Οι Iggy Pop, Olivia Rodrigo και Twenty One Pilots τίμησαν τους White Stripes σε μία βραδιά όπου η απουσία της Meg White ήταν το ίδιο ηχηρή με τη μουσική τους.
Είναι πλέον επίσημο: Οι White Stripes ανήκουν στο Rock and Roll Hall of Fame. Η τελετή ένταξης πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 8 Νοεμβρίου στο Peacock Theatre του Λος Άντζελες, με τους Jack και Meg White να τιμώνται για το ανεξίτηλο, δεκαετές στίγμα που άφησαν στη μουσική.
Όπως αναμενόταν, η Meg White δεν παραβρέθηκε στην τελετή – έχει αποσυρθεί πλήρως από τη μουσική βιομηχανία και τη δημόσια ζωή γενικότερα από τότε που οι White Stripes διαλύθηκαν το 2011. Ευτυχώς, μία σειρά από σπουδαίους καλλιτέχνες ήταν παρόντες για να βοηθήσουν να καλυφθεί το κενό που άφησε η απουσία της εμβληματικής μουσικού, μιας από τις 100 Σπουδαιότερες Ντράμερ όλων των εποχών σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone.
Η Olivia Rodrigo και η Feist ένωσαν τις δυνάμεις τους για μία συγκινητική εκτέλεση του κλασικού «We’re Going to Be Friends» από το άλμπουμ «White Blood Cells», ενώ οι Twenty One Pilots, ένα ντουέτο κιθάρας – ντραμς όπως ακριβώς και οι White Stripes, παρουσίασαν μία εκρηκτική εκδοχή του απόλυτου ύμνου «Seven Nation Army».
Την εισαγωγή των White Stripes στο Rock and Roll Hall of Fame ανέλαβε ένας άλλος θρύλος της ροκ σκηνής του Ντιτρόιτ, ο Iggy Pop, ο οποίος ανέβηκε στη σκηνή και παρέσυρε το κοινό σε μία ρυθμική ψαλμωδία του «Seven Nation Army».
Κρατώντας τις σημειώσεις του στα χέρια, αστειεύτηκε, «Για να δω αν μπορώ να διαβάσω αυτές τις αηδίες».
Ο Iggy Pop περιέγραψε τους White Stripes ως «έναν Αδάμ και μία Εύα του 21ου αιώνα, που ξεκίνησαν ένα rock ‘n’ roll συγκρότημα», και αποθέωσε τις δεξιότητες της Meg White στα ντραμς, λέγοντας πως ήταν η δική της υποστήριξη που εκτόξευσε «τη ρουκέτα της ηχητικής έκρηξης που ήταν ο Jack White».
Στη συνέχεια, ο ίδιος ο Jack White ανέβηκε στο βήμα για τον δικό του ευχαριστήριο λόγο, ευχαριστώντας τον «θείο Iggy». Φορώντας ένα κόκκινο κοστούμι και λευκή γραβάτα, αποκάλυψε ότι είχε μιλήσει με τη Meg για την τιμητική διάκριση και ότι εκείνη έκανε «σημειώσεις στίξης και διορθώσεις» στον λόγο του.
«Μίλησα με τη Meg White τις προάλλες· είπε ότι λυπάται πολύ που δεν μπόρεσε να είναι εδώ απόψε, αλλά είναι πολύ ευγνώμων στους ανθρώπους που την έχουν υποστηρίξει όλα αυτά τα χρόνια, σημαίνει πραγματικά πολλά για εκείνη απόψε», δήλωσε.
Ο Jack White ευχαρίστησε τους μουσικούς ήρωες των White Stripes και ανέφερε επίσης άλλα εμβληματικά δίδυμα της pop κουλτούρας: τους Leiber and Stoller, τους Siegel and Shuster, και τους Abbott and Costello.
«Εγώ ο ίδιος έχω συμμετάσχει σε πολλά συγκροτήματα που πιθανότατα δεν έχετε ακούσει ποτέ. Αλλά για κάποιο λόγο, ο κόσμος συνδέθηκε ιδιαίτερα με αυτό το συγκεκριμένο πρότζεκτ ενός ντουέτου δύο ατόμων στο οποίο συμμετείχα, που ονομαζόταν The White Stripes», είπε.
«Δεν ξέρουμε γιατί συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, αλλά όταν συμβαίνουν, είναι το πιο όμορφο πράγμα που μπορείς να έχεις ως καλλιτέχνης ή μουσικός, όταν ο κόσμος ανταποκρίνεται και μοιράζεται μαζί σου», συνέχισε.
«Στους νέους καλλιτέχνες, θέλω να πω, βρομίστε τα χέρια σας και αφήστε τις οθόνες και βγείτε στο γκαράζ σας ή στο μικρό σας δωμάτιο και πάθετε εμμονή», πρόσθεσε. «Πάθετε εμμονή με κάτι, αποκτήστε πάθος. Όλοι θέλουμε να συμμετέχουμε σε αυτό που μπορεί να δημιουργήσετε».
Η Olivia Rodrigo, η οποία γεννήθηκε μόλις δύο μήνες πριν οι White Stripes κυκλοφορήσουν το «Elephant» τον Απρίλιο του 2003, έχει εκφράσει εδώ και καιρό τον θαυμασμό της για το συγκρότημα, λέγοντας ότι μεγάλωσε ακούγοντας το άλμπουμ και ειδικά το «The Hardest Button to Button».
«Τα ντραμς της Meg πραγματικά λάμπουν σε αυτό, και από εκεί βούτηξα σε όλα τα άλλα απίστευτα άλμπουμ τους και έγινα τεράστια θαυμάστρια», είχε πει η Rodrigo στο ELLE το 2023.
«Το παίξιμο της Meg και οι White Stripes γενικότερα μου έδωσαν ένα τεράστιο μάθημα για την αξία της απλότητας στη μουσική. Μου έμαθαν ότι ένα πραγματικά σπουδαίο τραγούδι δεν χρειάζεται να έχει τρελή παραγωγή ή πολλαπλά στρώματα ήχου. Απλώς πρέπει να σε συγκινεί», ανέφερε.
Η βραδιά στο Λος Άντζελες ήταν ένας καθρέφτης της ίδιας της κληρονομιάς των White Stripes: ένας συνδυασμός ωμής δύναμης και συγκινησιακής ευθραυστότητας.
Η ένταξή τους στο πάνθεον της rock δεν ήταν απλώς μία τυπική αναγνώριση, αλλά μία γιορτή της ιδέας ότι δύο άνθρωποι, με τα πιο βασικά εργαλεία, μπορούν να δημιουργήσουν έναν ήχο τόσο μνημειώδη που γεμίζει στάδια και τόσο προσωπικό που αγγίζει την ψυχή.
Και ενώ η φυσική απουσία της Meg White ήταν αισθητή, η μουσική της παρουσία, μέσα από τις ερμηνείες μιας νέας γενιάς που ενέπνευσε, απέδειξε πως η θέση της, δίπλα στον Jack White, σε αυτό το Hall of Fame, είναι αδιαπραγμάτευτη και αιώνια.
