Οι θρύλοι του southern rock Black Crowes ανακοινώνουν το νέο τους άλμπουμ, ηχογραφημένο σε χρόνο – ρεκόρ, και ανοίγουν πόλεμο με την ψηφιακή αποστείρωση της σύγχρονης μουσικής, υπερασπιζόμενοι το «ανθρώπινο λάθος».
Αν υπάρχει ένα συγκρότημα που ενσαρκώνει την επιβίωση, την ένταση και την αναγέννηση στο αμερικανικό rock ‘n’ roll, αυτό είναι αναμφίβολα οι Black Crowes. Το εκρηκτικό δίδυμο των αδελφών Robinson, που έχει περάσει δεκαετίες ισορροπώντας ανάμεσα στη δημιουργική ιδιοφυΐα και τις παροιμιώδεις εντάσεις, φαίνεται πως διανύει μία από τις πιο παραγωγικές φάσεις της καριέρας του.
Λιγότερο από δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του «Happiness Bastards» —του δίσκου που σηματοδότησε τη δισκογραφική τους επιστροφή το 2024 μετά από 15 χρόνια σιωπής— οι Black Crowes είναι έτοιμοι για το επόμενο βήμα. Το συγκρότημα ανακοίνωσε επίσημα την κυκλοφορία του νέου τους στούντιο άλμπουμ με τίτλο «A Pound Of Feathers», το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 13 Μαρτίου.
Η νέα δουλειά περιλαμβάνει 11 τραγούδια και ηχογραφήθηκε στην «Μέκκα της μουσικής», το Νάσβιλ, με παραγωγό τον καταξιωμένο Jay Joyce, γνωστό για τη δουλειά του με ονόματα όπως οι Cage the Elephant και ο Eric Church.
Το αποτέλεσμα περιγράφεται ως μία στροφή σε έναν πιο αιχμηρό, σκληρό ήχο που παντρεύει τα blues, τη soul και το rock, στοιχεία που αποτελούν το DNA της μπάντας από την εποχή του εμβληματικού πρώτου δίσκου τους, «Shake Your Money Maker», το 1990.
Ήδη, δύο δείγματα γραφής, τα τραγούδια «Propane Prophecy» και «Pharmacy Chronicles», είναι διαθέσιμα για streaming, δίνοντας μία γεύση από την ενέργεια που επικράτησε στο στούντιο. Και η ενέργεια αυτή ήταν καταιγιστική, αν κρίνουμε από την ταχύτητα της παραγωγής.
«Το φτιάξαμε σε οκτώ με δέκα μέρες», αποκάλυψε ο Chris Robinson, ο χαρακτηριστικός frontman του συγκροτήματος. «Ήταν ενστικτώδες, έγινε στη στιγμή, και ο Rich έφερε έναν αυθορμητισμό που πραγματικά διαμόρφωσε τις ηχογραφήσεις».
Από την πλευρά του, ο κιθαρίστας Rich Robinson πρόσθεσε πως το άλμπουμ λειτουργεί ως επανεκκίνηση: «Μοιάζει μεταμορφωτικό. Συνδεθήκαμε ξανά με τις ρίζες μας και βρήκαμε μία σπίθα στο στούντιο που μας ώθησε μπροστά».
*Η «ανάσταση» των Crowes και η καταξίωση
Για όσους παρακολουθούν την πορεία των Black Crowes, αυτή η δημιουργική ορμή κάθε άλλο παρά δεδομένη θεωρείται. Το συγκρότημα πέρασε μία μακρά περίοδο διάλυσης και δημοσίων αντεγκλήσεων μεταξύ των αδελφών, πριν επανενωθεί το 2019 για την επέτειο των 30 ετών του πρώτου τους δίσκου.
Η επιστροφή τους στη δισκογραφία με το «Happiness Bastards» το 2024 δεν ήταν απλώς μία νοσταλγική κίνηση, αλλά μία καλλιτεχνική επιτυχία που τους χάρισε μία υποψηφιότητα για το Καλύτερο Rock Άλμπουμ στα Βραβεία Grammy του 2025. Το «A Pound Of Feathers», γραμμένο εξ ολοκλήρου από τους αδελφούς Robinson, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η χημεία τους έχει αποκατασταθεί πλήρως, συνδυάζοντας την τραχύτητα των πρώτων τους χρόνων με νέες ρυθμικές ιδέες.
Πέρα από τη νέα μουσική, οι Black Crowes παραμένουν θεματοφύλακες μιας «παλαιάς σχολής» νοοτροπίας. Σε μία εποχή όπου η τεχνολογία επιτρέπει την απόλυτη διόρθωση κάθε ατέλειας, οι Robinson στέκονται απέναντι στην ψηφιακή τελειότητα, υποστηρίζοντας πως αφαιρεί την ψυχή από την τέχνη.
«Το πρόβλημα με πολλή μουσική σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει ανθρωπιά σε αυτήν», δήλωσε ο Rich Robinson στη βρετανική εφημερίδα The Sun. «Υπάρχει μία αναζήτηση της τελειότητας και μία χρήση αυτών των εργαλείων που ρουφάει όλες τις ανθρώπινες ποιότητες από μέσα της».
Για τον κιθαρίστα της μπάντας, η μαγεία κρύβεται στο λάθος και στο χαώδες στοιχείο των κλασικών ηχογραφήσεων. «Ακούστε έναν δίσκο των Beatles – είναι παντού ακατάστατοι. Το ίδιο συμβαίνει με τους Led Zeppelin και τους Stones. Γι’ αυτό οι δίσκοι τους είναι συναρπαστικοί», εξήγησε, φέρνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα που λατρεύουν οι audiophiles:
«Κάποιες από τις αγαπημένες μου στιγμές στους αγαπημένους μου δίσκους έχουν λάθη μέσα τους. Ακούς το “Since I’ve Been Loving You” των Zeppelin και ακούς το πεντάλ της μπότας του John Bonham να τρίζει. Αυτό είναι τόσο cool».
Αναφέρθηκε επίσης στις μυθικές ιστορίες πίσω από τη δημιουργία αριστουργημάτων, όπως το «Exile On Main St» των Rolling Stones: «Ακούς για το χάος που συνόδευσε τη δημιουργία του “Exile On Main St” σε αυτή τη μουχλιασμένη γαλλική βίλα και έχει 40 βαθμούς Κελσίου. Είναι εκπληκτικό και είναι επικίνδυνο και μπορεί να εκτροχιαστεί ανά πάσα στιγμή, αλλά είναι υπέροχο και ποτέ δεν εκτροχιάζεται. Αυτό είναι το ανθρώπινο στοιχείο».
Παρά την κριτική τους στις σύγχρονες μεθόδους παραγωγής, οι Black Crowes δεν είναι αρνητικοί για το μέλλον του είδους. Αντιθέτως, βλέπουν μία γνήσια δίψα για αυθεντική rock στον κόσμο σήμερα, κάτι που επιβεβαιώνεται από τη μαζική προσέλευση σε φεστιβάλ και συναυλίες.
«Πριν από λίγους μήνες, είδαμε τους AC/DC, τους Guns N’ Roses και τους Metallica στο Power Trip [στο Indio της Καλιφόρνια] μπροστά σε 100.000 άτομα», σχολίασε ο Chris Robinson. «Παρακολούθησα επίσης πρόσφατα τους Queens Of The Stone Age στο LA Forum. Ρόκαραν δυνατά, παίζοντας πανέμορφα riffs».
Με το «A Pound Of Feathers», οι Black Crowes δεν προσφέρουν απλώς έντεκα νέα τραγούδια. Καταθέτουν μία πρόταση απέναντι στην αποστειρωμένη μουσική βιομηχανία, υπενθυμίζοντας πως η rock, στην καλύτερη εκδοχή της, οφείλει να είναι λίγο βρώμικη, λίγο επικίνδυνη και, πάνω απ’ όλα, βαθιά ανθρώπινη.
