Σε μία σπάνια εξομολόγηση, η Cher μιλά για την αυθεντικότητα, την αγάπη και την άρνησή της να «επανεφεύρει» τον εαυτό της, εξηγώντας πώς απλώς άλλαζε κατεύθυνση κάθε φορά που χτυπούσε σε τοίχο.
Υπάρχουν καλλιτέχνες που διασχίζουν τις δεκαετίες και υπάρχουν καλλιτέχνες που τις ορίζουν. Η Cher ανήκει αναμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία. Σε μία καριέρα που εκτείνεται σε επτά δεκαετίες, έχει καταφέρει να παραμείνει όχι απλώς διαχρονική, αλλά και πρωτοπόρος.
Το μυστικό της; Όπως αποκάλυψε η ίδια σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή «CBS Mornings», δεν είναι η συνεχής επανεφεύρεση, αλλά η ανθεκτικότητα ενός συγκρουόμενου αυτοκινήτου σε λούνα παρκ.
Μιλώντας στη δημοσιογράφο Gayle King, η 79χρονη πλέον τραγουδίστρια απέρριψε την ιδέα ότι σχεδιάζει σχολαστικά τις μεταμορφώσεις της.
«Όχι, όχι, όχι», απάντησε κατηγορηματικά στην ερώτηση αν σκέφτεται συνεχώς πώς θα «επανεφεύρει» τον εαυτό της. «Πάντα σκεφτόμουν τον εαυτό μου σαν ένα συγκρουόμενο αυτοκινητάκι, γιατί αν χτυπούσα στον τοίχο, απλώς έκανα όπισθεν και πήγαινα σε διαφορετική κατεύθυνση».
Αυτή η απλή αλλά πανίσχυρη μεταφορά συμπυκνώνει ολόκληρη την πορεία της. Από τις folk-rock ημέρες της ως το ήμισυ του ντουέτου Sonny & Cher τη δεκαετία του ’60, με επιτυχίες που καθόρισαν μία γενιά, μέχρι την εκτόξευσή της ως σόλο καλλιτέχνιδα στα ’70s, η Cher δεν φοβήθηκε ποτέ να αλλάξει λωρίδα.
Όταν η disco κυριάρχησε, εκείνη παρέδωσε αθάνατες επιτυχίες. Όταν η μουσική της σκηνή έδειχνε να κορεστεί, έστρεψε το βλέμμα της στον κινηματογράφο, κατακτώντας το Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία «Κάτω από τη Λάμψη του Φεγγαριού» (Moonstruck).
Στα ’80s μεταμορφώθηκε σε ροκ ντίβα, και στα τέλη των ’90s, όταν πολλοί την είχαν ξεγράψει, επέστρεψε θριαμβευτικά με το «Believe», ένα τραγούδι που όχι μόνο την επανέφερε στην κορυφή των charts παγκοσμίως, αλλά όρισε τον ήχο της dance-pop για την επόμενη δεκαετία.
Παρά τις αμέτρητες στυλιστικές και μουσικές αλλαγές, η ίδια επιμένει ότι η ουσία της παρέμεινε αναλλοίωτη. «Ποτέ δεν επανεφηύρα τον εαυτό μου — ούτε για μία στιγμή», τόνισε. «Ήμουν δημοφιλής ή δεν ήμουν δημοφιλής, αλλά ήμουν πάντα ακριβώς αυτή που είμαι».
Αυτή η ακλόνητη αυθεντικότητα αποτελεί και τον πυρήνα της σχέσης της με το κοινό της. Η ειλικρίνεια, όπως εξήγησε, ήταν πάντα η κορυφαία της προτεραιότητα. «Μου προτείνουν να κάνω τα πάντα… και… απλώς δεν θέλω, γιατί οι άνθρωποι νιώθουν ότι δεν θα τους έλεγα ψέματα και δεν θέλω ποτέ, ξέρεις, δεν θέλω ποτέ αυτό να αλλάξει», είπε, εξηγώντας γιατί είναι τόσο επιλεκτική με τις εμπορικές συνεργασίες της.
Συζητώντας για τα τρέχοντα σχέδιά της —το πολυαναμενόμενο βιβλίο των απομνημονευμάτων της «Cher: The Memoir» (για το οποίο ετοιμάζει και δεύτερο μέρος) και την επιχείρηση παγωτού της με το όνομα «Cherlato»— μοιράστηκε ένα από τα αγαπημένα της ρητά: «Δεν είμαι η Cher. Είμαι απλώς μία γυναίκα που δουλεύει».
«Και έτσι ξεκίνησα», είπε, προσθέτοντας ότι αυτή είναι η νοοτροπία που διατηρεί μέχρι σήμερα. «Υποθέτω, είναι σαν να μην κυκλοφορώ λέγοντας: “Είμαι σταρ. Είμαι σταρ”. Καταλαβαίνεις; Είμαι ευτυχισμένη, και είμαι πραγματικά, πραγματικά ευτυχισμένη».
Μέρος αυτής της ευτυχίας πηγάζει από τη σχέση της με τον μουσικό παραγωγό Alexander «A.E.» Edwards, με τον οποίο είναι μαζί τα τελευταία τρία χρόνια.
Η διαφορά ηλικίας 40 ετών, όπως δήλωσε, δεν αποτέλεσε ποτέ πρόβλημα. «Γελάμε συνέχεια», είπε, περιγράφοντας τη σχέση τους. «Απλώς τον αγαπώ», πρόσθεσε για τον 39χρονο μουσικό παραγωγό. «Πιστεύω ότι είναι πανέμορφος. Είναι πραγματικά ταλαντούχος. Είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ».
Σε έναν κόσμο που εμμονικά αναζητά την επόμενη «νέα» εκδοχή του εαυτού του, η Cher στέκεται ως ένα μνημείο της δύναμης που κρύβεται στο να παραμένεις πιστός σε αυτό που είσαι.
Η καριέρα της δεν είναι μία σειρά από προσεκτικά σχεδιασμένες αναγεννήσεις, αλλά ένα ταξίδι γεμάτο ενστικτώδεις ελιγμούς, απρόβλεπτες στροφές και την ατρόμητη θέληση να συνεχίζεις την πορεία σου, ακόμα κι αν χρειαστεί να κάνεις όπισθεν για να βρεις έναν νέο, ανοιχτό δρόμο.
