Η Mother Monster φέρνει στα ψηφιακά τζάκια μας το πολυαναμενόμενο φιλμ «Lady Gaga in Harlequin Live — One Night Only» την παραμονή των Χριστουγέννων – Το παρασκήνιο της μυστικής συναυλίας στο Belasco, η jazz που συναντά την punk αισθητική και η συγκινητική, σιωπηλή συνομιλία με τον Tony Bennett.
Φέτος τα Χριστούγεννα, οι θαυμαστές της Lady Gaga θα λάβουν ένα δώρο διαφορετικό από τα συνηθισμένα, τυλιγμένο όχι με γυαλιστερό χαρτί και κορδέλες, αλλά με την ακατέργαστη ενέργεια και τη θεατρικότητα που μόνο εκείνη ξέρει να προσφέρει.
Η πολυβραβευμένη καλλιτέχνιδα ανακοίνωσε την πρεμιέρα της συναυλιακής ταινίας «Lady Gaga in Harlequin Live — One Night Only», η οποία θα γίνει διαθέσιμη στο YouTube το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων.
Η επιλογή της ημερομηνίας, όπως εξήγησε η ίδια σε μία εκδήλωση στο Grammy Museum, δεν είναι τυχαία αλλά ούτε και συμβατική. «Είναι ένα είδος επαναστατικού project», δήλωσε χαρακτηριστικά στο Variety. «Και, με τα πρότυπα της Harlequin, τα Χριστούγεννα είναι η τέλεια στιγμή για να κυκλοφορήσεις κάτι επαναστατικό».
Το φιλμ καταγράφει μία μοναδική βραδιά που έλαβε χώρα τον περασμένο Σεπτέμβριο στο ιστορικό Θέατρο Belasco στο κέντρο του Λος Άντζελες. Ήταν μία ημι-μυστική, μεταμεσονύκτια συναυλία, όπου η Lady Gaga παρουσίασε ζωντανά το άλμπουμ «Harlequin» –το οποίο συνόδευσε την ταινία «Joker: Folie à Deux»– μπροστά σε ένα εκστασιασμένο κοινό τυχερών θαυμαστών.
Μέχρι σήμερα, το υλικό αυτό παρέμενε στο συρτάρι, τροφοδοτώντας τον μύθο γύρω από εκείνη τη βραδιά, με τη Lady Gaga και την ομάδα της να αποφασίζουν τελικά να το προσφέρουν ως «χριστουγεννιάτικο δώρο», αφήνοντας πρώτα τον θρύλο της εμφάνισης να ωριμάσει στη συνείδηση του κοινού.
Αυτό που θα αντικρίσουν οι θεατές δεν θυμίζει σε τίποτα την αίγλη των jazz εμφανίσεών της στο Λας Βέγκας. Το σκηνικό παραπέμπει σε ένα ακατάστατο, σκοτεινό διαμέρισμα, με ξεστρώτα κρεβάτια και στραβές περσίδες, μία αισθητική που αντλεί έμπνευση από το εξώφυλλο του άλμπουμ αλλά και από τις αναμνήσεις της ίδιας της Stefani Germanotta από τα πρώτα της βήματα σε φτηνά διαμερίσματα του Lower East Side του Μανχάταν.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, συνοδευόμενη από ένα εξαμελές συγκρότημα, η Lady Gaga καταθέτει μία από τις πιο ενεργητικές ερμηνείες της καριέρας της, παντρεύοντας την παραδοσιακή pop και την jazz με μία απροσδόκητη surf-punk διάθεση.
Η συναισθηματική φόρτιση είναι εμφανής, ιδιαίτερα στις αναφορές στον αείμνηστο Tony Bennett. Αν και το «Harlequin» είναι το πρώτο της άλμπουμ στην κατηγορία της παραδοσιακής pop χωρίς τη συνεργασία του μέντορά της, η παρουσία του είναι αισθητή.
Σε μία συγκινητική στιγμή του φιλμ, καθώς ερμηνεύει το «Smile» καθισμένη σε ένα στρώμα στο πάτωμα, μία μικρή ασπρόμαυρη τηλεόραση παίζει σε λούπα πλάνα του Bennett. «Δεν προοριζόταν για μνημόσυνο», διευκρίνισε η ίδια, «αλλά ήταν μία στιγμή όπου φέρνεις λίγο από τον πραγματικό κόσμο στη σκηνή, με ένα κλείσιμο του ματιού». Για εκείνη, ο Tony Bennett είναι εκεί «με το πνεύμα του», καθοδηγώντας την ακόμα και σε αυτή την πιο «ατίθαση» προσέγγιση της jazz.
Πίσω από την καλλιτεχνική διεύθυνση και την παραγωγή βρίσκεται η ίδια η Lady Gaga μαζί με τον αρραβωνιαστικό της, Michael Polansky. Η συνεργασία τους, όπως περιγράφει η ίδια, βασίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και την κοινή επιθυμία να προστατεύσουν την αγνότητα της τέχνης από τις επιταγές του μάρκετινγκ.
Μία από τις πιο δυνατές στιγμές του φιλμ είναι η ερμηνεία του πρωτότυπου τραγουδιού «Happy Mistake», το οποίο γυρίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μία λήψη, αποτυπώνοντας την κάθαρση μιας καλλιτέχνιδας που έχει πλέον συμφιλιωθεί με τα τραύματα του παρελθόντος. «Αυτό το τραγούδι σημαίνει πολλά για μένα», εξομολογήθηκε, «εμπνευσμένο από μία εποχή που το να είσαι ευτυχισμένος φάνταζε ατύχημα».
Με το «Harlequin Live», η Lady Gaga δεν προσφέρει απλώς μουσική, αλλά μία ματιά στο μέλλον της ως jazz μουσικός, υποσχόμενη πως αυτός ο δίσκος δεν θα είναι ο τελευταίος της στο είδος.
Καθώς η περιοδεία της «The Mayhem Ball» συνεχίζεται και η ίδια γράφει νέα μουσική στον δρόμο, αποδεικνύει ότι η δημιουργική της φλόγα παραμένει άσβεστη και διαρκώς εξελισσόμενη. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ακόμα και όταν φτάσω στα ενενήντα μου, δεν θα έχω εξαντλήσει κάθε είδος και δεν θα τα έχω καταλάβει όλα». Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο για τους θαυμαστές της.
