Μετά από δεκαετίες θεωριών και λανθασμένων στίχων στο διαδίκτυο, ο frontman των R.E.M. βάζει τέλος στην παρεξήγηση, διορθώνοντας δύο από τις πιο αινιγματικές φράσεις του θρυλικού του τραγουδιού.
Υπάρχουν τραγούδια που τα αγαπάς, τραγούδια που τα τραγουδάς στο ντους και τραγούδια που αποτελούν ένα αιώνιο μυστήριο. Το «It’s The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine)» των R.E.M. ανήκει σίγουρα στην τελευταία κατηγορία.
Για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, αυτός ο αποκαλυπτικός, σχεδόν προφητικός λεκτικός καταρράκτης του 1987 έχει αποτελέσει αντικείμενο λατρείας, αλλά και ατέρμονων συζητήσεων.
Ποιος μπορεί, αλήθεια, να ισχυριστεί ότι γνωρίζει κάθε λέξη που εκτοξεύει ο Michael Stipe με εκείνη την ακατάληπτη, σχεδόν πανικόβλητη ταχύτητα; Η απάντηση, μέχρι πρότινος, ήταν «κανείς». Μέχρι που ο ίδιος ο δημιουργός αποφάσισε να επέμβει.
Η αποκάλυψη ήρθε με τον πιο σύγχρονο και ταυτόχρονα παιχνιδιάρικο τρόπο. Ο Stipe, μέσα από τον λογαριασμό του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Bluesky, μοιράστηκε ένα meme από τους «Simpsons», όπου ο Homer Simpson δηλώνει με περηφάνια: «Μπορώ να τραγουδήσω όλους τους στίχους του “It’s the End of the World” των R.E.M.».
Ένας άλλος χαρακτήρας του απαντά κοφτά: «Όχι, δεν μπορείς, κύριε Simpson. Κανείς δεν μπορεί!». Ο Stipe σχολίασε λιτά και αφοπλιστικά: «Εγώ μπορώ». Και το απέδειξε.
I can
— Michael Stipe (@michaelstipe.bsky.social) 2025-08-30T17:14:21.198Z
Σε επόμενες αναρτήσεις του, έβαλε τέλος σε μία παρερμηνεία που ταλάνιζε τους fans και τις ιστοσελίδες στίχων για χρόνια. Ο Michael Stipe αποκατέστησε την αλήθεια για δύο από τους πιο δυσνόητους και συχνά λανθασμένα καταγεγραμμένους στίχους του τραγουδιού.
Η πρώτη διόρθωση αφορούσε τον στίχο που πολλοί, συμπεριλαμβανομένης της δημοφιλούς πλατφόρμας Genius, απέδιδαν ως: «Left her and wasn’t coming in a hurry with the Furies / Breathing down your neck».
Ο Stipe ξεκαθάρισε ότι η σωστή εκδοχή είναι: «Left of west and coming in a hurry with the Furies breathing down your neck». Μια μικρή αλλαγή από το «her» στο «of west» που, ωστόσο, μεταμορφώνει μία προσωπική αφήγηση σε μία πιο κινηματογραφική, σχεδόν γεωγραφική εικόνα καταδίωξης.
Η δεύτερη αποκάλυψη αφορούσε μία εξίσου μπερδεμένη φράση. Η λανθασμένη εκδοχή έλεγε: «Team by team, reporters baffled, trump, tethered, crop / Look at that low plane, fine, then». Η αυθεντική στιχουργική πρόθεση, σύμφωνα με τον Stipe, είναι: «Team by team reporters, baffled, trumped, tethered, cropped, Look at that low playing, fine, then».
Η αλλαγή από το ουσιαστικό «trump» στο ρήμα «trumped» και από το «plane» στο «playing» προσδίδει έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό και νόημα στην καταιγιστική απαγγελία.
Γιατί όμως επικράτησε τόση σύγχυση για τόσο καιρό; Η απάντηση βρίσκεται στην ίδια την αισθητική των R.E.M. της δεκαετίας του ’80.
Η χαρακτηριστική ερμηνεία και άρθρωση του Michael Stipe, σε συνδυασμό με την απόφαση των R.E.M. να μην τυπώνει τους στίχους στα ένθετα των άλμπουμ τους στην εποχή της I.R.S. Records, δημιούργησε ένα πέπλο μυστηρίου.
Το «Document», το πέμπτο τους άλμπουμ και η στέγη του «It’s The End Of The World…», κυκλοφόρησε το 1987, λίγο πριν υπογράψουν συμβόλαιο με τη Warner Bros., και αποτέλεσε την κορύφωση αυτής της αινιγματικής περιόδου.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του, ο Michael Stipe είχε αποκαλύψει ότι η έμπνευση για μέρος του τραγουδιού προήλθε από ένα όνειρο που είδε για ένα πάρτι όπου όλοι οι καλεσμένοι είχαν ονόματα που ξεκινούσαν με τα αρχικά L.B. – «Lester Bangs, Lenny Bruce, Leonard Bernstein» – εκτός από τον ίδιο. Αυτός ο σουρεαλιστικός συνειρμός γέννησε τον πασίγνωστο στίχο «Cheesecake, jelly bean, boom…».
Αυτή η παρέμβαση του Stipe, σχεδόν 38 χρόνια μετά, δεν είναι απλώς μία φιλολογική διόρθωση. Είναι μία υπενθύμιση της διαχρονικής δύναμης του «It’s The End Of The World…», ενός τραγουδιού που αναβίωσε δυναμικά κατά την έναρξη της πανδημίας του κορονοϊού.
Τότε, ο ίδιος ο Michal Stipe είχε δημοσιεύσει ένα βίντεο όπου τραγουδά το ρεφρέν και τονίζει τη σημασία της φράσης «όπως τον ξέρουμε» («as we know it»). Το τέλος του κόσμου δεν ήταν ολική καταστροφή, αλλά το τέλος μίας οικείας πραγματικότητας.
Η διευκρίνιση των στίχων, λοιπόν, δεν είναι απλώς μία τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μία πράξη που μας φέρνει λίγο πιο κοντά στην αρχική, χαοτική αλλά και ιδιοφυή πρόθεση ενός από τους σπουδαιότερους στιχουργούς της γενιάς του, κλείνοντας επιτέλους έναν κύκλο αποριών για τους αφοσιωμένους ακροατές του.
