Με το «The Fall Off» να κατακτά την κορυφή, ο J. Cole ολοκληρώνει μία διαδρομή που σφραγίστηκε από την ειλικρίνεια και τη διαρκή σύγκριση με τον Kendrick Lamar και τον Drake.
Ο J. Cole εξασφάλισε το έβδομο No. 1 άλμπουμ της καριέρας του με το «The Fall Off». Η συλλογή των 24 τραγουδιών συγκέντρωσε το εντυπωσιακό νούμερο των 280.000 πωλήσεων, απωθώντας με σθένος τον Bad Bunny από την πρώτη θέση.
Παρόλα αυτά, η παρακαταθήκη του J. Cole τη στιγμή που παρουσιάζει αυτό που ο ίδιος αποκαλεί ως το τελευταίο άλμπουμ της καριέρας του, παραμένει ένα θέμα προς συζήτηση, ειδικά με τα πνεύματα του Kendrick Lamar και του Drake να πλανώνται πάνω από τους ώμους του.
Το μεγαλύτερο ερώτημα στο μέλλον δεν θα είναι το πόσο καλός ήταν ο J. Cole, αλλά το πώς στάθηκε το «μεσαίο παιδί» της rap απέναντι στους επίμονους ανταγωνιστές και ομοτίμους του.
Από την είσοδό του στο παιχνίδι στα τέλη της δεκαετίας του 2000 ως ένας αναπτυσσόμενος ράπερ των mixtapes, ο J. Cole έχτισε το όνομά του πάνω στην πείνα για διάκριση και την τιμιότητα. Ένας αφηγητής στην καρδιά, είχε μία απλή ατζέντα: να καταγράψει τον κόσμο του σαν ένας πρώιμος ανταποκριτής πεδίου.
Το «The Warm-Up» αποτύπωσε τη δόξα του αουτσάιντερ και την ανελέητη καταδίωξη του σεβασμού, την ίδια στιγμή που το «So Far Gone» του Drake σάρωνε το έθνος σαν τυφώνας, με το «Best I Ever Had» να ανθίζει σε μία εθνική επιτυχία. Το 2009 —αναμφισβήτητα η αυγή της εποχής των «Big 3» της rap— ο Drake άρπαξε τη στιγμή, αναγκάζοντας τον J. Cole να παίξει το παιχνίδι της υπομονής.
Χωρίς να πτοηθεί από τη δεύτερη θέση του, ο J. Cole επιχείρησε μία ιστορική αντεπίθεση. Κυκλοφόρησε το «Friday Night Lights» το 2010, ένωσε δυνάμεις ξανά με τον Drake στο «In the Morning» και στη συνέχεια ανέκαμψε από το στάσιμο «Who Dat» με το «Work Out» — ένα εθιστικό ραδιοφωνικό κομμάτι που βασίστηκε σε ένα sample από το «Straight Up» της Paula Abdul.
Το single ανέβηκε στο No. 13 του Billboard Hot 100 και προετοίμασε το έδαφος για το «J. Cole World: The Sideline Story», το οποίο έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 1 με 218.000 πωλήσεις, σιωπώντας προσωρινά όσους προέβλεπαν την πρόωρη έξοδό του.
Η νίκη του J. Cole ήταν μία δικαίωση, σβήνοντας κάθε σκέψη ότι θα μπορούσε να αποδειχθεί μία αποτυχία. Ωστόσο, το «J. Cole World: The Sideline Story» δεν ήταν αρκετά ισχυρό για να επισκιάσει δύο αριστουργήματα που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια: το πολιτισμικό έπος «Good Kid, M.A.A.D City» του Kendrick Lamar και το συναισθηματικό κλασικό «Take Care» του Drake.
Ακόμη και όταν ο J. Cole γευόταν τη νίκη, ο Kendrick Lamar και ο Drake διεκδικούσαν το στέμμα, υπενθυμίζοντάς του τη θέση του στην ιεραρχία της rap. Αυτή έγινε η ιστορία της καριέρας του Cole απέναντι στους στιχουργικούς του αντιπάλους: πάντα καλός, αλλά ποτέ τόσο σπουδαίος όσο χρειαζόταν για την απόλυτη κορυφή.
Ο Kendrick Lamar έχει 28 βραβεία Grammy έναντι των δύο Grammy του J. Cole. Ο Drake έχει το ιλιγγιώδες νούμερο των 383 επιτυχιών στο Hot 100 έναντι των 111 επιτυχιών του J. Cole. Ο Kendrick Lamar και ο Drake μονομάχησαν για τον τίτλο του κορυφαίου ζωντανού ράπερ την άνοιξη του 2024, ενώ ο J. Cole επέλεξε να απομακρυνθεί από τη στιγμή. Στη μονομαχία των μονομάχων της rap, δεν υπάρχει έλεος για τον δισταγμό, και αυτός ο δισταγμός χαρακτήρισε τη συμμετοχή του J. Cole στη σύγκρουση του αιώνα.
Αν και η διαρκής συζήτηση για τους «Big 3» ακουγόταν σαν επανάληψη σε όλη την καριέρα του —με τον ίδιο τον J. Cole να την αναφέρει στο «First Person Shooter» του Drake το 2023 — αυτή η συνθήκη γέννησε έναν διψασμένο MC με σκληρές προθέσεις.
Το ευρέως αναγνωρισμένο κλασικό άλμπουμ του «Forest Hills Drive» (2014) μπορεί να σταθεί επάξια απέναντι σε οποιοδήποτε άλμπουμ κυκλοφόρησαν ο Kendrick ή ο Drake. Μετά από εκείνη τη δουλειά έγινε ένα ζωντανό σύμβολο στο διαδίκτυο, με τους θαυμαστές να γεννούν τη φράση: «πλατινένιος χωρίς συμμετοχές» για την ικανότητα του J. Cole να ξεπερνά το ένα εκατομμύριο πωλήσεις χωρίς τη βοήθεια κανενός καλεσμένου καλλιτέχνη.
Στη συνέχεια, πέτυχε το ακατόρθωτο άλλες δύο φορές με το «4 Your Eyez Only» και το «KOD», εδραιώνοντας το μέγεθός του ως ένας άνθρωπος που μπορεί να κερδίζει μόνος του. Και όταν αποφάσισε να βγει έξω και να αναμετρηθεί με τους συναδέλφυος του, δεν έδειξε κανένα έλεος: η κυριαρχία του το 2018, το 2021 και το 2023, όταν ισοπέδωσε κάθε συμμετοχή του σε τραγούδια άλλων, ήταν εξωπραγματική, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί έναν από τους καλύτερους MCs που βρίσκονται εν ζωή.
Ωστόσο, οφείλεις να ζεις με τις επιλογές σου: Δεν χρειαζόταν να κυκλοφορήσει το «7 Minute Drill» και μετά να το αποσύρει, ούτε να χρησιμοποιήσει το «Who Dat» ως το πρώτο single του «J. Cole World: The Sideline Story».
Σε μία άλλη εποχή, ο J. Cole θα ήταν αναμφισβήτητα ο σπουδαιότερος ράπερ της γενιάς του. Πέρα από αυτά τα σφάλματα, δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει για τις συνθήκες και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε. Αν μη τι άλλο, οφείλουμε να τον επαινέσουμε που συνεχίζει να καταγράφει νούμερα αντάξια του Hall of Fame σε μία εποχή γεμάτη ταλέντο, όπου ανταγωνιζόταν δύο από τους κορυφαίους όλων των εποχών.
Ο J. Cole μπορεί να μην κερδίσει ποτέ τη συζήτηση για τους «Big 3», αλλά το να επιβιώνει, να ακμάζει και να παραμένει πάντα μέρος της κουβέντας, ίσως αποτελεί ένα ακόμη μεγαλύτερο επίτευγμα.
