Σε μία σπάνια εξομολόγηση, ο frontman των Bon Jovi αποκαλύπτει γιατί η αποχώρηση του πρώην κιθαρίστα του, Richie Sambora, εξακολουθεί να τον πονάει, παρά την αμείωτη αγάπη που του τρέφει.
Ο Jon Bon Jovi μίλησε ανοιχτά για ένα από τα πιο επώδυνα και καθοριστικά κεφάλαια στη σαραντάχρονη ιστορία του συγκροτήματός του.
Κατά τη διάρκεια μίας ειλικρινούς συζήτησης με την Bunnie Xo στο πιο πρόσφατο επεισόδιο του podcast «Dumb Blonde», ο 63χρονος τραγουδιστής αναφέρθηκε στη διαδρομή του από τα μικρά κλαμπ του Νιού Τζέρσεϊ στα μεγαλύτερα στάδια του κόσμου, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην πολύπλοκη και συναισθηματικά φορτισμένη σχέση του με τον Richie Sambora, τον κιθαρίστα που στάθηκε στο πλευρό του από το 1983 έως το 2013.
Όταν ρωτήθηκε για τη φιλία και τη δημιουργική του σύμπραξη με τον Sambora, ο Jon Bon Jovi δεν έκρυψε τη βαθιά εκτίμηση και τη συγκίνησή του.
«Το πιο σημαντικό που έχω πει για εκείνον όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι θα ήσουν τυχερός να τον αποκαλείς φίλο σου. Και το εννοώ — απίστευτα ταλαντούχος κιθαρίστας, τραγουδιστής, συνεργάτης, εξαιρετικός δεξί μου βραχίονας, μοναδικός. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι περισσότερο», είπε χαρακτηριστικά, σκιαγραφώντας μία σχέση που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια της σκηνής.
Η ρήξη συνέβη το 2013, όταν ο Richie Sambora αποχώρησε απότομα από το συγκρότημα εν μέσω της παγκόσμιας περιοδείας τους. Ο επίσημος λόγος ήταν η επιθυμία του να αφοσιωθεί στην ανατροφή της κόρης του, Ava, μετά τον χωρισμό του από την ηθοποιό Heather Locklear. Ωστόσο, για τον Jon Bon Jovi, ο πόνος δεν προήλθε από την απόφαση, αλλά από τον τρόπο που αυτή υλοποιήθηκε.
Ο τραγουδιστής παραδέχτηκε: «Δεν νομίζω ότι είδα ποτέ ανταγωνισμό ή κάποια ένταση που άλλοι πίστευαν ότι υπήρχε μεταξύ μας».
Και συνέχισε, αποκαλύπτοντας την πηγή της μακροχρόνιας θλίψης του: «Αυτό που με πλήγωσε πραγματικά ήταν ο τρόπος με τον οποίο μας εγκατέλειψε, κι επιπλέον το γεγονός ότι χρειάστηκαν χρόνια ώσπου να καθίσει μαζί μας, με τον Tico, τον David κι εμένα, απλώς για να φάμε όλοι μαζί και να μας πει, “συγγνώμη”. Ήταν οδυνηρό. Θλιβερό… Αλλά αν αυτό που ήθελε ήταν να είναι απλά ο Richie Sambora κι όχι μέλος των Bon Jovi, ας το έκανε σωστά. Πάντα ενθάρρυνα όλα τα παιδιά μας να φέρνουν πίσω εμπειρίες απ’ έξω, γιατί αυτό μόνο μας βοηθούσε».
«Για τον οποιονδήποτε λόγο όμως, έφυγε έτσι απλά. Δεν μπορώ ούτε να τον υπερασπιστώ ούτε να τον κατηγορήσω· δεν έχει πια νόημα. Μετά από τόσα χρόνια, αν δεν μπορείς να το καταλάβεις ή να το διορθώσεις, τότε δεν είναι δική μας ευθύνη πια. Τον αγαπάω, αλλά η καρδιά μου είναι ραγισμένη που έφυγε μ’ αυτόν τον τρόπο», πρόσθεσε.
Στο πρόσφατο ντοκιμαντέρ «Thank You, Goodnight: The Bon Jovi Story», ο ίδιος ο Sambora έδωσε τη δική του οπτική, εκφράζοντας μεταμέλεια για τις πράξεις του.
«Δεν μετανιώνω που έφυγα από την κατάσταση, μετανιώνω για τον τρόπο που το έκανα. Θέλω λοιπόν να ζητήσω πλήρη συγγνώμη στους θαυμαστές, πρώτα απ’ όλα, και μετά και στα παιδιά της μπάντας, γιατί τα πόδια και η ψυχή μου απλώς δεν με άφηναν να περπατήσω ξανά σ’ αυτή την πόρτα», δήλωσε.
Σε μία συζήτηση (Q&A) που ακολούθησε την προβολή του ντοκιμαντέρ, ο Jon Bon Jovi έσπευσε να διευκρινίσει ότι η αποχώρηση δεν ήταν αποτέλεσμα σύγκρουσης. «Δεν υπήρξε ποτέ καβγάς που να οδήγησε στην αποχώρησή του», τόνισε κατηγορηματικά.
«Υπήρξε κατάχρηση ουσιών, υπήρξε άγχος, υπήρξε το βάρος του να είναι μονογονέας, πολλά προσωπικά προβλήματα που τον βασάνιζαν. Αλλά ποτέ, ούτε εγώ, ούτε εκείνος, ούτε ο David [Bryan], ούτε ο Tico [Torres] τσακωθήκαμε. Το ξεκαθαρίζω αυτό», είπε.
Ολοκληρώνοντας τις σκέψεις του, ο Jon Bon Jovi αναγνώρισε την τεράστια συμβολή του Sambora, αλλά και τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής που προχωρά.
«Είχε θέματα που δεν μπορούσε να διαχειριστεί και προτίμησε να βρίσκεται στο σπίτι παρά στον δρόμο. Όμως, πρέπει να εμφανίζεσαι στη δουλειά. Δεν υπάρχει καμία εχθρότητα. Ήταν θεμελιώδες κομμάτι της ιστορίας μου στα τρία από τα τέσσερα κεφάλαια, το δεξί μου χέρι. Ήμουν τυχερός που τον γνώρισα και με δέχτηκε να παίξει μαζί μας. Αλλά η ζωή προχώρησε», ανέφερε.
Η ιστορία της αποχώρησης του Richie Sambora από τους Bon Jovi είναι ένα κεφάλαιο που, ακόμη και μία δεκαετία μετά, αποδεικνύει ότι οι πιο δυνατές μελωδίες γράφονται συχνά πάνω σε ραγισμένες καρδιές και υπενθυμίζει πως οι πληγές που αφήνουν οι πιο στενές σχέσεις είναι αυτές που αργούν περισσότερο να κλείσουν.
