Από την κατάρρευση στη σκηνή στη Νέα Υόρκη μέχρι την αποθέωση στα Grammy, η Lola Young αποδεικνύει ότι η ειλικρίνεια είναι το μόνο νόμισμα που έχει πια σημασία στη μουσική βιομηχανία.
Η Lola Young κάθεται μπροστά σε ένα πιάνο με ουρά στο Crypto.com Arena του Λος Άντζελες ενόψει των Βραβείων Grammy 2026 τον περασμένο Φεβρουάριο, με τα χέρια της να αιωρούνται πάνω από τα πλήκτρα. Έχουν περάσει πέντε μήνες από την τελευταία φορά που βρέθηκε στη σκηνή και κάθε βλέμμα μέσα στην αίθουσα είναι καρφωμένο πάνω της. Περιμένει μία στιγμή και μετά ξεκινά. Η πληγωμένη μελωδία μιας γυμνής, αφαιρετικής εκτέλεσης της τεράστιας επιτυχίας της, «Messy», γεμίζει το στάδιο. Η ένταση ανεβαίνει αργά, στρώνοντας το έδαφος για την αφοπλιστική δύναμη της φωνής της. Κάποιος ψιθυρίζει ένα χαμηλόφωνο «ουάου» καθώς εκείνη γλιστρά στον πρώτο στίχο, με τη χροιά της βραχνή, πονεμένη και εύθραυστη. Έπειτα, εκτοξεύεται σε μία δυναμική ερμηνεία που μοιάζει να καταργεί τη βαρύτητα. Ο ήχος είναι βαθύς, συγκλονιστικός και ξαφνικά διακόπτεται.
«Το μηχάνημά μου έχει τρελαθεί, συγγνώμη παιδιά!», φωνάζει η Lola Young, διακόπτοντας το ίδιο της το τραγούδι με τη χαρακτηριστική προφορά του νότιου Λονδίνου, ενώ διορθώνει τον πομπό του μικροφώνου στη μέση της. «Κάνει συνέχεια θόρυβο». Οι ενισχύσεις φτάνουν αμέσως. Δύο τεχνικοί ανεβαίνουν στη σκηνή για να τη βοηθήσουν, καθώς αυτή είναι η στιγμή για να διορθωθούν οι λεπτομέρειες. Είναι η ώρα της πρόβας της Lola Young, λίγες μέρες πριν εμφανιστεί στα Βραβεία Grammy 2026, ως μέρος ενός μουσικού αφιερώματος που παρουσιάζει όλους τους υποψήφιους για τον Καλύτερο Νέο Καλλιτέχνη. Η Lola Young είναι μία από τους διεκδικητές φέτος και μελετά κάθε πτυχή της εμφάνισής της. Η σκηνή είναι σχεδιασμένη ακριβώς όπως θα είναι τη βραδιά της τελετής, και από κάτω, τα τραπέζια είναι στρωμένα με χάρτινα ομοιώματα της Lady Gaga, της Chappell Roan και του Bad Bunny, που λειτουργούν ως δείκτες για τους αστέρες που θα γεμίσουν τον χώρο την Κυριακή.
Κάθε καλλιτέχνης που είναι υποψήφιος για πρώτη φορά θα ένιωθε νευρικότητα, όμως αυτή η στιγμή συμβολίζει κάτι μεγαλύτερο για τη Lola Young. Η 25χρονη καλλιτέχνιδα είναι μία αλύγιστη, επώδυνα ειλικρινής τραγουδοποιός που δεν αποφεύγει να μιλήσει για τις δυσκολίες ή τις ανασφάλειές της στη μουσική της, οπότε όσα πέρασε πρόσφατα δεν αποτελούν μυστικό. Οι ωμές λεπτομέρειες βρίσκονται εκεί, ανάμεσα σε στίχους για το σεξ, τις ερωτικές απογοητεύσεις και τον ρομαντισμό. «Είμαι ένας χαζός μικρός εθισμένος, οπότε προσπαθώ να κόψω τη χιονόπτωση», τραγουδά στο ρυθμικό pop rock του «Not Like That Anymore». «Πέρασα όλη τη μέρα προσπαθώντας να είμαι νηφάλια», λέει ξεκινώντας το «Dealer», με μία χαρούμενη μελωδία που κρύβει σκέψεις για αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. «Γιατί έχουν περάσει μέρες, αλλά ήμουν απασχολημένη με το να φτιάχνομαι / Και ο γιατρός μου είπε: “Θα αρρωστήσεις ξανά, δεν μπορείς να ανακατεύεις αυτά τα φάρμακα με άσπρες γραμμές”», εξομολογείται στο σπαρακτικό «Who F**king Cares?». Αν το κομμάτι σού δίνει την αίσθηση ότι κρυφακούς τις πιο προσωπικές σκέψεις κάποιου, είναι γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει· πρόκειται για μία πρώτη ηχογράφηση που η Lola Young έκανε στο iPhone της.
Παρόλο που η Lola Young υπήρξε ανοιχτή για όλα —τα σκαμπανεβάσματα της νηφαλιότητας, την εικόνα του εαυτού της, την απομόνωση και τις περιπλοκές της σχιζοσυναισθηματικής διαταραχής με την οποία παλεύει από την εφηβεία της, καθώς και μία πρόσφατη διάγνωση ΔΕΠΥ— η πραγματικότητα της ζωής της πήρε μία σκληρή, δημόσια τροπή πέρυσι. Από τη μία πλευρά, βίωνε εκείνη τη μαγική στιγμή της καταξίωσης που κάθε καλλιτέχνης κυνηγά. Η καριέρα της εκτοξευόταν σε δυσθεώρητα ύψη χάρη στην επιτυχία του «Messy», μιας οδυνηρής αλλά οικείας ωδής στο να νιώθεις «υπερβολικός» και ταυτόχρονα «ανεπαρκής», που βρήκε τεράστιο κοινό στο TikTok πριν γίνει παγκόσμιο φαινόμενο. Στις αρχές του 2025, το «Messy» έφτασε στο No. 14 στο Billboard Hot 100 και τελικά ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο streams. Για τη Lola Young, που δούλευε γι’ αυτή τη στιγμή από τότε που ήταν μία πανέξυπνη 14χρονη που τραγουδούσε στους δρόμους του Λονδίνου, ήταν σχεδόν απίστευτο. «Είναι κάτι που ονειρευόμουν και ποτέ δεν πιστεύεις πραγματικά ότι θα συμβεί». Ο κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει ποια είναι, ανακαλύπτοντας αυτό που οι παλιοί θαυμαστές της έβλεπαν πάντα: μία εντυπωσιακά ειλικρινή, εξαιρετικά ταλαντούχα καλλιτέχνιδα που χρησιμοποιεί τη μοναδική φωνή της για να μεταδώσει βαθιά προσωπικά συναισθήματα που πολλοί φοβούνται ακόμα και να ψιθυρίσουν.
Ο Elton John, ο οποίος έγινε μεγάλος θαυμαστής της, το θέτει εύστοχα: «Υπάρχει μία σπάνια ειλικρίνεια στη φωνή της που σε καθηλώνει — είναι ωμή, γεμάτη ψυχή και εντελώς αφιλτράριστη. Μουσικοί σαν τη Lola δεν εμφανίζονται συχνά, είναι απίστευτα ξεχωριστή».
«Ήταν μία χρονιά σαν σίφουνας», λέει η Lola Young στο Rolling Stone για το 2025. «Ήταν τόσο τρελό, όμορφο και συναρπαστικό, αλλά ταυτόχρονα, κατά περιόδους, πολύ λυπηρό». Ωστόσο, η μουσική βιομηχανία μπορεί να κινείται με αμείλικτους ρυθμούς, ειδικά όταν οι καλλιτέχνες εκτινάσσονται προς τη δόξα όπως η Lola Young. Η ζήτηση για εκείνη ήταν τεράστια, καθώς ταξίδευε από τη μία γωνιά του πλανήτη στην άλλη, με μεγάλες εμφανίσεις σε φεστιβάλ όπως το Glastonbury και το Lollapalooza Paris να γεμίζουν το πρόγραμμά της. Οι μέρες της άρχισαν να τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, με ώρες χαοτικές, ατελείωτες και εξαντλητικές. Όλο αυτό το διάστημα, είχε ζητήσει βοήθεια για τον ενεργό εθισμό της στην κοκαΐνη και συνεργαζόταν με έναν σύμβουλο απεξάρτησης που την ακολουθούσε στο μεγαλύτερο μέρος των περιοδειών της το 2025. Αλλά καθώς η χρονιά προχωρούσε, τα πράγματα έγιναν πιο βαριά και δύσκολα.
«Αν θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου, η απόλαυση άρχισε να φθίνει», λέει. «Ακόμα και μικρά πράγματα που έπρεπε να κάνω: μία συνέντευξη, μία προωθητική ενέργεια. Απλά δεν ήξερα όλα όσα συνεπάγεται αυτή η δουλειά. Αλλά δεν ήμουν σε καλή κατάσταση, και υπάρχουν δύο όψεις στο ίδιο νόμισμα…» σταματά για λίγο. «Θέλεις να λες ναι σε όλα γιατί όλα είναι στο τραπέζι, αλλά μετά πρέπει να το ισορροπήσεις αυτό με την ψυχική σου υγεία, και έχω υπάρξει εξαιρετικά ανοιχτή για την ψυχική κατάσταση από την οποία υποφέρω, αλλά και για όλα τα υπόλοιπα που μου συμβαίνουν».
Εκείνο το καλοκαίρι, ο μάνατζέρ της, Nick Shymansky, δήλωσε στους New York Times ότι η Lola Young είχε υποτροπιάσει και είχε επιστρέψει σε κλινική θεραπείας. Επέστρεψε στη δημόσια ζωή λίγους μήνες αργότερα, κυκλοφορώντας το τρίτο της άλμπουμ, «I’m Only F**king Myself», στις 19 Σεπτεμβρίου 2025. Ο δίσκος, αιχμηρός, χαοτικός και πιο σκοτεινός από τις προηγούμενες κυκλοφορίες της, κατέγραφε τις εμπειρίες της με τον έρωτα, την απομόνωση και την ανάρρωση, μέσα από ανεβαστικούς ήχους. Μόλις κυκλοφόρησε ο δίσκος, επέστρεψε στις υποχρεώσεις της: εμφανίστηκε στην εκπομπή του Jimmy Fallon, έδωσε μία συνέντευξη στο YouTube και μία συναυλία για το ίδρυμα του Μουσείου των Grammy. Εξωτερικά, φαινόταν ότι ήταν σε καλή κατάσταση, αλλά στο παρασκήνιο, οδηγούνταν ολοταχώς προς την κρίση.
Ο κόσμος είδε το σημείο θραύσης σε πραγματικό χρόνο. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2025, η Lola Young βρισκόταν στη σκηνή στη Νέα Υόρκη, στο φεστιβάλ All Things Go. Η ίδια προτιμά να μην μιλά για τις λεπτομέρειες εκείνης της ημέρας, αλλά το βίντεο από το κοινό έδειξε τι συνέβη: βρισκόταν στη μέση της ερμηνείας του τραγουδιού «Conceited» όταν γύρισε στο πλάι, σαν να ήθελε να πει κάτι σε κάποιον που στεκόταν εκεί. Παραπάτησε για λίγο και δευτερόλεπτα μετά, τα μάτια της έκλεισαν, το σώμα της κοκάλωσε και έπεσε προς τα πίσω. Σχεδόν αμέσως, οι πιο σκληρές συνήθειες της ψηφιακής εποχής κυριάρχησαν: το βίντεο έκανε τον γύρο του διαδικτύου, αναπαράχθηκε ξανά και ξανά σε κάθε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, μετατρέποντας τη χειρότερη στιγμή ενός ανθρώπου σε περιεχόμενο που παίζει σε επανάληψη. Ακολούθησαν εκατοντάδες βίντεο, με θαυμαστές να ανησυχούν για την υγεία της και να εικάζουν για την πίεση που δεχόταν. Οι πιο κακόβουλοι την κατηγόρησαν ότι το προσποιήθηκε όλο αυτό για να τραβήξει την προσοχή.
Υπήρξε θόρυβος, ανησυχία και αναταραχή τους μήνες που ακολούθησαν, αλλά τίποτα από αυτά δεν έφτασε στη Lola Young. Μια εβδομάδα μετά την κατάρρευσή της, δημοσίευσε ένα μήνυμα στο Instagram: «Θα λείψω για λίγο. Με πονάει που πρέπει να πω ότι ακυρώνω τα πάντα για το άμεσο μέλλον. Σας ευχαριστώ για όλη την αγάπη και την υποστήριξη». Εισήχθη σε μία δομή και έμεινε σε απομόνωση για δύο μήνες. Δεν είχε τηλέφωνο ούτε πρόσβαση στον έξω κόσμο. Βρισκόταν εκεί όσο ο κόσμος έκανε ασταμάτητα εικασίες για εκείνη. Βρισκόταν εκεί όταν έφτασαν τα νέα για τις δύο υποψηφιότητές της στα Βραβεία Grammy 2026: Καλύτερος Νέος Καλλιτέχνης και Καλύτερη Pop Σόλο Ερμηνεία για το «Messy».
Πολλοί καλλιτέχνες τη στήριξαν: η Katy Perry της έστειλε μήνυμα, η Charli XCX της έγραψε ένα email. Η Kesha και ο Elton John επικοινώνησαν μαζί της. Η Lady Gaga της έστειλε μήνυμα. «Αυτό ήταν εντελώς τρελό», λέει η Lola Young. «Και με έκανε να νιώσω πιο ασφαλής». Αποδίδει μεγάλη σημασία στους θαυμαστές της και στο πόσο υποστηρικτικοί υπήρξαν όλο αυτό το διάστημα.
Παρ’ όλα αυτά, η έξοδος από όλο αυτό υπήρξε μία προσεκτική διαδικασία, με την υγεία της στο επίκεντρο. Η Lola Young λέει ότι, σε αντίθεση με προηγούμενες προσπάθειες ανάρρωσης, αυτή τη φορά η προσέγγιση είναι διαφορετική: η δομή που επισκέφτηκε είναι ολιστική, εστιάζοντας στη θεραπεία και την ψυχολογία αντί να αντιμετωπίζει αποκλειστικά τον εθισμό. Από τότε που βγήκε, παρακολουθεί συναντήσεις των Ανώνυμων Αλκοολικών και έχει έναν μέντορα.
Η Lola Young δηλώνει ότι και η σχέση της με τη δουλειά έχει αλλάξει. «Ένα πράγμα που με βοήθησε πολύ είναι να επιβραδύνω, πνευματικά, να παίρνω χρόνο για να επεξεργάζομαι τα πράγματα», λέει. «Οι μέρες ξεκούρασης είναι πραγματικά σημαντικές. Να απολαμβάνω χρόνο με φίλους, με ανθρώπους που με αγαπούν». Ωστόσο, έπρεπε να διαχειριστεί δύσκολες στιγμές και κριτική, ειδικά μετά την ακύρωση συναυλιών και εμφανίσεων. «Υπήρξε πολύ μίσος, αλλά ξέρεις κάτι; Στο διάολο», λέει. «Όταν κάνεις κάτι, πάντα θα υπάρχουν μερικοί μαλάκες που θα λένε μαλακίες. Αλλά την ίδια στιγμή, ήταν μία απόφαση, όπως είπα, που έπρεπε να πάρω, και ήταν λυπηρό που έπρεπε να το κάνω. Τι άλλο θα έκανα, θα πέθαινα; Αυτή ήταν η πραγματικότητα της κατεύθυνσης που είχε πάρει ο εθισμός μου».
Το βίντεο που έγινε viral την κυνήγησε κι αυτό. «Το έχω δει, ναι», λέει στωικά. «Το είδα μία ή δύο φορές και δεν το έχω ξαναδεί από τότε. Προφανώς δεν πρόκειται να το ψάξω». Βγάζει ένα ξερό, πονεμένο γέλιο. «Δεν είναι κάτι που θα ήθελα να αναζητήσω». Η φωνή της χαμηλώνει λίγο. «Αλλά είμαι πολύ ευγνώμων που συνέβη, γιατί ήταν αυτό που λέμε σημείο θραύσης, το οποίο μου επέτρεψε να μπορώ να είμαι εδώ σήμερα, μου επέτρεψε να είμαι καλύτερη για τους θαυμαστές μου, καλύτερη για το μέλλον και καλύτερη για τον εαυτό μου».
Όλα αυτά μας φέρνουν πίσω στα Grammy, πίσω στις πρόβες και στον δρόμο της ανάρρωσης και της θεραπείας στον οποίο βρίσκεται. Φαίνεται ήρεμη, έχει αυτοκυριαρχία καθώς κατευθύνεται από τη σκηνή προς τα μόνιτορ. Γέρνει το κεφάλι στο πλάι, παρακολουθώντας την εμφάνισή της με προσοχή. Δίπλα της, η ομάδα της παρακολουθεί, και μέχρι να τελειώσει η πρόβα, υπάρχει περισσότερος ενθουσιασμός παρά οτιδήποτε άλλο. «Έλειψα για λίγο, πήρα χρόνο για τον εαυτό μου και αυτή είναι μία όμορφη επιστροφή», μου είχε πει η Lola Young νωρίτερα. «Αισθάνομαι ότι είναι μία στιγμή που θα θυμάμαι και ίσως τη θυμηθούν και άλλοι, ελπίζω. Αισθάνομαι ότι είναι το σωστό πράγμα στο οποίο έπρεπε να επιστρέψω».
Λίγες μέρες αργότερα, η Lola Young ανεβαίνει ξανά στη σκηνή των Grammy 2026. Παίζει την εισαγωγή του «Messy» στο πιάνο και αυτή τη φορά συνεχίζει και πετυχαίνει κάθε νότα. Καταχειροκροτείται με το κοινό όρθιο. Πολλοί από αυτούς που παρακολουθούσαν από το σπίτι μου είπαν ότι η ερμηνεία τους έκανε να δακρύσουν.
Όμως, η πιο αξιομνημόνευτη στιγμή έρχεται αργότερα στην τελετή, όταν η Charli XCX παρουσιάζει το βραβείο για την Καλύτερη Pop Σόλο Ερμηνεία, μία κατηγορία με ισχυρούς αντιπάλους, όπως ο Justin Bieber και η Lady Gaga. «Ταυτίζομαι πολύ με αυτό το τραγούδι», λέει η Charli και ανακοινώνει τη Lola Young ως νικήτρια για το «Messy». Το σαγόνι της πέφτει. Πετάγεται από την καρέκλα της και τρέχει στη σκηνή. «Δεν ξέρω τι θα πω γιατί δεν έχω προετοιμάσει κανέναν λόγο!» φωνάζει στο μικρόφωνο. «Προφανώς και δεν έχω, είναι ένα χάος!» Ευχαριστεί την ομάδα της και την οικογένειά της· μία αυθόρμητη βρισιά κάνει όλη τη σκηνή ακόμα πιο συμπαθητική. Μετά απομακρύνεται, γεμάτη χαρά και πιο ανάλαφρη από ποτέ.
Η Lola Young είναι το είδος της καλλιτέχνιδας που θέλεις να δεις να κερδίζει. Είναι μία μουσικός που εκτιμούν οι ομότεχνοί της, παίζει πολλά όργανα και μπορεί να μεταβεί αβίαστα από μία δυναμική μπαλάντα σε ένα τραπ κομμάτι (έχει κάνει ραπ στο παρελθόν, και ο Tyler, the Creator πρόσφατα επικοινώνησε μαζί της για μία συνεργασία). «Δεν νομίζω ότι απλώς γεννιέσαι με μία φωνή και μετά την τελειοποιείς. Πιστεύω ότι η φωνή σμιλεύεται με τον χρόνο γιατί είναι κάτι σωματικό», λέει ο τραγουδιστής και παραγωγός James Blake, ο οποίος συνεργάζεται με τη Lola Young τελευταία. «Όποτε ακούω τη φωνή της, σκέφτομαι ότι είναι κάτι παραπάνω από το σύνολο των μερών της».
Τα γούστα της είναι ευρύτατα: σε κάποιο σημείο, όταν πρωτοσυναντηθήκαμε στην ηλιόλουστη βεράντα του Chateau Marmont, μου έδειξε το πρόσφατο ιστορικό της στο Spotify: Doechii, Victoria Monét, Death Cab for Cutie, Minnie Riperton, το soundtrack του «Shrek 2». Το στυλ και η προσωπικότητα της Lola Young μοιάζουν εξίσου εκλεκτικά και σύνθετα. Τα μάτια της είναι ένα διαπεραστικό πράσινο, πλαισιωμένα από βλεφαρίδες που θυμίζουν κούκλα, και αυτή τη στιγμή τα μαλλιά της είναι βαμμένα μαύρα — μία νέα εμφάνιση σε σύγκριση με τα μακριά καφέ και ξανθά extensions που είχε πέρυσι. Από κοντά είναι αστεία, άμεση και ευφυής, χρησιμοποιώντας συχνά ένα απολαυστικό, ανατρεπτικό γέλιο. Αλλά είναι επίσης στοχαστική και έχει επίγνωση του εαυτού της, ενώ μία κούραση και σοφία την κυριεύουν όταν μιλά για θέματα όπως οι πιέσεις της βιομηχανίας και η τρέχουσα κατάσταση του κόσμου.
Πολλοί αναφέρουν πόσο πολυδιάστατη είναι η Lola Young. Θα ήταν ένα πράγμα αν ήταν απλώς μία σπουδαία τραγουδίστρια με εντυπωσιακό εύρος, ή απλώς μία ευφυής τραγουδοποιός που μπορεί να συνδυάζει την κωμική αυτοσαρκαστική διάθεση με τη συντριπτική ευάλωτη πλευρά της. Αλλά μέρος αυτού που κάνει τη Lola Young να ξεχωρίζει είναι ότι κάνει και τα δύο. Το γράψιμο, ειδικά, μοιάζει έμφυτο· το κάνει από τότε που ήταν παιδί στο Beckenham, ένα προάστιο στο νότιο Λονδίνο. Η Lola Young είναι η δεύτερη μεγαλύτερη από τέσσερις αδερφές· ο πατριός της ήταν επαγγελματίας μπασίστας και η μητέρα της, που εργαζόταν σε μία μη κερδοσκοπική οργάνωση, έχει μία πανέμορφη φωνή. Ως παιδί, η Lola Young έκανε μαθήματα πιάνου και έμαθε μόνη της κιθάρα.
Ανακάλυψε κάτι βαθύ όταν άρχισε να γράφει τραγούδια στο γυμνάσιο. «Αν ήταν μία μέρα στο σχολείο, απλώς γύριζα σπίτι και έλεγα: “Αυτό με ενέπνευσε πραγματικά”, ή “Αυτό με επηρέασε πολύ”, ή “Δεν μου άρεσε αυτό που είπαν”, και ούτω καθεξής. Μετά απλώς προσπαθούσα να δημιουργήσω κάτι. Και ξέρεις τι; Με έκανε να νιώθω περήφανη. Ένιωθα ότι είχα καταφέρει κάτι», λέει.
Καθώς μπήκε στο λύκειο, πέρασε από οντισιόν για το BRIT School for Performing Arts and Technology στο Croydon, κοντά στη γειτονιά της. (Η Lola Young είχε ήδη εμφανιστεί σε μερικά talent shows μέχρι τότε και έκανε την οντισιόν στέλνοντας ένα βίντεο όπου τραγουδούσε το «A Case of You» της Joni Mitchell). Η λίστα των διάσημων αποφοίτων του BRIT School είναι μεγάλη: Amy Winehouse, Adele, FKA Twigs και η Olivia Dean, με την οποία η Lola Young συνέπεσε κατά τη διάρκεια των σπουδών της εκεί (γνώριζαν η μία την άλλη, αλλά έχουν έρθει πιο κοντά από τότε). Όμως, πολλά από εκείνα τα διαμορφωτικά χρόνια τα πέρασε δουλεύοντας σκληρά στις ανοιχτές σκηνές του Λονδίνου και τραγουδώντας στους δρόμους. «Θυμάμαι όταν έβγαλα μερικές εκατοντάδες λίρες», θυμάται για εκείνη την εποχή. «Είπα: “Σκατά, δεν είμαι και τόσο κακή. Μπορώ να το κάνω αυτό, γιατί ο κόσμος ρίχνει δεκάλιρα, άρα έχουν λεφτά!”».
Τελικά, η δύναμη των ζωντανών της εμφανίσεων οδήγησε σε μεγαλύτερες ευκαιρίες. Όταν η Lola Young ήταν 16 ετών, βρισκόταν σε μία συναυλία όταν την προσέγγισε ο Shymansky, ο ίδιος μάνατζερ που είχε υπογράψει την Winehouse όταν εκείνη ήταν 16. (Η Winehouse έγραψε το πασίγνωστο «Rehab» αφού ο Shymansky την παρότρυνε να πάει για θεραπεία). Μέχρι τότε, η Lola Young είχε κινήσει το ενδιαφέρον πολλών μάνατζερ και δισκογραφικών εταιρειών, και στην αρχή δεν ήταν σίγουρη για τον Shymansky: «Έλεγα: “Ναι, ναι”. Μετά μου λέει: “Ω, ήμουν ο μάνατζερ της Amy”, και τότε άρχισα να ακούω».
Αλλά πέρα από το βιογραφικό του, υπήρχε μία βαθιά σύνδεση που έκανε τη Lola Young να νιώσει ότι ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος. «Συναντηθήκαμε στον σταθμό Victoria, δεν θυμάμαι πότε ήταν, αλλά απλώς άκουγε. Άκουγε όσα είχα να πω», θυμάται η Lola Young. «Ο Nick δείχνει τόσο ενδιαφέρον για τους άλλους ανθρώπους, αλλά ειδικά με μένα, απλώς με κατάλαβε, με ένιωσε και είμαστε ακόμα σε απόλυτο συγχρονισμό».
Ο Shymansky βρίσκεται δίπλα στη Lola Young σε όλα τα σκαμπανεβάσματα· ήταν ο μάνατζέρ της όταν διαγνώστηκε με σχιζοσυναισθηματική διαταραχή, ήταν εκεί στις επεμβάσεις στις φωνητικές της χορδές, ήταν εκεί όταν υπέγραψε στην Island Records το 2019.
Η Lola Young είναι ανένδοτη στο να ξεκαθαρίσει τις κατηγορίες ότι η ομάδα της την κακοδιαχειρίστηκε ή την εξάντλησε. «Όταν κάποιος περνάει μία φάση εθισμού ή δυσκολεύεται με οποιονδήποτε τρόπο, είναι δύσκολο να ξέρεις πόσα μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος… Ήταν η δουλειά μου, έτσι δεν είναι; Οπότε ήθελα να την κάνω. Αν ήμουν στο σπίτι, ήμουν σε κακή κατάσταση». Υποστηρίζει ότι η επίθεση που δέχτηκε ο Shymansky ήταν άδικη. «Ο Nick δεν φταίει σε καμία περίπτωση. Είναι ο πιο υποστηρικτικός. Αυτός είναι που μου είπε να σταματήσω· είναι πάντα εκείνος που μου έλεγε να επιβραδύνω», λέει. «Εγώ επέλεξα να βλάψω τον εαυτό μου και να κάνω σαμποτάζ, και εγώ επέλεξα επίσης να ανέβω στη σκηνή και να παίξω. Είναι ένας απίστευτος μάνατζερ και φυσικά, ξέρεις, όταν έχεις μία βιομηχανία που θέλει συνεχώς να λες ναι, είναι δύσκολο να πεις όχι. Αλλά ήμουν επίσης σε μεγάλο βαθμό η κινητήριος δύναμη πίσω από το ναι».
Δεν υπάρχει εγχειρίδιο για τους αστέρες της μουσικής που αντιμετωπίζουν εθισμό, αλλά η Lola Young και η ομάδα της ανακάλυψαν ότι το να παίρνει τον χρόνο της και να ακούει τον εαυτό της βοηθά περισσότερο. «Μάθαμε ότι τα πράγματα πρέπει να επιβραδύνουν και είναι πολύ υγιές να το γνωρίζουμε αυτό», λέει. «Αλλά όχι, δεν νομίζω ότι είναι δίκαιο οι άνθρωποι να ρίχνουν την ευθύνη σε οποιονδήποτε όταν δεν ξέρουν όλη την ιστορία». Παρ’ όλα αυτά, αναγνωρίζει στους θαυμαστές που ανησυχούν για εκείνη μία καλή πρόθεση. «Δεν κατηγορώ ούτε αυτούς τους ανθρώπους, ξέρεις, γιατί με προστατεύουν και νοιάζονται», λέει και προσθέτει: «Πιστεύω ότι είναι γλυκό που ο κόσμος θέλει να… αλλά οι άνθρωποι στο διαδίκτυο, ειλικρινά, είναι τρελοί ορισμένοι από αυτούς. Απλώς βγάζουν κάτι από το πουθενά και το τρέχουν με ένα εκατομμύριο μίλια την ώρα».
Το να εστιάζει κανείς μόνο στον εθισμό της Lola Young μοιάζει περιοριστικό, ειδικά όταν η δουλειά της είναι γεμάτη χιούμορ, ευφυΐα και ικανότητα. Η ίδια δυσανασχετεί με την ιδέα να γίνει εκπρόσωπος της νηφαλιότητας όταν το δικό της ταξίδι δεν ήταν εύκολο ή γραμμικό. Κι όμως, ένα μεγάλο μέρος της δύναμής της ως καλλιτέχνιδα αφορά το να είναι αληθινή για όσα συμβαίνουν μέσα της. «Απλώς γράφω ό,τι νιώθω και μετά συνειδητοποιώ: “Ω, σκατά. Δεν θα έπρεπε να είχα πει ότι είμαι μία μανιακή τοξικομανής”. Μετά λέω: “Ξέρεις κάτι; Είμαι. Τι διάολο προσπαθώ να κρύψω;”».
Αυτή η ακλόνητη ειλικρίνεια και η ευαλωτότητα είναι που έχουν ταξιδέψει τόσο μακριά —σε όλο τον κόσμο, για την ακρίβεια— φτάνοντας σε ανθρώπους που έχουν περισσότερο ανάγκη να ακούσουν τη μουσική της. Έχει ακούσει ιστορίες για το πώς τα τραγούδια της έφτιαξαν τη διάθεση σε κάποιους, τους καθοδήγησαν σε χωρισμούς, τους θύμισαν ότι είναι αρκετοί. Ένας θαυμαστής της έγραψε πρόσφατα ότι συγκινήθηκε τόσο πολύ από τη μουσική της, που έμαθε μόνος του αγγλικά για να μπορεί να την καταλαβαίνει καλύτερα. Και υπάρχουν κι εκείνοι που είπαν στη Lola Young ότι η μουσική της τους έσωσε τη ζωή. «Θέλω απλώς να βοηθήσω με οποιονδήποτε τρόπο μπορώ», λέει.
Δύο εβδομάδες μετά τα Grammy, η Lola Young βρίσκεται ακόμα στο Λος Άντζελες, εκπέμποντας ακόμα τη λάμψη της ένδοξης νίκης της. Είναι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της, βάφεται στο μπάνιο και μιλά με ενθουσιασμό μέσω Zoom ενώ αναπολεί όλη τη βραδιά. «Είχα πολύ άγχος, έτσι δεν είναι;». Πριν από την εμφάνιση, το τρακ είχε κορυφωθεί, κυρίως επειδή έμαθε ότι μερικά από τα είδωλά της —συμπεριλαμβανομένης της Joni Mitchell— θα βρίσκονταν στο κοινό.
Στην αρχή, η Lola Young δεν πίστευε ότι η εμφάνισή της ήταν τόσο καλή όσο οι πρόβες της, αλλά οι αντιδράσεις του κόσμου της άλλαξαν γνώμη. «Τώρα ο κόσμος τη λατρεύει και είμαι πολύ χαρούμενη με αυτήν», λέει. Η μεγαλύτερη στιγμή, φυσικά, ήταν όταν κέρδισε πραγματικά το Grammy. Είχε αποδεχτεί την ιδέα ότι μπορεί να έφευγε χωρίς βραβείο, ειδικά όταν το βραβείο για τον Καλύτερο Νέο Καλλιτέχνη πήγε στην Olivia Dean. «Είπα μέσα μου: “Πέρασα πραγματικά υπέροχα και είμαι απλώς χαρούμενη που είμαι εδώ”. Οπότε όταν ανακοινώθηκε το όνομά μου, απλώς πήδηξα». Της λέω ότι φάνηκε σαν να παραλίγο να πέσει από την καρέκλα της. «Πέταξα σε όλο το δωμάτιο», λέει γελώντας. «Ειλικρινά, πέταξα σε όλο το δωμάτιο».
Δεν έχει παραλάβει ακόμα το χρυσό της αγαλματίδιο, αλλά αστειεύεται για το πού μπορεί να το τοποθετήσει όταν φτάσει. «Θα είναι στο κέντρο… ίσως εκεί που μπαίνεις στο σπίτι», λέει πειρακτικά. Ο ενθουσιασμός είναι έκδηλος καθώς μιλάει. «Ακόμα το σκέφτομαι και λέω: “Ναι, ένα Grammy, κανείς δεν μπορεί να μου ξαναμιλήσει, κανένας από αυτούς τους haters δεν έχει σημασία!”».
Η νίκη έρχεται σε μία ιδιαίτερα φωτεινή και παραγωγική περίοδο. Η Lola Young πηγαίνει στο στούντιο κάθε μέρα, δουλεύοντας σκληρά πάνω σε νέα μουσική. Δεν υπάρχει ακόμα συγκεκριμένο πλάνο, αλλά συνεργάζεται με τον Blake και τον Mustard στο Λος Άντζελες. «Δεν ξέρω ακόμα τι είναι. Αλλά κάποια κομμάτια μοιάζουν μίνιμαλ», λέει, αναφέροντας επιρροές όπως ο αείμνηστος Jeff Buckley. «Θα είναι πιο θετικό, αλλά και με… μία ζεστασιά».
Υπάρχει ένα τραγούδι που είναι ήδη έτοιμο, με τίτλο «Room for Your Love», και το έγραψε για τις δύο μικρότερες αδερφές της. Μιλάει για το να αγαπάς και να αποδέχεσαι τον εαυτό σου, αλλά σταματά καθώς προσπαθεί να μου απαγγείλει τους στίχους. «Σκατά!» φωνάζει γελώντας. «Εγώ το έγραψα αυτό το τραγούδι;». Το ρεφρέν της έρχεται μετά από λίγα δευτερόλεπτα: «Δεν επιλέγεις ποιον αγαπάς, αλλά επιλέγεις ποιον αφήνεις να μπει. Και έχεις χώρο, αλλά κράτα λίγο και για σένα».
Αυτά είναι τα μηνύματα που θέλει να συνεχίσει να αφήνει για τους θαυμαστές της. «Θέλω να γράφω μουσική που να ενδιαφέρει τον κόσμο. Θέλω να φτιάχνω μουσική που ο κόσμος μπορεί να κλάψει, να γελάσει, να χωρίσει, να ερωτευτεί», λέει. «Αυτή είναι η καλλιτέχνιδα που θέλω να είμαι». Έχει πολλά ακόμα να γράψει, πολλούς ακόμα ανθρώπους να εμπνεύσει, πολλά ακόμα να πετύχει. Αυτή τη στιγμή, ο κόσμος της ανήκει.
