Η RAYE μιλά για την τοξικότητα που δέχεται, τις αναπόφευκτες συγκρίσεις με το είδωλό της και την ανάγκη να προστατεύσουμε την ψυχική υγεία των ανθρώπων που προσφέρουν την τέχνη τους χωρίς φίλτρα.
Η RAYE βρίσκεται σε μία από τις πιο δημιουργικές και ταυτόχρονα απαιτητικές περιόδους της καριέρας της. Μετά την τεράστια επιτυχία του «Escapism» και την ιστορική της επικράτηση στα BRIT Awards το 2024, η 28χρονη καλλιτέχνιδα καλείται να διαχειριστεί το βάρος της δημοσιότητας, το οποίο συχνά συνοδεύεται από μία σκοτεινή πλευρά.
Σε μία πρόσφατη και ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξη στο ELLE UK, η RAYE αναφέρθηκε εκτενώς στη σύνδεσή της με την Amy Winehouse, τις επιρροές που μοιράζονται και τη σκληρή κριτική που αγγίζει τα όρια του μίσους, θυμίζοντας τις δύσκολες μέρες που πέρασε η εκλιπούσα ερμηνεύτρια του «Back to Black».
Η σύγκριση ανάμεσα στις δύο γυναίκες δεν είναι καινούργια, καθώς η RAYE διαθέτει αυτή την ιδιαίτερη jazz χροιά και τη στιχουργική ειλικρίνεια που χαρακτήριζε την Amy Winehouse. Ωστόσο, η ίδια η RAYE αντιμετωπίζει αυτόν τον παραλληλισμό με τεράστιο σεβασμό και ταπεινότητα.
Όπως εξήγησε, η Amy Winehouse ήταν μία από τις μεγαλύτερες εμπνεύσεις της, καθώς και οι δύο μεγάλωσαν «αναπνέοντας» τις ίδιες μουσικές επιρροές. Ανέφερε χαρακτηριστικά ονόματα όπως η Dinah Washington, η Ella Fitzgerald και η Sarah Vaughan, γυναίκες που έχτισαν τα θεμέλια της soul και της jazz και αποτέλεσαν το κοινό σημείο αναφοράς τους.
Αναφερόμενη στις συγκρίσεις που δέχεται διαρκώς, η RAYE δήλωσε με ειλικρίνεια: «Έχω πλήρη επίγνωση ότι αυτό που έκανε εκείνη είναι αναντικατάστατο και αμίμητο, και έτσι έχουν τα πράγματα. Η Amy το έκανε τόσο καλά που κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να κάνει αυτό που έκανε εκείνη. Και ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή της, έδωσε ολόκληρη τη ζωή της για να απολαμβάνουμε εμείς τη μουσική που άφησε πίσω της».
Πρόκειται για μία παραδοχή που δείχνει το βάθος της εκτίμησης που τρέφει για την προκάτοχό της, αναγνωρίζοντας τη θυσία που συχνά απαιτεί η απόλυτη καλλιτεχνική έκθεση.
Παρόλα αυτά, η άνοδος της RAYE στα διεθνή charts έφερε μαζί της και μία κύματα αρνητισμού που την ξάφνιασαν με την έντασή τους. Η τραγουδίστρια περιέγραψε τις επιθέσεις που δέχεται από ανθρώπους που θεωρούν ιεροσυλία την οποιαδήποτε ομοιότητα με την Amy Winehouse. Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται εναντίον της είναι συχνά ακραίες, στοχεύοντας στην προσωπικότητά της και στην καλλιτεχνική της υπόσταση.
«Αυτό που είναι δύσκολο για μένα είναι όταν οι άνθρωποι γίνονται τόσο φρικτοί, αγενείς, μοχθηροί και κακοί με τα λόγια τους, λέγοντας: “Δεν θα γίνεις ποτέ εκείνη. Είσαι μία απόλυτη αποτυχία. Με αηδιάζεις που νομίζεις ότι θα μπορούσες έστω και στο ελάχιστο να είσαι σαν εκείνη”», εξομολογήθηκε η RAYE.
Αυτή η λεκτική βία δεν είναι απλώς μία κριτική για τη μουσική της, αλλά μία προσπάθεια αποδόμησης της ταυτότητάς της. Η ίδια εντοπίζει μία ανησυχητική ομοιότητα στον τρόπο που το κοινό και τα μέσα αντιμετώπιζαν την Amy Winehouse στα τελευταία στάδια της ζωής της.
Η RAYE παρατήρησε με πικρία: «Το αστείο για μένα στον τρόπο με τον οποίο μου μιλάνε, είναι ότι πρόκειται για το ίδιο σατανικό».
Αν και έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν θεωρεί πως έχει βιώσει την ίδια ακραία καταδίωξη που υπέστη η Amy Winehouse, τόνισε ότι η ρίζα αυτού του μίσους είναι κοινή. «Δεν λέω ότι έχω βιώσει έστω και το ένα εκατοστό από όσα πέρασε εκείνο το κορίτσι, αλλά προέρχεται από ένα παρόμοιο μέρος», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας την τοξικότητα που φαίνεται να ελλοχεύει πάντα στην επιφάνεια της μουσικής βιομηχανίας.
Η συζήτηση στράφηκε αναπόφευκτα και στις συνέπειες αυτού του ανελέητου ελέγχου. Η Amy Winehouse έφυγε από τη ζωή το 2011 σε ηλικία 27 ετών, έχοντας δώσει μία σκληρή μάχη με τις εξαρτήσεις και την ψυχική της υγεία, κάτω από το άγρυπνο και συχνά επικριτικό βλέμμα των ταμπλόιντ. Η RAYE εξέφρασε την πεποίθηση ότι η κατάληξη θα μπορούσε να είναι διαφορετική αν η κοινωνία ήταν πιο προστατευτική απέναντι στην ευάλωτη φύση της καλλιτέχνιδας.
Σύμφωνα με τη RAYE, η Winehouse θα βρισκόταν πιθανότατα ανάμεσά μας αν δεν είχε υποστεί αυτό το βάρος. «Πιθανότατα θα ήταν ακόμα εδώ σήμερα αν δεν χρειαζόταν να υποστεί όλο αυτό το μίσος όσο ήταν ζωντανή», ανέφερε χαρακτηριστικά. Πρόκειται για μία δήλωση που λειτουργεί ως προειδοποίηση για το πώς αντιμετωπίζουμε τους σύγχρονους καλλιτέχνες, ειδικά εκείνους που επιλέγουν να είναι απόλυτα ειλικρινείς με τα συναισθήματά τους.
Η RAYE προσπαθεί πλέον να θωρακίσει τον εαυτό της. Η δική της διαδρομή, από την απόρριψη των δισκογραφικών εταιρειών μέχρι την απόλυτη ανεξαρτησία και την κορυφή, της έχει δώσει τα εργαλεία να κατανοεί τη διαφορά ανάμεσα στην εποικοδομητική κριτική και την καθαρή κακία. Ωστόσο, η συναισθηματική της νοημοσύνη την οδηγεί στο να μην αγνοεί το πρόβλημα, αλλά να το αναδεικνύει ως ένα ευρύτερο κοινωνικό φαινόμενο.
Το συμπέρασμα που προκύπτει από τις σκέψεις της RAYE είναι η ανάγκη για περισσότερη ενσυναίσθηση. Η μουσική κληρονομιά της Amy Winehouse παραμένει ζωντανή, όχι μόνο μέσα από τα τραγούδια της, αλλά και μέσα από την επιρροή που ασκεί σε νέες φωνές που τολμούν να τραγουδήσουν για τον πόνο και την αλήθεια τους.
Η RAYE συνεχίζει να βαδίζει στο δικό της μονοπάτι, τιμώντας τις ρίζες της αλλά διεκδικώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα να εξελίσσεται χωρίς να δέχεται το «ίδιο σατανικό» που κάποτε λύγισε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς μας. Η ιστορία της είναι μία υπενθύμιση ότι η τέχνη απαιτεί φροντίδα, όχι μόνο από εκείνον που τη δημιουργεί, αλλά και από εκείνον που την καταναλώνει.
