Οι θρυλικοί Rush επέστρεψαν θριαμβευτικά στη σκηνή μετά από έντεκα χρόνια απουσίας, ξεκινώντας την ιστορική περιοδεία τους «Fifty Something Tour» με μία συγκινητική συναυλία στο Λος Άντζελες, αφιερωμένη στη μνήμη του σπουδαίου Neil Peart.
Οι Καναδοί θρύλοι της progressive rock μουσικής ξεκίνησαν τη μνημειώδη περιοδεία τους «Fifty Something Tour» το βράδυ της Κυριακής 7 Ιουνίου, στο Kia Forum του Λος Άντζελες, μέσα σε ένα κλίμα έντονης συναισθηματικής φόρτισης και ηλεκτρισμένης ατμόσφαιρας. Έχοντας δημιουργήσει 19 άλμπουμ από το 1974, ο Geddy Lee και ο Alex Lifeson είχαν στη διάθεσή τους έναν τεράστιο όγκο μουσικής για να επιλέξουν τα τραγούδια της πρώτης τους εμφάνισης, προσφέροντας στο κοινό μία τρίωρη εμπειρία που γεφύρωσε το παρελθόν με το παρόν.
Η επιστροφή αυτή δεν ήταν απλώς μία αναδρομή στην πλούσια δισκογραφία τους, αλλά μία βαθιά υπόκλιση στην κοινή τους πορεία με τον εμβληματικό ντράμερ και στιχουργό του συγκροτήματος, Neil Peart, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2020 από καρκίνο στον εγκέφαλο σε ηλικία 67 ετών. Η απουσία του ήταν αισθητή, όμως η παρουσία του διοχετεύτηκε σε κάθε νότα, καθιστώντας τη συναυλία έναν ζωντανό φόρο τιμής στον άνθρωπο που σφράγισε τον ήχο και τον στίχο της μπάντας.
Η ζήτηση για τα εισιτήρια της περιοδείας, η οποία ανακοινώθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, υπήρξε τόσο μεγάλη που ανάγκασε το συγκρότημα να προσθέσει επανειλημμένα νέες ημερομηνίες, με αποτέλεσμα οι προγραμματισμένες εμφανίσεις για το 2026 να ξεπερνούν τις 50. Το συγκρότημα θα παραμείνει καθ’ οδόν στη Βόρεια Αμερική μέχρι τον Δεκέμβριο του 2026, ενώ το 2027 η περιοδεία θα αποκτήσει διεθνή χαρακτήρα με εμφανίσεις στην Αργεντινή, τη Βραζιλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Πολωνία, την Ιταλία, την Ελβετία, τη Νορβηγία, τη Δανία, τη Σουηδία και τη Φινλανδία.
Το κοινό που κατέκλυσε το Kia Forum είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα 24 τραγουδιών, χωρισμένο σε δύο μεγάλα μέρη και ένα encore, το οποίο κάλυψε ολόκληρο το φάσμα της πεντηκονταετούς πορείας τους. Η αρχή έγινε με το «Xanadu» από το άλμπουμ «A Farewell To Kings» του 1977, για να ακολουθήσει το εμβληματικό «Limelight» από το άλμπουμ «Moving Pictures» του 1981, ένα τραγούδι που παρέμεινε για 55 εβδομάδες στο Hot 100 την άνοιξη εκείνης της χρονιάς.
Στο πρώτο μέρος της συναυλίας ακούστηκαν επίσης το «Far Cry», το πρώτο single από το άλμπουμ «Snakes & Arrows» του 2007, καθώς και το «Subdivisions», το δεύτερο single από το άλμπουμ «Signals» του 1982. Η synth-driven περίοδος των Rush στις αρχές της δεκαετίας του ’80 είχε την τιμητική της, με τραγούδια όπως το «The Spirit of Radio» και το «Jacob’s Ladder» από το LP «Permanent Waves» του 1980 να ξεσηκώνουν τους θεατές, οι οποίοι αντέδρασαν με υψωμένες γροθιές και βαθιές υποκλίσεις σεβασμού.
Το συγκρότημα παρουσίασε επίσης το «Bravado» από το άλμπουμ «Roll The Bones» του 1991, καθώς και το «Headlong Flight», το πρώτο single από το «Clockwork Angels» του 2012, το οποίο αποτέλεσε το 19ο και τελευταίο άλμπουμ τους. Η δεξιοτεχνία του Alex Lifeson έλαμψε στο περίπλοκο «La Villa Strangiato» από το άλμπουμ «Hemispheres» του 1978, ένα κομμάτι με τον υπότιτλο «An Exercise In Self-Indulgence» που υπήρξε το πρώτο εξ ολοκλήρου instrumental τραγούδι της μπάντας.
Το πρώτο μέρος έκλεισε με τα «Vital Signs» από το «Moving Pictures» και το «The Spirit of Radio», αφήνοντας το κοινό σε κατάσταση απόλυτου ενθουσιασμού πριν από τη μικρή διακοπή.
Η έναρξη του δεύτερου μέρους ήταν μία πραγματική μυσταγωγία, καθώς το συγκρότημα παρουσίασε τρία μέρη από το εικοσάλεπτο έπος τους «2112» του 1976. Συγκεκριμένα, ακούστηκαν τα «2112 Part I: Overture», «2112 Part II: The Temples of Syrinx» και «2112 Part VII: Grand Finale», δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα καθαρής progressive rock μυθολογίας.
Στη συνέχεια, οι Rush πέρασαν σε μερικές από τις πιο γνωστές και αγαπημένες στιγμές της καριέρας τους. Το «Distant Early Warning» από το άλμπουμ «Grace Under Pressure» του 1984 έδωσε τη θέση του στα θρυλικά «YYZ» και «Tom Sawyer» από το «Moving Pictures», στα οποία η απουσία του Peart έγινε περισσότερο αισθητή αλλά και πιο έντονα τιμώμενη.
Η επιρροή του Peart ήταν διάχυτη σε όλη τη διάρκεια της παρουσίασης, με τον όρο «φόρος τιμής» να φαντάζει φτωχός για να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο ενσωματώθηκε στην παράσταση. Η μορφή του εμφανιζόταν συχνά στην οθόνη μέσα από αρχειακό υλικό από παλαιότερες συναυλίες, ηχητικές καταγραφές που έγιναν πριν από το θάνατό του, ψηφιακές αναπαραστάσεις και, φυσικά, μέσα από τους σπουδαίους στίχους που ο ίδιος είχε γράψει.
Ένα από τα ιδιαίτερα highlight της βραδιάς ήταν η εκτέλεση του «Time Stand Still» από το άλμπουμ «Hold Your Fire» του 1987. Στη σκηνή ανέβηκε η Aimee Mann, η οποία είχε συμμετάσχει ως guest vocalist στην αρχική ηχογράφηση, για να ερμηνεύσει το τραγούδι σε ντουέτο με τον Geddy Lee, χαρίζοντας μία από τις πιο τρυφερές στιγμές της συναυλίας.
Το δεύτερο μέρος ολοκληρώθηκε με το «Red Sector A» από το «Grace Under Pressure», το «The Garden» που αποτελεί το κλείσιμο του «Clockwork Angels» του 2012, και το «Natural Science» από το «Permanent Waves».
Για το encore, οι Rush επιφύλαξαν δύο μεγάλα δώρα για τους πιστούς τους ακόλουθους. Το «By-Tor & The Snow Dog», το μοναδικό τραγούδι της βραδιάς από το άλμπουμ «Fly By Night» του 1975, και το «Working Man», το τελευταίο τραγούδι από το ομώνυμο πρώτο άλμπουμ τους «Rush» του 1974, σήμαναν το τέλος μίας ιστορικής βραδιάς.
Καθώς το συγκρότημα θα δώσει πολλές συναυλίες σε κάθε πόλη, η λίστα των τραγουδιών θα αλλάζει κατά τη διάρκεια των εμφανίσεών τους. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Rick Beato, ο Geddy Lee εξήγησε τη διαδικασία επιλογής των τραγουδιών.
«Η αρχική μας λίστα περιλάμβανε 45 τραγούδια. Στη συνέχεια αρχίζεις να τα δουλεύεις και να βλέπεις ποια μπορείς ακόμα να αποδώσεις σωστά, ποια είναι πολύ δύσκολο να ξαναμάθεις και ποια πραγματικά αγαπάς», ανέφερε, εξηγώντας τη δυσκολία της τελικής επιλογής.
Τελικά, οι Rush κατέληξαν σε μία λίστα 38 τραγουδιών από την πλούσια δισκογραφία τους, τα οποία θα εναλλάσσονται στις επόμενες στάσεις της περιοδείας τους, προσφέροντας μία διαφορετική εμπειρία σε κάθε πόλη. Οι επόμενες προγραμματισμένες εμφανίσεις τους στο Kia Forum θα πραγματοποιηθούν στις 9, 11 και 13 Ιουνίου, πριν το συγκρότημα συνεχίσει το μεγάλο ταξίδι του στον κόσμο.
Η επιστροφή των Rush στη σκηνή δεν είναι απλώς μία γιορτή για τη μουσική τους, αλλά μία απόδειξη της ανθεκτικότητας της φιλίας και της κοινής τους δημιουργικότητας. Παρά την απώλεια του Neil Peart, η μουσική του συνεχίζει να ζει μέσα από τα χέρια του Alex Lifeson και του Geddy Lee, προσφέροντας στους θαυμαστές τους την ευκαιρία να γίνουν μέρος μίας ιστορικής αναδρομής που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων την παρακολουθήσουν.
