Το νέο EP των The Chainsmokers εξερευνά τη σημασία της παύσης και της συναισθηματικής επανεκκίνησης μέσα σε μία εποχή υπερδιέγερσης.
Σε μία εποχή όπου η ταχύτητα επιβάλλεται και η συνεχή διέγερση μοιάζει να είναι ο κανόνας, οι The Chainsmokers επιστρέφουν για να μας θυμίσουν κάτι φαινομενικά απλό και ουσιαστικό: την ανάγκη να σταματήσουμε για λίγο και να πάρουμε μία ανάσα.
Το νέο τους EP με τίτλο «Breathe», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Columbia Records, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία μουσική συλλογή οκτώ τραγουδιών. Είναι ένα σχόλιο για την κουραστική λαίλαπα της σύγχρονης ζωής — αλλά ειπωμένο με όρους μουσικής, ρυθμού και συναισθηματικής ειλικρίνειας.
Για τους Alex Pall και Drew Taggart, το δίδυμο των The Chainsmokers που από το 2014 συνδυάζει pop ποπ με το ηλεκτρονικό και τον συναισθηματισμό με τη διασκέδαση, το «Breathe» αποτελεί μία νέα αρχή — όχι απαραίτητα ένα δυναμικό άλμα προς τα εμπρός, όσο μία συνειδητή παύση, με το βλέμμα στραμμένο τόσο στο παρελθόν όσο και σε κάτι απροσδιόριστο που έρχεται.
«Όταν κοιτάξαμε τα ονόματα των τραγουδιών του EP, όλα είχαν κάτι κοινό με τη λέξη “breathe”. Πέρα από αυτό, η λέξη λειτουργεί ως υπενθύμιση να σταματάμε για μία στιγμή μπροστά στις απαιτήσεις του χαοτικού κόσμου μας. Αυτή η ομάδα τραγουδιών μοιάζει σαν ένα βήμα προς κάποια κατεύθυνση», εξηγούν οι ίδιοι.
«Δεν ξέρουμε ακόμη πού πάμε, αλλά αυτά τα 8 τραγούδια ανήκουν μαζί και θα μας επιτρέψουν να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα. Ελπίζουμε να τα απολαύσετε», συμπληρώνουν.
Το «Breathe» έρχεται μετά το «No Hard Feelings» του 2024, και για όσους έχουν ήδη παρακολουθήσει την πορεία των The Chainsmokers, το μισό του tracklist είναι ήδη γνώριμο. Τα «Smooth», «White Wine & Adderall», «Helium» και «Spaces» είχαν προηγηθεί ως singles, σηματοδοτώντας μία επιστροφή στις ηλεκτρονικές ρίζες του ντουέτου με μία πιο ώριμη, σχεδόν ενδοσκοπική προσέγγιση στον ήχο τους.
Αυτό που χαρακτηρίζει με συνέπεια την καριέρα των The Chainsmokers – και συνάμα την έχει διατηρήσει στην επικαιρότητα για περισσότερο από μία δεκαετία – είναι η ικανότητά τους να γλιστρούν ανάμεσα σε μουσικά είδη χωρίς να χάνουν την ταυτότητά τους.
Από τα πρώτα τους EDM χτυπήματα μέχρι τις pop συνεργασίες με megastars και τις αργότερες εσωστρεφείς στιγμές, καταφέρνουν κάθε φορά να χτυπούν μία χορδή — όχι μόνο μουσικά, αλλά και συναισθηματικά.
Σε αυτό το EP, εξερευνούν περισσότερο το βάθος παρά τον εντυπωσιασμό. Οι ήχοι είναι πιο ώριμοι, πιο σιωπηλοί με τρόπο που αγκαλιάζει τη σιωπή παρά την αποφεύγει. Δεν πρόκειται για πάρτι. Πρόκειται για μία ανάσα μέσα στο πάρτι — εκείνη τη στιγμή που ο ρυθμός πέφτει και μπορείς επιτέλους να ακούσεις τον εαυτό σου. Για τον λόγο αυτό, πολλές από τις συνεργασίες στο «Breathe» μοιάζουν επιλεγμένες με ακρίβεια συναισθηματικού GPS.
Το «Air» φιλοξενεί τον Absolutely και φέρει μία αιθέρια, σχεδόν υπερβατική ποιότητα. Το «White Wine & Adderall», με τη συμμετοχή του Beau Nox, ισορροπεί ανάμεσα στην εξομολόγηση και το μεταμεσονύκτιο rave. Η Anna Sofia δίνει φωνή σε μία πιο σκοτεινή και εύθραυστη πλευρά του EP στο «Helium», ενώ το «Spaces» μας φέρνει μία ανανεωμένη αίσθηση θαλπωρής μέσα από την αλληλεπίδραση των BUNT και Izzy Bizu.
Ίσως το πιο πολυαναμενόμενο κομμάτι του EP είναι το «Veins», το οποίο σηματοδοτεί την επανένωση των The Chainsmokers με τη Daya – τη φωνή του καθοριστικού τους «Don’t Let Me Down» που τους χάρισε το πρώτο τους Grammy το 2017. Η χημεία τους δείχνει ακέραια, αλλά πιο ώριμη, πιο σκοτεινή, πιο βαθιά.
Η παραγωγή του EP κουβαλάει στοιχεία house, future bass και trap, χωρίς όμως να ξεπέφτει στο καθαρό clubbing. Είναι μία άσκηση ισορροπίας, όπου ο ηλεκτρονικός παλμός δίνει χώρο σε συνθετικά σημεία μελωδικής κομψότητας – ηχητικά τοπία που θυμίζουν την αρχή του καλλιτεχνικού ταξιδιού του ντουέτου, αλλά με μία πολύ πιο εσωτερική ματιά.
Αν το προηγούμενο τους έργο κυνηγούσε την κορυφή των charts, το «Breathe» αναζητά το κέντρο – εκείνο το μέρος όπου ο ήχος και το συναίσθημα μπορούν να συνυπάρξουν χωρίς την πίεση της υπερβολής.
Το μήνυμα του EP είναι, σχεδόν ειρωνικά, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που έχουμε συνηθίσει στη μουσική βιομηχανία των ταχύτατων κυκλοφοριών, των trends που διαρκούν ένα βράδυ και της εμμονής με την εικόνα: κάνε μία παύση. Δεν νοσταλγούν μονάχα την παλιά εποχή της EDM. Νοσταλγούν εποχές όπου η μουσική ήταν ένας τρόπος να επεξεργαστείς τον εαυτό σου και όχι να τον αποφύγεις.
Ίσως γι’ αυτό και το «Breathe» πιάνει τόσο έντονα τον παλμό της εποχής. Μέσα στον κυκεώνα μιας καθημερινότητας που απαιτεί συνεχώς περισσότερα, οι The Chainsmokers προτείνουν κάτι επαναστατικά απλό: μία στιγμιαία απελευθέρωση, σαν την πρώτη ανάσα μετά από ώρες βουτηγμένες σε σκέψεις. Μια μουσική ανάσα, από αυτές που δεν σε διακόπτουν – αλλά σε επαναφέρουν.
Το «Breathe» είναι μία ώριμη, μελετημένη δουλειά, μέσα από την οποία οι The Chainsmokers παραδέχονται πως δεν έχουν όλες τις απαντήσεις. Όμως ίσως είναι αυτό ακριβώς το ζητούμενο: να αναγνωρίσεις τη στιγμή που χρειάζεσαι απλώς να σταματήσεις για λίγο.
Γιατί, τελικά, σε έναν κόσμο που μας τιμωρεί όταν πατάμε παύση, η ανάσα μπορεί να είναι όχι μόνο σωτήρια – αλλά και πράξη αντίστασης.
