Σε μία νέα, θριαμβευτική εποχή με την Emily Armstrong στο μικρόφωνο, ο Mike Shinoda εξηγεί την απόφαση των Linkin Park να αφήσουν εκτός των συναυλιών τους ένα τραγούδι – σύμβολο, φορτισμένο με τη μνήμη του Chester Bennington.
Η επιστροφή των Linkin Park τον περασμένο Σεπτέμβριο με μία ανανεωμένη σύνθεση και την Emily Armstrong των Dead Sara στα φωνητικά, σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας, απρόσμενα δυναμικής περιόδου για το συγκρότημα.
Με το νέο τους άλμπουμ, «From Zero», να έχει κυκλοφορήσει από τον Νοέμβριο και μία παγκόσμια περιοδεία σε πλήρη εξέλιξη, που τους βρήκε πρόσφατα να εμφανίζονται από το Μόναχο για τον τελικό του UEFA Champions League μέχρι το Wembley Stadium του Λονδίνου, αυτή η δεύτερη πράξη στην ιστορία τους φαντάζει σχεδόν θαυματουργή.
Ένα θαύμα, κυρίως γιατί οι Linkin Park δεν είναι πλέον το ίδιο συγκρότημα. Το 2017, ο κόσμος της μουσικής συγκλονίστηκε από την είδηση της αυτοκτονίας του τραγουδιστή τους, Chester Bennington, ο οποίος για δεκαετίες πάλευε με την κατάθλιψη και τον εθισμό.
Σήμερα, δίπλα στον Mike Shinoda στέκεται η 39χρονη Emily Armstrong, η οποία μοιράζεται πλέον μαζί του τα φωνητικά καθήκοντα – εκείνη στο τραγούδι, ο Shinoda στο rap. Μέσα σε αυτή την αναγέννηση, ωστόσο, υπάρχουν πληγές που παραμένουν ανοιχτές και αποφάσεις που λαμβάνονται με σεβασμό στη βαριά κληρονομιά του Chester Bennington.
Σε μία νέα, αποκαλυπτική συνέντευξή του στον Guardian, ο Mike Shinoda αποκάλυψε πως ορισμένα τραγούδια έχουν αφαιρεθεί οριστικά από το setlist της τρέχουσας σύνθεσης του συγκροτήματος.
Ανάμεσά τους, ένα ξεχωρίζει για το συναισθηματικό του βάρος: το ομότιτλο τραγούδι του άλμπουμ τους «One More Light» του 2017, του τελευταίου τους με τον Bennington.
«[Αρχικά γράφτηκε] για μία γυναίκα στη δισκογραφική εταιρεία με την οποία συνεργαζόμασταν και η οποία απεβίωσε. Μετά τον θάνατο του Chester, ο κόσμος αποφάσισε ότι ήταν για εκείνον. Και έτσι, είναι απλώς υπερβολικά λυπηρό για να το παίξουμε», εξήγησε ο Mike Shinoda.
Μια απόφαση που, αν και μπορεί να στενοχωρεί κάποιους οπαδούς, είναι απόλυτα κατανοητή, καθώς το τραγούδι έχει πλέον ταυτιστεί αμετάκλητα με την απώλεια του εμβληματικού τραγουδιστή.
Ο Miku Shinoda, ανατρέχοντας στο παρελθόν, μίλησε και για τη θέση των Linkin Park στο nu-metal κίνημα, δίπλα σε ονόματα όπως οι Korn, οι Slipknot και οι System of a Down.
Ενώ παραδέχτηκε ότι το ύφος τους προκάλεσε έναν ήπιο ηθικό πανικό, σημείωσε ότι οι ίδιοι πάντα απείχαν από την πιο επιθετική και μάτσο πλευρά του είδους. «Ο Chester συνδεόταν λίγο περισσότερο με αυτό από ό,τι εμείς οι υπόλοιποι, αλλά όχι κατά πολύ», ανέφερε.
Το συγκρότημά του, όπως νιώθει: «Είχε περισσότερους στίχους που ήταν εσωστρεφείς. Δεν ήταν του στιλ: “Έι, θα σου σπάσω τα μούτρα”. Ήταν περισσότερο: “Κάποιος μου έσπασε τα μούτρα και είμαι τόσο απογοητευμένος”. Στο λύκειο, δεν έσπαγα τα μούτρα κανενός. Αυτό δεν συνέβαινε».
Σήμερα, η ατμόσφαιρα που το συγκρότημα επιδιώκει να καλλιεργήσει είναι συνειδητά θετική, ειδικά μετά την ψυχική εξάντληση που αντιμετώπισε ο Mike Shinoda με την περιοδεία του προσωπικού του άλμπουμ «Post Traumatic».
«Νομίζω ότι όλοι θέλαμε οι συναυλίες μας να έχουν πραγματικά καλή ενέργεια». Θέλω να φεύγεις νιώθοντας ότι “αυτή ήταν μία τόσο υπέροχη, ξεχωριστή, διασκεδαστική βραδιά”», είπε.
Και κρίνοντας από την απτή χαρά του κοινού στο Wembley, όπου μία ολόκληρη νέα γενιά φανατικών οπαδών αγκάλιασε το συγκρότημα, φαίνεται πως το πετυχαίνουν.
Με νέα singles όπως τα «Up From The Bottom» και «Unshatter» από το «From Zero» να προστίθενται στο οπλοστάσιό τους, οι Linkin Park αποδεικνύουν ότι η μουσική τους εξακολουθεί να βρίσκει απήχηση.
Η απόφαση των Linkin Park να αποσύρουν το «One More Light» από τις ζωντανές εμφανίσεις του είναι κάτι παραπάνω από μία απλή αλλαγή στο setlist. Αποτελεί μία πράξη σεβασμού, μία σιωπηρή παραδοχή ότι κάποιες πληγές δεν κλείνουν ποτέ εντελώς.
Ταυτόχρονα, όμως, η θριαμβευτική τους πορεία με την Emily Armstrong και η επιθυμία τους για θετικότητα δείχνουν μία μπάντα που δεν φοβάται να τιμήσει το παρελθόν της, ενώ ταυτόχρονα κοιτάζει με θάρρος και αισιοδοξία προς το μέλλον.
Ένα μέλλον που χτίζεται πάνω σε αξέχαστες μελωδίες, αλλά και στην ανθρώπινη ανάγκη για επούλωση και χαρά.
