Σε έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό μετά τον θάνατο του θρύλου του Χόλιγουντ, Robert Redford, η Barbra Streisand θυμάται την έντονη συνεργασία τους στο «The Way We Were», τη δυσκολία της επιλογής του και τη σύνδεση δύο φαινομενικά αταίριαστων κόσμων.
Η Barbra Streisand αποχαιρέτησε έναν από τους πιο εμβληματικούς κινηματογραφικούς της συντρόφους, τον Robert Redford, περιγράφοντας τη συνεργασία τους στην κλασική ρομαντική ταινία «The Way We Were» του 1973, ως μία εμπειρία «συναρπαστική, έντονη και καθαρή χαρά».
Ο θρυλικός ηθοποιός έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τρίτης 16 Σεπτεμβρίου, στο σπίτι του στη Γιούτα, σε ηλικία 89 ετών, προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση.
Λίγη ώρα μετά την επιβεβαίωση της είδησης, η Streisand μοιράστηκε στο Instagram μία ασπρόμαυρη φωτογραφία τους από την εποχή της ταινίας, συνοδεύοντάς την με έναν αποχαιρετισμό που αποκάλυπτε το βάθος της σχέσης τους.
Όπως ακριβώς οι χαρακτήρες που ενσάρκωσαν στην ταινία του Sydney Pollack, η Katie Morosky και ο Hubbell Gardiner, έτσι και οι δύο ηθοποιοί ήταν, по τα λεγόμενά της, «τόσο αντίθετοι».
Ωστόσο, οι διαφορές τους δεν εντοπίζονταν σε πολιτισμικές και πολιτικές γραμμές. «Εκείνος ήταν από τον κόσμο των αλόγων· εγώ ήμουν αλλεργική σε αυτά!», σημείωσε με χιούμορ. «Κι όμως», συνέχισε, «επιμέναμε να γνωρίζουμε περισσότερα ο ένας για τον άλλον, ακριβώς όπως οι χαρακτήρες της ταινίας».
Στον αποχαιρετισμό της, δεν έκρυψε τον θαυμασμό της για το ταλέντο και την προσωπικότητά του.
«Ο Bob ήταν χαρισματικός, ευφυής, έντονος, πάντα ενδιαφέρων — κι ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς που υπήρξαν ποτέ», δήλωσε.
Θυμήθηκε μάλιστα και την τελευταία τους συνάντηση: «Ήρθε για μεσημεριανό· μιλήσαμε για την τέχνη και αποφασίσαμε να στείλουμε ο ένας στον άλλο τα πρώτα μας σκίτσα».
Το «The Way We Were» αποτέλεσε ορόσημο για τις καριέρες και των δύο. Σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία, συγκεντρώνοντας έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ηθοποιού για τη Streisand. Η ταινία έμεινε αξέχαστη και για το ομότιτλο τραγούδι, σε σύνθεση των Marvin Hamlisch, Alan και Marilyn Bergman και ερμηνεία της ίδιας, το οποίο κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού.
Στα απομνημονεύματά της, με τίτλο «My Name Is Barbra» (2023), η Streisand είχε αποκαλύψει τις δυσκολίες που προέκυψαν μέχρι ο Redford να αποδεχτεί τον ρόλο του Hubbell.
Αρχικά, είχε απορρίψει την πρόταση και, όπως έγραψε, «οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν μέχρι την τελευταία στιγμή».
Η ίδια βρισκόταν στα γυρίσματα της ταινίας «Up the Sandbox» στην Αφρική όταν έμαθε τα νέα ότι τελικά συμφώνησε. «Ήμουν ενθουσιασμένη!», έγραψε. «Η διαδικασία ήταν επίπονη, αλλά η διστακτικότητα του Bob είχε καθοριστική επιρροή στο σενάριο και τελικά πρόσφερε έναν πιο πλούσιο, πιο ενδιαφέροντα χαρακτήρα».
Στο ίδιο βιβλίο, περιέγραφε τη συνεργασία τους ως «ιδιαίτερα απολαυστική», αναλύοντας τη μοναδική τους χημεία: «Είχαμε πραγματική χημεία και το κοινό το ένιωθε. Είναι δύσκολο να εξηγήσεις γιατί ένας συγκεκριμένος συνδυασμός δύο ηθοποιών αποδίδει τόσο καλά, αλλά σε μία συνέντευξη, ο Bob το είπε: “Η θηλυκότητα της Barbra αναδεικνύει την αρρενωπότητα ενός άνδρα, και η δική της αρρενωπότητα αναδεικνύει τη θηλυκότητα, την τρωτότητα, τον ρομαντισμό σ’ έναν άνδρα, όπως κι αν το αποκαλέσεις.” Δεν είναι περίεργο που τον συμπάθησα τόσο. Ήταν πολύ διεισδυτικός».
Η εκπρόσωπος του Robert Redford, Cindi Berger, επιβεβαίωσε τον θάνατό του, δηλώνοντας ότι ο ηθοποιός έφυγε «στο σπίτι του στο Sundance, στα βουνά της Γιούτα — στον τόπο που αγαπούσε, περιστοιχισμένος από τους ανθρώπους που αγαπούσε».
«Η απουσία του θα είναι τεράστια», πρόσθεσε, μεταφέροντας το αίτημα της οικογένειας για σεβασμό της ιδιωτικότητάς της.
Το καλλιτεχνικό αποτύπωμα του Robert Redford εκτείνεται πολύ πέρα από τις ερμηνείες του σε εμβληματικές ταινίες όπως το «Butch Cassidy and the Sundance Kid» και το «All the President’s Men». Υπήρξε επίσης ένας διακεκριμένος σκηνοθέτης, κερδίζοντας το Όσκαρ Σκηνοθεσίας το 1981 για το «Ordinary People», αλλά και ένας αφοσιωμένος περιβαλλοντιστής.
Στην πλούσια καριέρα του κατέκτησε πέντε Χρυσές Σφαίρες. Ο θάνατός του προκάλεσε ένα κύμα συγκινητικών αποχαιρετισμών από φίλους, συνεργάτες και θαυμαστές, μεταξύ των οποίων η Meryl Streep, η Jane Fonda, ο John Turturro και ο Ron Howard.
Άφησε πίσω του τη σύζυγό του Sibylle Szaggars, τις κόρες του Shauna Redford Schlosser και Amy Redford, καθώς και επτά εγγόνια.
Κλείνοντας τον αποχαιρετισμό της, η Barbra Streisand χαρακτήρισε τον συμπρωταγωνιστή της «μοναδικό», προσθέτοντας με ευγνωμοσύνη: «Είμαι ευγνώμων που είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί του».
Ο αποχαιρετισμός της Barbra Streisand αποτελεί μία ζωντανή υπενθύμιση της μαγείας που μπορεί να γεννηθεί στη μεγάλη οθόνη. Η σχέση τους, τόσο κινηματογραφική όσο και προσωπική, απέδειξε πώς δύο φαινομενικά αντίθετοι κόσμοι μπορούν όχι απλώς να συνυπάρξουν, αλλά να δημιουργήσουν κάτι διαχρονικό και ανεπανάληπτο.
Η ιστορία τους, όπως και η ταινία που τους ένωσε, θα μείνει χαραγμένη στην ιστορία του κινηματογράφου ως το απόλυτο παράδειγμα της έλξης των αντιθέτων, που γέννησε μία σπίθα που φωτίζει ακόμα και σήμερα.
