«Συχνά λέω: “Τι θα σκεφτόταν ο John γι’ αυτό;”»
Ο Paul McCartney εξομολογήθηκε ότι ο John Lennon εξακολουθεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο γράφει στίχους.
Ο 81χρονος καλλιτέχνης θυμήθηκε τον εκλιπόντα συνεργάτη του στους Beatles κατά τη διάρκεια του νεοτέρου επεισοδίου του δικού του podcast με τίτλο «A Life In Lyrics», όπου μοιράστηκε την ιστορία του κλασικού τραγουδιού «Let It Be».
Ο Paul McCartney παραδέχτηκε ότι υπάρχουν φορές που γράφει συναισθηματικούς στίχους και προσπαθεί να σκεφτεί τι θα έλεγε ο John Lennon. Αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Lennon δεν θα είχε θετική γνώμη, τότε γράφει ξανά τους στίχους.
«Συχνά λέω κατά κάποιο τρόπο… “Τι θα σκεφτόταν ο John γι’ αυτό; Θα πίστευε ότι είναι πολύ γλυκανάλατο”. Έτσι το αλλάζω», εξήγησε.
Ο Paul McCartney σχολίασε επίσης για τη χημεία που είχε σε δημιουργικό επίπεδο με τον John Lennon: «Αυτή η αλληλεπίδραση ήταν θαυματουργή. Δεν υπάρχει αυτό το αντιθετικό στοιχείο τόσο πολύ τώρα. Αυτό πρέπει να το κάνω εγώ ο ίδιος», είπε.
Ο John Lennon δολοφονήθηκε σε ηλικία 40 ετών τον Δεκέμβριο του 1980 και ο Paul McCartney θυμάται ότι ήταν ένας «σαρκαστικός» και «πνευματώδης» άνθρωπος που χρησιμοποιούσε το χιούμορ και τις προσβολές για να προφυλάξει την αληθινή προσωπικότητά του.
«Η προσωπικότητα του John ήταν πολύ φυλαγμένη, απελπιστικά φυλαγμένη. Από εκεί προερχόταν όλη η εξυπνάδα του. Όπως τόσοι πολλοί κωμικοί, το κάνουν προκειμένου να θωρακίσουν τον εαυτό τους απέναντι στον κόσμο», υποστήριξε.
«Ο John είχε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια – ο πατέρας του φεύγει από το σπίτι, ο θείος του πεθαίνει και η μητέρα του σκοτώνεται – μπορούσε να είναι πολύ σαρκαστικός. Όλοι μπορούσαμε, ήταν ο δικός μου τρόπος να αντιμετωπίσω τον θάνατο της μητέρας μου», συνέχισε.
«Συχνά υπήρχε μία πολύ πνευματώδης μείωση. Δεν ήταν πάντα υποτιμητική, αλλά ήταν πάντα μία πολύ γρήγορη απάντηση, και είχε εκπαιδευτεί να το κάνει αυτό. Αυτό ήταν ένα από τα γοητευτικά πράγματα πάνω του», ανέφερε.
Ο Paul McCartney αποκάλυψε επιπλέον ότι ο John Lennon ανησυχούσε για την υστεροφημία του και περιέγραψε μία από τις συζητήσεις τους για το θέμα αυτό.
«Τον θυμάμαι να μου λέει: “Paul, ανησυχώ για το πώς θα με θυμούνται οι άνθρωποι όταν πεθάνω”», είπε.
«Με σόκαρε και του είπα: “Σταμάτα εκεί που είσαι. Οι άνθρωποι θα πιστεύουν ότι ήσουν σπουδαίος”. Ήμουν σαν τον ιερέα του. Έλεγα: “Γιε μου, είσαι σπουδαίος”. Αυτό τον έκανε να νιώσει καλύτερα», συνέχισε.
