Η είδηση του θανάτου του David Hockney, ενός από τους ζωγράφους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον 20ό αιώνα, προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στην παγκόσμια καλλιτεχνική κοινότητα. Ο Paul McCartney αποχαιρέτησε τον στενό του φίλο αναπολώντας τις κοινές τους στιγμές από τη δεκαετία του ’60, ενώ νεότεροι καλλιτέχνες όπως ο Harry Styles μοιράστηκαν τις δικές τους αναμνήσεις από έναν καλλιτέχνη που άλλαξε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την τέχνη.
Ο θάνατος του David Hockney σε ηλικία 88 ετών στο σπίτι του σηματοδοτεί το τέλος μίας εποχής για τη βρετανική τέχνη. Ο σπουδαίος ζωγράφος από το Μπράντφορντ, που αναγνωρίστηκε ως ένας από τους δημιουργούς με τη μεγαλύτερη επιρροή στον 20ό αιώνα, έφυγε από τη ζωή ήσυχα την Πέμπτη. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του έργα ξεχωρίζουν οι πίνακες «A Bigger Splash» και «Portrait Of An Artist (Pool With Two Figures)», οι οποίοι σφράγισαν τη σύγχρονη αισθητική. Η απώλειά του προκάλεσε ένα κύμα συγκίνησης, με τον Paul McCartney να ηγείται των αποχαιρετισμών, μοιραζόμενος προσωπικές μνήμες από μία φιλία που κράτησε δεκαετίες.
Η σχέση ανάμεσα στον Paul McCartney και τον David Hockney γεννήθηκε σε μία χρυσή εποχή για τη βρετανική κουλτούρα. Στα θρυλικά 60s, οι μουσικοί και οι ζωγράφοι του Λονδίνου μοιράζονταν τις ίδιες ανησυχίες, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον γεμάτο ζωντάνια. Ο θρύλος των Beatles επέλεξε να τιμήσει τον φίλο του δημοσιεύοντας μία κοινή τους φωτογραφία στον λογαριασμό του στο Instagram, συνοδευόμενη από ένα μακροσκελές μήνυμα.
«Ο David Hockney ήταν ένας φίλος και ένας απίστευτος ζωγράφος», έγραψε ο McCartney.
«Τον γνώριζα από τη δεκαετία του 1960 και διατηρήσαμε τη φιλία μας μέχρι που πέθανε την Πέμπτη 11 Ιουνίου», συμπλήρωσε, αναπολώντας τα χρόνια της γνωριμίας τους.
«Ήταν πολύ έξυπνος, πνευματώδης και είχε πλάκα να βρίσκεσαι μαζί του», πρόσθεσε ο μουσικός, τονίζοντας το χιούμορ που χαρακτήριζε τον ζωγράφο.
Η pop αισθητική του Hockney, γεμάτη φως και έντονα χρώματα, αντανακλούσε πάντα μία αισιοδοξία που γοήτευε όσους έρχονταν σε επαφή με το έργο του. Η Καλιφόρνια των 60s και των 70s αποτέλεσε για εκείνον μία τεράστια πηγή έμπνευσης, με τις πισίνες και τους φοίνικες να γίνονται το σήμα κατατεθέν του. Ο McCartney θυμάται με θέρμη τις επισκέψεις του στα ατελιέ του καλλιτέχνη στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
«Οι πίνακές του συχνά εξέπεμπαν ένα αίσθημα μεγάλης χαράς», εξήγησε ο McCartney στην ανάρτησή του.
«Η Nancy και εγώ απολαμβάναμε να επισκεπτόμαστε τα εργαστήριά του στην Καλιφόρνια, όπου κάναμε βόλτες κατά μήκος της Mulholland Drive, την οποία έκανε ξανά διάσημη στους συγκλονιστικούς του πίνακες», συμπλήρωσε, αναφερόμενος στη σύζυγό του και στις κοινές τους διαδρομές.
Η δημιουργική διαδικασία του Hockney δεν σταμάτησε ποτέ να εξελίσσεται, καθώς δοκίμαζε συνεχώς νέα μέσα, από τη φωτογραφία μέχρι την ψηφιακή ζωγραφική. Είτε βρισκόταν στην Αμερική είτε στη Βρετανία, το περιβάλλον του ήταν πάντα γεμάτο από τις τελευταίες του δημιουργικές αναζητήσεις.
«Ή στο ατελιέ του στο Λονδίνο. Τα δωμάτια ήταν γεμάτα με πίνακες. Συχνά μερικές από τις πιο πρόσφατες εικόνες που είχε φτιάξει. Μιλούσε γι’ αυτές και για τις πολύ ιδιαίτερες απόψεις του για την τέχνη», εξήγησε ο McCartney.
«Ένιωθε ότι ήταν σημαντικό να βλέπεις σωστά. Σεν ήταν μεγάλος οπαδός της προοπτικής και πάντα ασχολούνταν με το να εφευρίσκει νέους τρόπους για να βλέπει τον κόσμο», συνέχισε, αποκαλύπτοντας την αντισυμβατική φιλοσοφία του φίλου του.
«Στράφηκε εύκολα και κατέκτησε τα πολλά του έργα ζωγραφικής, τα σχέδια, τις ταινίες και άλλα μέσα, όπως το σχέδιο σε iPad», κατέληξε ο μουσικός, θαυμάζοντας την ικανότητα του Hockney να πειραματίζεται με την τεχνολογία μέχρι τα βαθιά του γεράματα.
Πίσω από τον σπουδαίο καλλιτέχνη κρυβόταν πάντα ένας άνθρωπος με έντονη προσωπικότητα και συνήθειες από τις οποίες αρνιόταν πεισματικά να παραιτηθεί. Μία από αυτές ήταν το κάπνισμα, το οποίο υπερασπιζόταν με σθένος, θεωρώντας το προσωπική ελευθερία.
«Ήταν μανιακός καπνιστής και πίστευε ότι ήταν δικαίωμα του καθενός να καπνίζει, όπως τις μέρες που εκείνος κι εγώ είχαμε μεγαλώσει σε δωμάτια γεμάτα καπνό», σχολίασε ο McCartney.
«Τον επισκεφτήκαμε μία φορά στο Μπρίντλινγκτον του Γιορκσάιρ. Μας συνάντησε στον σιδηροδρομικό σταθμό και μας οδήγησε στο σπίτι του με ένα αυτοκίνητο γεμάτο καπνό», θυμήθηκε με μία δόση νοσταλγικού χιούμορ.
«Θα μας λείψει η υπέροχη προσωπικότητά του, το λακωνικό του χιούμορ και οι λόγιες απόψεις του για το πώς να κοιτάζουμε τον κόσμο», έγραψε κλείνοντας τον φόρο τιμής του.
«Ανάπαυσου εν ειρήνη, David. Σε αγαπάμε», ήταν τα λόγια με τα οποία αποχαιρέτησε τον ζωγράφο.
Το κενό που αφήνει ο Hockney είναι αισθητό σε ολόκληρο τον κύκλο των Βρετανών καλλιτεχνών που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν. Ο παρουσιαστής και μουσικός Jools Holland επέλεξε να μοιραστεί μία στιγμή από την έκθεση «Bigger & Closer», όπου ο ίδιος, ο McCartney, ο Elton John και ο Tom Hanks είχαν συγκεντρωθεί γύρω από τον ζωγράφο.
Η ανάμνηση που μοιράστηκε ο Holland δείχνει την ακλόνητη πίστη του Hockney στην αξία της κλασικής ζωγραφικής και της φύσης.
«Μεγάλη θλίψη που μάθαμε ότι χάσαμε τον David Hockney. Εκείνη την εποχή μού είπε ότι ένας κριτικός είχε ρωτήσει “γιατί ο Hockney κάνει τοπία; Αυτή είναι νεκρή τέχνη”. Ο Hockney είπε: “τα τοπία είναι η φύση και η φύση δεν πεθαίνει ποτέ, γαμώτο”», έγραψε ο Holland, αναδεικνύοντας το πάθος του ζωγράφου.
«Στέλνω όλη μου τη συμπαράσταση στους αγαπημένους του», κατέληξε ο παρουσιαστής.
Αυτή η διαχρονική πίστη στη φύση και τη σύνδεση των ανθρώπων μέσω της τέχνης είναι που κράτησε τον Hockney επίκαιρο ακόμα και για τις νεότερες γενιές της μουσικής σκηνής. Ο Harry Styles, ο οποίος πόζαρε για ένα πορτρέτο του Hockney το 2023 το οποίο εκτέθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων, επέλεξε να τιμήσει τον ζωγράφο στο Στάδιο Wembley του Λονδίνου.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης του συναυλίας στο θρυλικό στάδιο, ο Styles χρησιμοποίησε τις γιγαντοοθόνες για να μεταδώσει ένα βαθύ μήνυμα του Hockney στο κοινό του.
«Αυτό που προσπαθεί να κάνει ένας καλλιτέχνης για τους ανθρώπους είναι να τους φέρει πιο κοντά σε κάτι, γιατί φυσικά η τέχνη έχει να κάνει με το να μοιράζεσαι», έγραφε το μήνυμα στην οθόνη.
«Δεν θα ήσουν καλλιτέχνης αν δεν ήθελες να μοιραστείς μία εμπειρία, μία σκέψη», συνέχιζε η φράση του σπουδαίου ζωγράφου, θυμίζοντας στους χιλιάδες θεατές ότι η τέχνη είναι, πάνω απ’ όλα, μία πράξη γενναιοδωρίας.
Η απώλεια του David Hockney στερεί από τον κόσμο των εικαστικών έναν μοναδικό καλλιτέχνη και ταυτόχρονα κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της βρετανικής πολιτιστικής άνοιξης. Από τα γεμάτα καπνό δωμάτια του Λονδίνου της δεκαετίας του 1960 μέχρι τις φωτεινές λεωφόρους της Καλιφόρνια και τις ψηφιακές οθόνες των iPad, ο Hockney απέδειξε ότι η πραγματική τέχνη δεν εγκλωβίζεται σε κανόνες, σχολές ή εποχές.
Η φιλία του με τον Paul McCartney και η επίδρασή του σε νεότερους καλλιτέχνες όπως ο Harry Styles δείχνουν ότι η ανάγκη για επικοινωνία παραμένει η κοινή συνισταμένη κάθε δημιουργικής έκφρασης. Η φύση, όπως έλεγε και ο ίδιος, δεν πεθαίνει ποτέ, και το ίδιο ισχύει για το έργο εκείνων που έμαθαν να την παρατηρούν με αληθινή αγάπη και καθαρή ματιά.
