Ο John Lydon αποκαλύπτει το συναισθηματικό χάσμα και την έλλειψη ενσυναίσθησης από τους πρώην συνεργάτες του στους Sex Pistols μετά την απώλεια της συζύγου του, Nora Forster.
Στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής, λίγοι έχουν καταφέρει να ενσαρκώσουν το πνεύμα της απόλυτης ρήξης και της ασυμβίβαστης ειλικρίνειας όσο ο John Lydon.
Ωστόσο, πίσω από το προσωπείο του Johnny Rotten, του ανθρώπου που κάποτε κλόνισε τα θεμέλια του βρετανικού κατεστημένου, κρύβεται πλέον ένας άνθρωπος που βιώνει τη δική του, προσωπική «αναρχία» – αυτή του πένθους και της απομόνωσης.
Σε μία πρόσφατη, βαθιά αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα The Times, ο Lydon έφερε στο φως μία πικρή αλήθεια που ξεπερνά τις καλλιτεχνικές διαφωνίες: την πλήρη απουσία επικοινωνίας από τα πρώην μέλη των Sex Pistols μετά τον θάνατο της πολυαγαπημένης του συζύγου, Nora Forster.
Η Nora Forster, η γυναίκα που στάθηκε στο πλευρό του για σχεδόν πέντε δεκαετίες, έφυγε από τη ζωή τον Απρίλιο του 2023, μετά από μία μακρά και επίπονη μάχη με τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής της, ο Lydon είχε αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του αποκλειστικού φροντιστή της, μία πράξη αφοσίωσης που επαναπροσδιόρισε τη δημόσια εικόνα του.
Παρά το γεγονός ότι ο θάνατός της ήταν ένα γεγονός που συγκλόνισε κάθε θαυμαστή του, ο ίδιος υποστηρίζει πως ο Steve Jones, ο Glen Matlock και ο Paul Cook παρέμειναν προκλητικά σιωπηλοί.
«Περίμενα κάποιου είδους σύνδεση όταν πέθανε η Nora, αλλά τίποτα», δήλωσε με αφοπλιστική ευθύτητα, υπογραμμίζοντας το μέγεθος της αποξένωσης που επικρατεί ανάμεσα στους παλιούς συνοδοιπόρους.
Η σχέση του Lydon με τη Nora δεν ήταν απλώς ένας γάμος, αλλά ο υπαρξιακός του φάρος. Λίγο πριν τον θάνατό της, είχε μιλήσει συγκινημένα για το πώς η κοινή τους δοκιμασία τον μεταμόρφωσε.
«Όλα τα πράγματα που νόμιζα ότι ήταν η απόλυτη αγωνία μοιάζουν παράλογα τώρα», είχε εξηγήσει. «Με διαμόρφωσε σε αυτό που είμαι. Δεν νομίζω ότι θα το ξεπεράσω ποτέ. Δεν βλέπω πώς μπορώ να ζήσω χωρίς εκείνη. Δεν θα το ήθελα. Δεν υπάρχει νόημα».
Αυτή η συντριπτική απώλεια φαίνεται πως έκανε τη σιωπή των υπόλοιπων Sex Pistols ακόμη πιο οδυνηρή, επιβεβαιώνοντας πως η παγωμένη ατμόσφαιρα μεταξύ τους έχει πλέον παγιωθεί. Οι σχέσεις τους, βέβαια, βρίσκονται στο ναδίρ εδώ και αρκετό καιρό.
Ο John Lydon δεν δίστασε να ασκήσει δριμεία κριτική στην απόφαση των πρώην συνεργατών του να επαναφέρουν το συγκρότημα στις συναυλιακές σκηνές, στρατολογώντας τον Frank Carter, πρώην frontman των Gallow», στη δική του θέση.
Μιλώντας στο περιοδικό NME πέρυσι, χαρακτήρισε το εγχείρημα σχεδόν κακόβουλο: «Είναι σχεδόν κακόβουλο στην πρόθεσή του. Και είναι καραόκε – αυτό θα είναι πάντα. Στο καλό, οι “Τρεις Σωματοφύλακες” σε αυτό το συγκρότημα είχαν τόσα χρόνια στη διάθεσή τους για να γράψουν κάποια νέα τραγούδια; Αυτό θα ήθελα να ακούσω».
Η απογοήτευση του Lydon πηγάζει από την πεποίθηση ότι η νέα αυτή περιοδεία ευτελίζει την κληρονομιά που ο ίδιος έχτισε με κόπο.
«Είναι περίεργο. Είναι μία υποτίμηση όλης της ακεραιότητας, της έντασης, της γνήσιας ειλικρίνειας και των ειλικρινών συναισθημάτων που έβαλα σε αυτό το συγκρότημα», πρόσθεσε τον Μάιο.
Παρά την εκτίμησή του για το πνεύμα του Frank Carter, η θέση του παραμένει αμετακίνητη: «Φυσικά, είναι καραόκε, αλλά είναι σαν… Έλα τώρα, κύριε Carter, δεν είστε ο Johnny Rotten, εγώ είμαι. Σωστά; Σταματήστε το».
Από την άλλη πλευρά, το στρατόπεδο των υπόλοιπων μελών φαίνεται να κινείται σε μία διαφορετική πραγματικότητα.
Μετά τις εμφανίσεις τους στο Bush Hall του Λονδίνου, ο Glen Matlock άφησε να εννοηθεί πως υπάρχουν σκέψεις ακόμη και για τη δημιουργία νέου υλικού με τον Carter, αν και το βαρύ πρόγραμμά τους δεν τους έχει επιτρέψει ακόμη να συγκεκριμενοποιήσουν τα σχέδιά τους.
Ο Steve Jones, ωστόσο, εμφανίζεται πιο κυνικός σχετικά με την καλλιτεχνική αναγέννηση σε προχωρημένη ηλικία.
«Νομίζω ότι αν κάνεις οτιδήποτε νέο και το παίζεις ζωντανά, τότε είναι που ο κόσμος πηγαίνει να πάρει ένα ποτό», δήλωσε, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τους Rolling Stones.
«Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε ένα καλό τραγούδι των Rolling Stones; Νομίζω ότι έχεις πραγματικά ένα παράθυρο όταν είσαι νέος, όπου είσαι πραγματικά δημιουργικός και σε ετοιμότητα. Όταν μεγαλώνεις, νομίζω ότι αυτό τελειώνει. Μπορεί να κάνω και λάθος!».
Ενώ οι Sex Pistols αναλώνονται σε μία νοσταλγική αναβίωση που ο Lydon απορρίπτει ως κενή περιεχομένου, ο ίδιος συνεχίζει τη δική του πορεία με το συγκρότημα Public Image Ltd.
Η punk του Lydon ήταν πάντα μία η punk της ουσίας και της πρόκλησης, και σήμερα, μέσα από την περιοδεία «This Is Not The Last Tour» στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνεχίζει να αναζητά την αυθεντικότητα.
Η αντιπαράθεση αυτή δεν αφορά μόνο τη μουσική, αλλά την ίδια την ηθική της τέχνης: από τη μία πλευρά, η εμπορική αξιοποίηση ενός ένδοξου παρελθόντος και από την άλλη, ένας καλλιτέχνης που αρνείται να γίνει καρικατούρα του εαυτού του, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα μείνει ολομόναχος στο πένθος του.
Σε έναν κόσμο που συχνά προτιμά το εύπεπτο «καραόκε» από την ακατέργαστη αλήθεια, ο John Lydon παραμένει μία ενοχλητική υπενθύμιση της εποχής που η μουσική μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο – ή τουλάχιστον να καταστρέψει την ηρεμία του.
Η σιωπή των πρώην φίλων του ίσως είναι η μεγαλύτερη απόδειξη πως εκείνη η εποχή έχει περάσει ανεπιστρεπτί, αφήνοντας πίσω της μόνο πικρία και μία εκκωφαντική αίσθηση κενού.
