Ο Lionel Richie εξηγεί γιατί η ενσυναίσθηση είναι το πιο κρίσιμο εργαλείο για την επιβίωση στη μουσική βιομηχανία και προειδοποιεί όσους κυνηγούν τη φήμη χωρίς να αγαπούν τους ανθρώπους.
Ο Lionel Richie δεν είναι απλώς ένας θρύλος της soul και της R&B. Είναι ένας άνθρωπος που επιβίωσε από τις συμπληγάδες της παγκόσμιας δόξας, παραμένοντας, πάνω από όλα, παρών.
Σε μία εποχή που η απόσταση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό συχνά εκμηδενίζεται από την οθόνη ενός κινητού, ο 76χρονος τραγουδιστής έρχεται να υπενθυμίσει τους βασικούς κανόνες της ανθρώπινης επαφής. Κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στο podcast «Artist Friendly», όπου συνομίλησε με τον γαμπρό του, Joel Madden, ο εμβληματικός τραγουδιστής ανέλυσε τη φιλοσοφία του γύρω από την επιτυχία.
Για τον Lionel Richie, η ευγένεια δεν είναι μία προαιρετική συμπεριφορά, αλλά η βάση πάνω στην οποία χτίζεται μία υγιής καριέρα. «Πάντα λέω στους ανθρώπους: αυτό που συνοδεύει την επιτυχία είναι οι θυσίες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο τραγουδιστής, δίνοντας το στίγμα της συζήτησης που ακολούθησε.
Μία από τις μεγαλύτερες θυσίες, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η απώλεια της ιδιωτικότητας. Ο κριτής του «American Idol» εξήγησε ότι πολλοί νέοι καλλιτέχνες παγιδεύονται σε μία αντίφαση που μπορεί να αποβεί καταστροφική για την ψυχική τους υγεία και τη δημόσια εικόνα τους.
«Ελπίζω να σου αρέσουν οι άνθρωποι», είπε απευθυνόμενος σε κάθε επίδοξο αστέρα. «Γιατί αν δεν σου αρέσουν οι άνθρωποι, ορίστε πώς θα ακούγεται η διαδρομή σου: Περνάς το πρώτο μισό της καριέρας σου λέγοντας “Κοιτάξτε με, κοιτάξτε με, κοιτάξτε με”. Και όταν τελικά γίνεσαι διάσημος, αρχίζεις το “Μην με κοιτάτε, μην με κοιτάτε, μην με κοιτάτε”».
Ο Richie ήταν απόλυτος στο ότι η δόξα και η απομόνωση δεν μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά. «Θέλεις να είσαι διάσημος και πλούσιος χωρίς τους ανθρώπους; Δεν λειτουργεί έτσι. Πρέπει να είσαι σε θέση να αλληλεπιδράς», τόνισε ο ερμηνευτής του «Hello», καταρρίπτοντας τον μύθο του απρόσιτου ειδώλου.
Ο Joel Madden παρατήρησε ότι ο Lionel Richie έχει τη συνήθεια να αναγνωρίζει και να χαιρετά τους πάντες γύρω του σε δημόσιους χώρους. Ο ίδιος απέδωσε αυτή τη στάση ζωής στο δικό του παρελθόν και στην αίσθηση που είχε πριν γνωρίσει την παγκόσμια καταξίωση.
«Ξέρεις τι συμβαίνει; Κάποτε ήμουν αόρατος», εξομολογήθηκε ο τραγουδιστής του «Dancing on the Ceiling». «Υπάρχει ένας άνθρωπος εκεί έξω που φοβάται μέχρι θανάτου να σε πλησιάσει. Και θέλει να σου πει κάτι. Μπορείς να το δεις στο πρόσωπό του. Το να τον αγνοήσω θα ήταν το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσα να κάνω».
Αυτή η ενσυνείδητη προσπάθεια πηγάζει από μία προσωπική υπόσχεση που έδωσε στον εαυτό του πριν από δεκαετίες. «Υπάρχει μία παλιά έκφραση που χρησιμοποιώ: Μερικές φορές συναντάς το άτομο που ειδωλοποιείς περισσότερο και μετανιώνεις που το γνώρισες», εξήγησε ο Richie.
«Έδωσα μία υπόσχεση στον εαυτό μου, ότι δεν πρόκειται να γίνω ποτέ έτσι. Ποτέ», συμπλήρωσε με έμφαση, δείχνοντας πως η αυθεντικότητα είναι για εκείνον ζήτημα τιμής. Η στάση του αυτή επεκτείνεται και πέρα από τους θαυμαστές, φτάνοντας μέχρι τους ανθρώπους που εργάζονται στα παρασκήνια των εκδηλώσεων.
Ο Lionel Richie ανέφερε ότι επιδιώκει να συνδέεται με το προσωπικό και τα μέλη των τεχνικών συνεργείων, προσφέροντας συχνά τη δυνατότητα για μία κοινή φωτογραφία. Θεωρεί ότι αυτές οι μικρές κινήσεις έχουν τεράστιο αντίκτυπο στην καθημερινότητα των ανθρώπων που στηρίζουν τη βιομηχανία του θεάματος.
«Σου παίρνει πέντε δευτερόλεπτα λιγότερο για να πεις: “Ει, ευχαριστώ, φίλε” ή “Πώς είσαι;”. Αυτό είναι όλο», σημείωσε. Παράλληλα, προειδοποίησε για το πόσο γρήγορα μπορεί να αμαυρωθεί η φήμη ενός καλλιτέχνη από μία κακή συμπεριφορά.
«Ξέρεις τι κυκλοφορεί γρήγορα; Η ατάκα ότι “αυτός ο τύπος ήταν ένας τρομερός μαλάκας”», είπε χωρίς περιστροφές. Για τον Richie, η καριέρα είναι ένας κήπος που απαιτεί προσοχή στο τι σπέρνεις, χρησιμοποιώντας μία σκληρή αλλά διδακτική μεταφορά.
«Πάντα το παρομοιάζω με τη σπορά», εξήγησε ο Richie. «Όταν φυτεύεις σπόρους του “άντε γ***”, παίρνεις λουλούδια του “άντε γ***”. Τίποτα δεν μεγαλώνει. Οπότε, αν φυτέψεις μία καριέρα γεμάτη από τέτοια λουλούδια, θα επιστρέψει για να σε στοιχειώσει».
Σε έναν κόσμο που συχνά επιβραβεύει τον ναρκισσισμό, τα λόγια του Richie λειτουργούν ως μία υπενθύμιση ότι η διάρκεια και η υστεροφημία κερδίζονται με το ήθος. Η μουσική μπορεί να ανοίγει τις πόρτες, αλλά η ανθρωπιά είναι εκείνη που κρατά τα φώτα αναμμένα.
Η σοφία του Lionel Richie δεν αφορά μόνο τους μουσικούς, αλλά οποιονδήποτε καλείται να διαχειριστεί τη δημόσια εικόνα του. Στο τέλος της ημέρας, η επιτυχία είναι μία συλλογική εμπειρία και, όπως λέει και ο ίδιος, αν δεν αγαπάς τους ανθρώπους, η κορυφή θα είναι ένα πολύ μοναχικό και άγονο μέρος.
