Έφυγε από τη ζωή ο Bobby Whitlock – Συνυπέγραψε το εμβληματικό «Layla and Other Assorted Love Songs» και συνεργάστηκε στενά με τους Eric Clapton και George Harrison
Ο Bobby Whitlock, ο keyboardist και μία από τις καθοριστικές φωνές στο βραχύβιο αλλά μυθικό σχήμα του Eric Clapton, τους Derek and the Dominos, πέθανε σε ηλικία 77 ετών.
Ο θάνατος του Whitlock, νωρίς το πρωί της Κυριακής, επιβεβαιώθηκε από τη μάνατζέρ του, Carol Kaye, η οποία δήλωσε στο ABC Audio: «Με βαθιά θλίψη, η οικογένεια του Bobby Whitlock ανακοινώνει τον θάνατό του στη 1:20 π.μ. της 10ης Αυγούστου, μετά από μία σύντομη ασθένεια. Έφυγε από τη ζωή στο σπίτι του στο Τέξας, περιστοιχισμένος από την οικογένειά του».
Γεννημένος στο Μέμφις, ο Bobby Whitlock ξεκίνησε την καριέρα του στα μέσα της δεκαετίας του ’60, μαθητεύοντας στην τοπική και θρυλική δισκογραφική Stax Records, όπου έγραψε ιστορία ως ο πρώτος λευκός καλλιτέχνης που υπέγραψε συμβόλαιο με τη εταιρεία. Ηχογράφησε στο πλευρό ιερών τεράτων της soul όπως οι Booker T & The M.G.’s και οι Sam & Dave, διαμορφώνοντας τον ήχο του.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, η πορεία του διασταυρώθηκε με το ντουέτο των Delaney and Bonnie Bramlett, όπου εντάχθηκε σε μία ομάδα εξαιρετικά ταλαντούχων μουσικών, γνωστή ως Delaney & Bonnie and Friends.
Ανάμεσα σε αυτούς τους «Φίλους» βρισκόταν ο Eric Clapton, στην εποχή μετά τους Cream, ο κιθαρίστας Duane Allman, ο μπασίστας Carl Radle και ο ντράμερ Jim Gordon. Αυτοί οι τέσσερις καλλιτέχνες, μαζί με τον Whitlock, θα σχημάτιζαν τελικά τους Derek and the Dominos, ένα από τα σπουδαιότερα supergroups της rock ιστορίας.
Ο Whitlock, ο οποίος είχε ήδη παίξει στο ομώνυμο πρώτο άλμπουμ του Clapton το 1970, συνυπέγραψε τα μισά τραγούδια του μοναδικού στούντιο άλμπουμ των Derek and the Dominos, του αριστουργηματικού «Layla and Other Assorted Love Songs» (1970).
Η υπογραφή του βρίσκεται σε κλασικά κομμάτια όπως το «Bell Bottom Blues», το «Anyday», το «Why Does Love Got to Be So Sad?» και το εναρκτήριο «I Looked Away».
Επιπλέον, ο Bobby Whitlock έπαιξε το χαρακτηριστικό πιάνο στο εμβληματικό «Layla» και είχε μιλήσει ανοιχτά εδώ και χρόνια για το γεγονός ότι η Rita Coolidge θα έπρεπε να έχει λάβει αναγνώριση για τη σύνθεση του περίφημου δεύτερου μέρους του τραγουδιού. Αντ’ αυτής, ο ντράμερ Jim Gordon, σύντροφος της Coolidge εκείνη την εποχή, αναγνωρίστηκε ως συνδημιουργός.
Το «Layla and Other Assorted Love Songs» ανακηρύχθηκε αργότερα από το Rolling Stone ως ένα από τα 500 Καλύτερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών. Ωστόσο, κατά την κυκλοφορία του δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία.
Αυτό, σε συνδυασμό με τον τραγικό θάνατο του Duane Allman το 1971 και τον εθισμό του Eric Clapton στα ναρκωτικά, οδήγησε στη διάλυση των Derek and the Dominos την ίδια χρονιά, ενώ ηχογραφούσαν το δεύτερο άλμπουμ τους.
Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για εκείνο το ημιτελές δεύτερο άλμπουμ στο Λονδίνο, ο Bobby Whitlock εργάστηκε και στο δικό του πρώτο άλμπουμ, στο οποίο συμμετείχαν τα μέλη του συγκροτήματός του, καθώς και ο George Harrison.
Ο Whitlock είχε προηγουμένως συνεισφέρει με όργανο και πιάνο στο αριστούργημα «All Things Must Pass» (1970) του Harrison και εμφανίστηκε σε τραγούδια όπως τα «My Sweet Lord», «What Is Life», το ομώνυμο κομμάτι και το «Apple Jam».
Ο Bobby Whitlock εμφανίστηκε επίσης, χωρίς να αναφέρεται το όνομά του, στο «Exile on Main St.» των Rolling Stones, και αργότερα ισχυρίστηκε ότι εκείνος και ο Mick Taylor των Stones, και όχι ο Mick Jagger και ο Keith Richards, έγραψαν το τραγούδι «I Just Want to See His Face» του συγκεκριμένου άλμπουμ.
Στο δεύτερο σόλο άλμπουμ του Whitlock, το «Raw Velvet» του 1972, συμμετείχαν επίσης οι Clapton και Harrison.
Ο μουσικός κυκλοφόρησε άλλα δύο σόλο LP πριν αποσυρθεί σε μεγάλο βαθμό από τη μουσική βιομηχανία μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’70. Ωστόσο, με την αλλαγή της χιλιετίας, ο Bobby Whitlock επέστρεψε στις ηχογραφήσεις, συχνά συνοδευόμενος από τη σύζυγό του και μουσικό, CoCo Carmel.
Το 2000, ο Whitlock και ο Clapton επανενώθηκαν για να ερμηνεύσουν μαζί το «Bell Bottom Blues» στην εκπομπή «Later With Jools Holland».
Η κληρονομιά του Bobby Whitlock είναι βαθιά και πολυεπίπεδη. Δεν ήταν απλώς ένας ταλαντούχος keyboardist, αλλά ένας θεμελιώδης συνεργάτης, συνθέτης και τραγουδιστής που διαμόρφωσε τον ήχο μερικών από τα πιο διαχρονικά τραγούδια της rock.
Η συνεισφορά του, συχνά στο πλευρό γιγάντων, ήταν πάντα καθοριστική, γεμάτη ψυχή και αυθεντικότητα. Η φωνή του και το πιάνο του παραμένουν αναπόσπαστο κομμάτι του soundtrack μίας ολόκληρης εποχής.
