Ο Bruce Springsteen αναμετράται με τον μύθο του «The Boss».
Ο Bruce Springsteen εξακολουθεί να συνοδεύεται εδώ και πάνω από πέντε δεκαετίες από το εμβληματικό παρατσούκλι «The Boss». Ένα όνομα που, αν και τον καθιέρωσε ως καλλιτέχνη στο μουσικό στερέωμα, ποτέ δεν αποτέλεσε επιλογή ή επιθυμία του ίδιου.
Σε μία άκρως αποκαλυπτική συζήτηση στο podcast «Awards Chatter» του The Hollywood Reporter, ο 75χρονος καλλιτέχνης μίλησε με πρωτοφανή ειλικρίνεια για τη σχέση του με το παρατσούκλι αυτό, δηλώνοντας πως αποτέλεσε, σε προσωπικό επίπεδο, πηγή αμηχανίας και εσωτερικής σύγκρουσης.
«Το “The Boss”, που με κυνηγούσε όλη μου τη ζωή, με κυνηγά ακόμα», δήλωσε με ειλικρίνεια ο Bruce Springsteen. «Το έχω συνηθίσει. Παραιτήθηκα και το συνήθισα, υποθέτω», πρόσθεσε, αποτυπώνοντας μία διαχρονική αμφιθυμία που συχνά συνοδεύει τις δημόσιες ταμπέλες που μας προσδίδονται χωρίς συναίνεση.
Ο διάσημος τραγουδοποιός εξιστόρησε με χιούμορ και νοσταλγικό τόνο τη γένεση του ψευδωνύμου. Όπως αποκάλυψε, το όνομα «The Boss» ξεκίνησε από μία καθαρά πρακτική συνθήκη κατά την πρώιμη περίοδο της καριέρας του: ήταν απλώς εκείνος που αναλάμβανε να πληρώνει τους μουσικούς μετά από κάθε ζωντανή εμφάνιση.
«“Ε, αφεντικό.” Ξέρεις; “Θα πληρωθούμε αυτή την εβδομάδα;” “Βεβαίως”», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας με παραστατικότητα το κλίμα της εποχής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η απλή ατάκα εξελίχθηκε απροσδόκητα σε σήμα κατατεθέν. Η φράση άρχισε να κυκλοφορεί στα παρασκήνια, μέχρι που ένας DJ την άκουσε κι άρχισε να τη χρησιμοποιεί στις ραδιοφωνικές του εκπομπές. Από εκεί και πέρα, πήρε τη δική της πορεία στη λαϊκή φαντασία: «Και κάπως έτσι έμεινε», είπε με ένα μειδίαμα αποδοχής.
Η πορεία του ονόματος αυτού προς τη δημόσια σφαίρα δεν ήταν φυσικά άμεση.
Όπως καταγράφεται και στη βιογραφία του τραγουδιστή, «Bruce», από τον Peter Ames Carlin, που κυκλοφόρησε το 2012, η χρήση του όρου «The Boss» ουσιαστικά περιοριζόταν, τουλάχιστον για τα πρώτα τρία χρόνια, στον στενό κύκλο συνεργατών και φίλων του Springsteen. Ήταν, δηλαδή, ένας εσωτερικός χαρακτηρισμός, χωρίς ευρύτερη απήχηση.
Όλα όμως άλλαξαν το 1974, όταν ένας δημοσιογράφος –παρουσία της μπάντας– άκουσε μέλος του τεχνικού συνεργείου να φωνάζει: «Hey, Boss!». Η φράση αυτή καταγράφηκε, μεταφέρθηκε στον Τύπο και πολύ σύντομα, το νέο παρατσούκλι του Bruce Springsteen βρισκόταν στο εξώφυλλο καλλιτεχνικών εντύπων και δελτίων ειδήσεων.
Ο ίδιος ο Springsteen ουδέποτε ένιωσε άνετα με την ταύτιση του προσωνυμίου με την καλλιτεχνική εικόνα του.
Σε μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές στιγμές αυτής της ενόχλησης, κατά τη διάρκεια των ζωντανών εμφανίσεών του τη δεκαετία του ’70, άλλαξε τον στίχο του τραγουδιού «Rosalita», για να δηλώσει ευθέως: «You don’t have to call me lieutenant, Rosie / Just don’t ever call me Boss!» (Δεν χρειάζεται να με λες υπολοχαγό, Rosie / Απλά μην με λες ποτέ αφεντικό!)
Στην ίδια βιογραφία, ο Stevie Van Zandt, πιστός φίλος, συνεργάτης και κιθαρίστας της E Street Band, περιγράφει το πώς το παρατσούκλι απέκτησε βαρύτητα όταν ο ίδιος ξεκίνησε να το χρησιμοποιεί σοβαρά.
Όπως περήφανα δήλωσε: «Θυμάμαι που του το έλεγαν και κανείς δεν το έπαιρνε στα σοβαρά. Όχι μέχρι που άρχισα να τον αποκαλώ εγώ “Boss”. Τότε άρχισαν να το παίρνουν σοβαρά, επειδή ήμουν κι εγώ ένα “αφεντικό”. Όταν άρχισα να τον λέω “Boss”, αυτό που έλεγαν ήταν: “Αν το λέει ο Stevie, τότε κάτι σημαίνει αυτό!”».
Παρά τη χρόνια επιφυλακτικότητά του απέναντι στο παρώνυμο, ο Bruce Springsteen δεν άφησε ποτέ το παρελθόν ή τους τίτλους να ορίσουν την πορεία του. Συνεχίζει, με την ίδια δημιουργική ένταση και αφοσίωση, να εξερευνά νέο μουσικό έδαφος και να προκαλεί τα καλλιτεχνικά όριά του.
Στις αρχές του περασμένου μήνα, ο Springsteen ανακοίνωσε το «Tracks II: The Lost Albums», μία επική συλλογή από επτά ανέκδοτα άλμπουμ με αδημοσίευτες ηχογραφήσεις από το 1983 έως το 2018. Πρόκειται για ένα box set – μαμούθ, μία από τις πιο φιλόδοξες μουσικές καταθέσεις του, που θα κυκλοφορήσει επίσημα στις 27 Ιουνίου.
Παράλληλα, το τελευταίο άλμπουμ του, με τίτλο «Only The Strong Survive», που κυκλοφόρησε το 2022, υπήρξε μία ερμηνευτική ωδή στη χρυσή εποχή της soul και της R&B, περιλαμβάνοντας διασκευές σε τραγούδια – διαμάντια συγκροτημάτων όπως οι Four Tops, The Supremes και The Temptations, αποδεικνύοντας την ανάγκη του Springsteen να ανανεώνεται μέσα από τη δύναμη της κλασικής αμερικανικής μουσικής παράδοσης.
Ο Bruce Springsteen, είτε τον αποκαλεί κανείς «The Boss» είτε όχι, συνεχίζει να ηγείται ως ένα ζωντανό σύμβολο της μουσικής αυθεντικότητας. Μια δημιουργική δύναμη που απορρίπτει τις ετικέτες και, ταυτόχρονα, δημιουργεί συνεχώς νέες.
