Η ταινία είχε αποσπάσει αρνητικές κριτικές από το σύνολο των μέσων ενημέρωσης.
Ο Paul McCartney ήξερε πάντα ότι η ταινία του «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band» επρόκειτο να αποτύχει.
Η ταινία ήταν εμπνευσμένη από το ομότιτλο άλμπουμ «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band» (1967) των Beatles και το «Abbey Road» (1969). Κυκλοφόρησε το 1978 και είχε πρωταγωνιστές τους Bee Gees και τον Peter Frampton, προκαλώντας σημαντική ζημιά στην καριέρα και των δύο.
Σε ένα νέο επεισόδιο του δικού του podcast «A Life in Lyrics», ο Paul McCartney εξήγησε ότι ήταν σίγουρος ότι η ταινία θα αποτύγχανε επειδή τα τραγούδια των Beatles ήταν εμπνευσμένα από ραδιοφωνικά έργα και όχι από την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο.
«Απλά μπαίνεις σε αυτό – μπορείς να δεις τους χαρακτήρες σαν να βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο μαζί τους», είπε ο Paul McCartney για το γεγονός ότι άκουγε ραδιοφωνικές παραγωγές όταν ήταν παιδί.
«Για τη φαντασία το ραδιόφωνο ήταν σπουδαίο. Και καθώς γνώρισα φίλους όπως ο John (Lennon), ο George (Harrison), όλοι το αναπολούσαμε. Ήταν σε μεγάλο βαθμό η εποχή μας – μεγαλώσαμε χωρίς τηλεόραση», πρόσθεσε.
Ο Paul McCartney εξήγησε στη συνέχεια γιατί δεν ήταν τόσο αισιόδοξος για την ταινία «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band» όσο ήταν η Universal Pictures, η οποία πίστευε ότι θα ήταν το «“Όσα Παίρνει Ο Άνεμος” αυτής της γενιάς».
«Αυτό που μου αρέσει είναι ότι έχεις τη δική σου εικόνα. Γι’ αυτό, όταν ήρθαν να γυρίσουν το “Sgt. Pepper” με τους Bee Gees, είπα: “Αυτό δεν πρόκειται να λειτουργήσει ποτέ”», ανέφερε.
«Γιατί ο καθένας έχει τη δική του εικόνα για το “Sgt. Pepper”, το άλμπουμ. Και έτσι, αν επιλέξεις μία εικόνα, αυτή δεν θα είναι ποτέ αρκετή. Επειδή το όραμά σου είναι διαφορετικό από το δικό μου», συνέχισε.
«Συχνά το σκέφτομαι αυτό με το κοινό μου – κάθε άτομο σε αυτούς τους 40.000 ανθρώπους έχει μία διαφορετική εμπειρία. Τραγουδάω αυτό το τραγούδι. Κάποιος νομίζει ότι είναι λυπητερό, κάποιος νομίζει ότι είναι δραματικό, κάποιος νομίζει ότι είναι αστείο», περιέγραψε.
«Και με γοητεύει αυτή η ιδέα: ότι η αντίληψη του καθενός είναι εντελώς διαφορετική», πρόσθεσε ο Paul McCartney.
Το επεισόδιο του podcast είχε θέμα το τραγούδι «Penny Lane» των Beatles, το οποίο ήταν αρχικά προγραμματισμένο να συμπεριληφθεί στο άλμπουμ του «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band», πριν κυκλοφορήσει ως ανεξάρτητο single αντ’ αυτού.
Οι στίχοι αναφέρονται στην Penny Lane, έναν δρόμο στο Λίβερπουλ, και αναφέρονται στα αξιοθέατα και τους χαρακτήρες που ο Paul McCartney θυμόταν από τα χρόνια που μεγάλωσε στην πόλη.
«Ήταν ένα μέρος που πρωταγωνιστούσε πολύ στη ζωή μου και στη ζωή του John. Ήταν κοντά σε μία εκκλησία, όπου ήμουν χορωδός της χορωδίας. Πολλά πράγματα συνέβησαν εκεί», είπε για την οδό Penny Lane.
«Χρησιμοποιούσα πολύ αυτή την τερματική στάση (του λεωφορείου), για να πάω στον John, για παράδειγμα. Το σκηνικό, είναι αρκετά ακριβές. Και το ωραίο είναι ότι, γράφοντάς το, ο John ήξερε ακριβώς για το μέρος για το οποίο μιλούσα», συνέχισε.
Ο Paul McCartney πρόσθεσε ήταν «υπερήφανος για τον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι στίχοι απλά προέκυψαν», λέγοντας: «Όλα υπήρχαν – ο πυροσβεστικός σταθμός είναι λίγο πιο μακριά, αλλά όπως σε κάθε καλό έργο τα βάζεις όλα σε ένα μέρος… Είναι κάπως κινηματογραφικό, είναι ένα μικρό έργο».
Αναφερόμενος στους στίχους για ένα κορίτσι που πουλάει παπαρούνες (poppies) από ένα δίσκο – μία ετήσια βρετανική παράδοση για τη μνήμη όσων πέθαναν σε καιρό πολέμου ή κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας – ο Paul McCartney σημείωσε: «Παραδόξως, πολλοί Αμερικανοί νόμιζαν ότι πουλάει κουτάβια (puppies). Είναι μία μάλλον ενδιαφέρουσα εικόνα, ένας δίσκος γεμάτος κουτάβια!».
