Από τα μεταμεσονύχτια πάρτι στα «αστεία μπαμπάδων» και τα παιδικά ματς – Ο Chris Kirkpatrick των *NSYNC μιλά για το παρελθόν, το παρόν και την απόλυτη μετάλλαξη των περιοδειών.
Ο Chris Kirkpatrick κοιτάζει πίσω στις ημέρες δόξας των *NSYNC με νοσταλγία — αλλά και έναν εμφανή ρεαλισμό για το πού βρίσκεται σήμερα.
Σε αποκλειστική συνέντευξή του στο People, ο 53χρονος τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος του εμβληματικού boy band περιγράφει τη διαφορά ανάμεσα στο χάος των παλιών περιοδειών και τη σημερινή, πιο ήρεμη καθημερινότητα της περιοδείας «Pop 2000», που περιλαμβάνει ονόματα όπως οι Brad Fischetti από τους LFO, O-Town, BBMak και Ryan Cabrera.
«Είναι γεμάτη αστεία μπαμπάδων. Πάρα πολλά αστεία μπαμπάδων», λέει γελώντας ο Kirkpatrick. «Γίνεται πολλή κουβέντα για το ποδόσφαιρο των παιδιών. Ξέρεις, είναι τόσα διαφορετικά πράγματα που φέρνει πλέον ο καθένας μας στο τραπέζι, πράγματα που δεν υπήρχαν τότε».
Η διαφορά δεν είναι απλώς θεματική. Είναι μια πλήρης μετατόπιση τρόπου ζωής. «Τότε, βγαίναμε στα κλαμπ μετά το σόου, είχαμε διαφορετικές κοπέλες, ό,τι ήταν», παραδέχεται. «Τώρα έχουμε όλοι συζύγους, έχουμε παιδιά. Πηγαίνουμε κατευθείαν για ύπνο μετά την παράσταση».
Από το χάος στη σταθερότητα, ο Chris Kirkpatrick αναγνωρίζει ότι η παρούσα περιοδεία απέχει έτη φωτός από τις ατελείωτες νύχτες με τους *NSYNC, στους οποίους ήταν μέλος μαζί με τους Justin Timberlake, Joey Fatone, και Lance Bass. Παρ’ όλα αυτά, το παρελθόν δεν έχει ξεθωριάσει. «Συχνά θυμόμαστε τις πρώτες μας μέρες, ειδικά όταν είμαστε ξανά μαζί ή όταν βλέπω τα παιδιά», λέει.
Η μνήμη τον μεταφέρει στις ημέρες πριν από την παγκόσμια επιτυχία, τότε που η μπάντα έκανε τις πρώτες της εμφανίσεις στην Ευρώπη. Εκεί όπου, λόγω ηλικίας, ο Justin είχε πάντα μαζί του τη μητέρα του, που λειτουργούσε και ως νόμιμος κηδεμόνας και δασκάλα, και το ίδιο συνέβαινε με τον Lance. «Έτσι πάντα έβαζαν εμένα και τον Joey μαζί στο ίδιο δωμάτιο», εξηγεί. «Κάθε περιοδεία, κάθε στάση, ήμασταν οι δυο μας».
«Τώρα που το σκέφτομαι είναι λίγο περίεργο», σχολιάζει. «Είχαμε διπλά κρεβάτια, εγώ και ο Joey μοιραζόμασταν ένα δωμάτιο πριν τις συναυλίες. Ήταν οι πρώτες μέρες, και μόνο όταν φτάσαμε στις ΗΠΑ μας επέτρεψαν να έχουμε τα δικά μας δωμάτια».
Με αυτοσαρκασμό, θυμάται τα μικρά καθημερινά που μοιράζονταν με τον Fatone. «Ήμουν 23 – 24, και ο Joey 19 – 20. Και έλεγε: “Ρε φίλε, βρωπάνε τα πόδια σου”, “Σταμάτα να ροχαλίζεις”, “Έχουμε συναυλία αύριο”, “Δεν θα με αφήσεις να κοιμηθώ απόψε”, τέτοια πράγματα», περιγράφει γελώντας.
Η εμπειρία αυτή, όπως την αναπολεί με τον Joey Fatone, μοιάζει με φοιτητική ζωή. «Έτσι ακριβώς τη βλέπουμε, σαν κολέγιο», λέει. Αλλά δεν υπήρχε πολύς χρόνος για ξεκούραση. «Όταν ήμασταν στην Ευρώπη, είχαμε τόσο πολύ δουλειά γιατί μας είχαν για περιορισμένο χρόνο. Ήθελαν να κάνουν όσες περισσότερες φωτογραφίσεις, συνεντεύξεις και σόου μπορούσαν».
Και φυσικά, όταν τελείωνε το πρόγραμμα, έβγαιναν. «Εγώ και ο Joey βγαίναμε έξω. Οπότε, όταν τελικά φτάναμε στο δωμάτιο, απλώς σωριαζόμασταν για πέντε ώρες ύπνο και μετά πάλι από την αρχή».
Η περιοδεία «Pop 2000», που πρόσφατα πέρασε από το retreat LadyWorld της LadyGang στη Φλόριντα, μπορεί να έχει λιγότερη ένταση, αλλά όχι λιγότερη σημασία. Είναι ένας καθρέφτης του χρόνου που έχει περάσει και των σχέσεων που έχουν αντέξει μέσα σε αυτόν.
Ο Chris Kirkpatrick —όπως και τα υπόλοιπα μέλη του *NSYNC— έχει περάσει από τη φήμη και τη φρενίτιδα σε μια πιο γειωμένη καθημερινότητα, στην οποία οι ιστορίες του παρελθόντος μετατρέπονται σε «αστεία μπαμπάδων» και κοινές αναμνήσεις.
Σε έναν κόσμο που η βιομηχανία της μουσικής συχνά εξαντλεί τους καλλιτέχνες και καταναλώνει τους μύθους τους, η διαδρομή του Kirkpatrick θυμίζει πως η ωριμότητα δεν είναι παρακμή — είναι συνέχεια.
