά η επιτυχία πέρα από την επιφάνεια των αριθμών.
Η συναισθηματική φόρτιση της βραδιάς ήταν εμφανής, καθώς η παρουσία του πατέρα του ανάμεσα στο πλήθος λειτούργησε ως υπενθύμιση της διαδρομής που διένυσαν μαζί.
Για τον Teddy Swims, η τέχνη του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα βιώματά του και οι άνθρωποι που τον στήριξαν στα πρώτα του βήματα παραμένουν το πιο αυστηρό αλλά και το πιο αγαπημένο του κοινό. Αυτή η δυναμική μεταξύ πατέρα και γιου αποτελεί τον πυρήνα της κοσμοθεωρίας του.
«Νομίζω ότι μία μέρα ελπίζω ότι ο γιος μου, ίσως, ελπίζω, θα θελήσει να το κάνει αυτό», είπε, αναφερόμενος στην ενασχόληση με τη μουσική και τις ζωντανές εμφανίσεις. «Αν όχι, θα στηρίξω ό,τι και αν θέλει να κάνει. Αλλά ο πατέρας μου που με βλέπει, το πόσο περήφανος είναι… πόσο cool θα ήταν μία μέρα να μπορώ να πω: “Είμαι τόσο περήφανος και για τον γιο μου”. Και εκείνος να με βλέπει να το κάνω αυτό και να είναι περήφανος για τον πατέρα του», εξομολογήθηκε.
Αυτή η ανάγκη για σύνδεση ανάμεσα στις γενιές φαίνεται να είναι ο κινητήριος μοχλός πίσω από τις επιλογές του. Ο Teddy Swims δεν επιδιώκει απλώς την αποδοχή της βιομηχανίας, αλλά την οικοδόμηση μιας κληρονομιάς που θα έχει νόημα για τον γιο του. Η ειλικρίνειά του απέναντι στις δικές του ανασφάλειες και η επιθυμία του να φανεί «cool» στα μάτια του παιδιού του τον καθιστούν έναν από τους πιο προσιτούς και ανθρώπινους καλλιτέχνες της γενιάς του.
Η μουσική του Teddy Swims, άλλωστε, διακρίνεται για αυτό ακριβώς το στοιχείο: την ικανότητα να μετατρέπει το προσωπικό σε συλλογικό. Είτε τραγουδά για τον πόνο του χωρισμού είτε για την εσωτερική πάλη της αυτοβελτίωσης, η αμεσότητά του είναι αυτή που του επέτρεψε να διεισδύσει στα charts της country και της pop ταυτόχρονα. Δεν είναι ένας καλλιτέχνης που προσπαθεί να χωρέσει σε κάποιο καλούπι, αλλά κάποιος που τολμά να φτιάξει το δικό του.
Το γεγονός ότι ένας καλλιτέχνης με το δικό του υπόβαθρο καταφέρνει να κυριαρχεί σε παραδοσιακά country φεστιβάλ, αποδεικνύει ότι τα ακροατήρια είναι πλέον πιο ανοιχτά από ποτέ σε νέες εμπειρίες. Το Stagecoach αποτέλεσε το ιδανικό πεδίο για να φανεί αυτή η αλλαγή παραδείγματος, όπου η ποιότητα των τραγουδιών και η αυθεντικότητα της ερμηνείας υπερβαίνουν τις ταμπέλες των ειδών.
Η επιτυχία του «Lose Control» ίσως ήταν η αφορμή για να τον γνωρίσει το ευρύ κοινό, όμως η διάρκεια της καριέρας του φαίνεται πως θα βασιστεί σε πολύ πιο στέρεα θεμέλια. Ο ίδιος παραμένει προσηλωμένος στη δουλειά του, ενώ παραδέχθηκε πως η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι να παραμείνει στην κορυφή των charts, αλλά να παραμείνει ηρωική φιγούρα στα μάτια του γιου του.
Καθώς ο Teddy Swims συνεχίζει να εξερευνά τα μουσικά του όρια, η ιστορία του υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία κρύβεται συχνά μία πολύ απλή, ανθρώπινη επιθυμία. Για εκείνον, η κατάκτηση του κόσμου δεν σημαίνει τίποτα αν δεν συνοδεύεται από το βλέμμα θαυμασμού εκείνων που αγαπά. Και σε αυτή την προσπάθεια, φαίνεται να τα καταφέρνει περίφημα, διατηρώντας την πλευρά του cool μπαμπά αλώβητη από τη φθορά της φήμης.
