Ο Ian Gillan, ο θρυλικός frontman των Deep Purple μιλά για τη μάχη με την απώλεια όρασης και το ενδεχόμενο της απόσυρσης, την ώρα που το συγκρότημα συνεχίζει ακάθεκτο τις παγκόσμιες περιοδείες του.
Είναι η φωνή που σφράγισε τον σκληρό ήχο μιας ολόκληρης γενιάς, ένας από τους τελευταίους μεγάλους τιτάνες της rock σκηνής που παραμένει ενεργός, ταξιδεύοντας τον μύθο των Deep Purple σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ωστόσο, πίσω από τα φώτα της σκηνής και την αστείρευτη ενέργεια, ο Ian Gillan, στα 80 του χρόνια, δίνει μία προσωπική μάχη που αποκαλύπτει με αφοπλιστική ειλικρίνεια και μία δόση μαύρου χιούμορ.
Σε μία νέα, αποκαλυπτική συνέντευξή του στο περιοδικό Uncut, ο εμβληματικός τραγουδιστής παραδέχτηκε ότι χάνει την όρασή του, μία κατάσταση που καθιστά τη ζωή του «μυστηριώδη» και τον φέρνει αντιμέτωπο με τη σκέψη της οριστικής απόσυρσης.
Η παραδοχή του είναι ευθεία και συγκλονιστική. «Είναι ένα από εκείνα τα πράγματα. Έχω μόνο το 30 τοις εκατό της όρασής μου. Αυτό δεν πρόκειται να βελτιωθεί», δήλωσε, προσθέτοντας μία νότα ποιητικής παραίτησης: «Κάνει τη ζωή μυστηριώδη».
Η μεγαλύτερη πρόκληση, όπως εξηγεί, εντοπίζεται στην καθημερινότητά του, ειδικά όταν προσπαθεί να εργαστεί.
«Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να δουλεύω στο laptop μου. Δεν μπορώ να δω τίποτα στην οθόνη, εκτός αν χρησιμοποιήσω την περιφερειακή μου όραση — εντοπίζω μία γραμμή κοιτάζοντάς την πλάγια. Αλλά βρίσκεις έναν τρόπο. Προσαρμόζεσαι», εξομολογείται.
Ωστόσο, η διαδικασία αυτή είναι εξουθενωτική. «Είναι όμως βασανιστικά κουραστικό. Παίρνει πολύ χρόνο για να γίνει η δουλειά».
Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, ο Ian Gillan αντιμετωπίζει το πέρασμα του χρόνου με το χαρακτηριστικό του, βρετανικό χιούμορ.
«Είναι ξεκαρδιστικό αυτό το πράγμα με το να γερνάς. Είναι για γέλια κάθε λεπτό. Λοιπόν, μερικές φορές ναι και μερικές φορές όχι», σχολιάζει.
«Περπατάω στον δρόμο και ακούω κάτι να πέφτει — κλανγκ, κάτι άλλο έφυγε. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχει αλλάξει, εκτός από το ότι δεν μπορώ να κάνω πια άλμα επί κοντώ. Πέρα από αυτό, τα πράγματα κινούνται λίγο πιο αργά. Αλλά τίποτα δεν έχει αλλάξει», περιγράφει.
Για εκείνον, το κλειδί για να ξεπερνά τις δυσκολίες παραμένει η διάθεσή του: «Αν έχεις αίσθηση του χιούμορ, μπορείς να τα βγάλεις πέρα με τα περισσότερα πράγματα».
Αναπόφευκτα, η συζήτηση στράφηκε στο μέλλον της καριέρας του και το ενδεχόμενο της απόσυρσης. Ο Gillan δεν κρύφτηκε πίσω από τις λέξεις, και παραδέχτηκε ότι το τέλος της πορείας του «δεν είναι μακριά».
Η απόφασή του, όπως λέει, θα εξαρτηθεί από έναν και μόνο παράγοντα: την αντοχή του. «Νομίζω ότι αν χάσω την ενέργειά μου, θα σταματήσω. Δεν θέλω να γίνω ντροπή για κανέναν», τονίζει με απόλυτη ειλικρίνεια. «Δεν είμαστε μακριά από αυτό. Σου έρχεται ύπουλα — δεν το παρατηρείς πραγματικά».
Παρόλα αυτά, διαχωρίζει τη δική του δουλειά από μία «κανονική δουλειά», εξηγώντας πως «είναι όλα στο μυαλό σου. Σίγουρα η συγγραφή είναι, και η ικανότητα».
Το παράδοξο είναι ότι, ενώ ο ίδιος ομολογεί πως η απόσυρση είναι στο πίσω μέρος του μυαλού του, οι Deep Purple παραμένουν πιο δραστήριοι από ποτέ. Μόλις στα τέλη του 2024 ολοκλήρωσαν μία μεγάλη περιοδεία σε αρένες, η οποία περιελάμβανε μία τεράστια συναυλία στην O2 Arena του Λονδίνου.
Και το πρόγραμμα συνεχίζεται ακάθεκτο. Οι θρύλοι της rock δίνουν τη δεύτερη μόλις συναυλία τους για το 2025 στο Sport Palace της Τιφλίδας, στη Γεωργία στις 16 Νοεμβρίου. Θα ακολουθήσουν εμφανίσεις ως επικεφαλής στο Coca-Cola Arena στο Ντουμπάι στις 20 Νοεμβρίου και στο Mega Star Arena στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας στις 23 Νοεμβρίου.
Κοιτάζοντας ακόμη πιο μακριά, τον Απρίλιο του 2026, το συγκρότημα έχει προγραμματίσει μία σειρά συναυλιών στην Ιαπωνία, πριν επιστρέψει στην Ευρώπη για καλοκαιρινά φεστιβάλ και συναυλίες.
Η ορμή του συγκροτήματος, μάλιστα, φαίνεται να αποτελεί έμπνευση και για τον ίδιο τον Gillan, ο οποίος σχολιάζει για τους συνεργάτες του: «Και αυτοί οι τύποι με τους οποίους δουλεύω, απλά φαίνεται να συνεχίζουν να βελτιώνονται. Το δύσκολο είναι να τους συγκρατήσεις».
Σε αυτή τη συγκυρία, ο Ian Gillan στέκεται ως σύμβολο αντοχής. Αντιμέτωπος με τις φθορές του χρόνου και μία σοβαρή πρόκληση υγείας, δεν παραδίδει τα όπλα. Αντιθέτως, επιλέγει να μοιραστεί την αλήθεια του με το κοινό που τον ακολουθεί για δεκαετίες, εξισορροπώντας τη σκληρή πραγματικότητα με την αυτοσαρκαστική του διάθεση.
Η φωνή του μπορεί να μην έχει πια την ίδια αλάνθαστη στήριξη από τα μάτια του, αλλά το πνεύμα του rock star που αρνείται να σιγήσει παραμένει ακλόνητο, έτοιμο για την επόμενη νότα, την επόμενη συναυλία, μέχρι η ενέργεια να πει την τελευταία λέξη.
