Το εφετείο ανέτρεψε την απόρριψη της αγωγής εναντίον του Sam Smith και της Normani και οδηγεί την υπόθεση σε δίκη.
Η δικαστική διαμάχη για το επιτυχημένο single «Dancing With A Stranger» του Sam Smith και της Normani από το 2018 επανέρχεται στο προσκήνιο, μετά από απόφαση του Εφετείου του 9ου Δικαστικού Κυκλώματος των Ηνωμένων Πολιτειών που ανέτρεψε προηγούμενη απόρριψη της υπόθεσης.
Η αγωγή, που είχε κατατεθεί το 2022 από τους τραγουδοποιούς Jordan Vincent, Christopher Miranda και Rosco Banlaoi υπό την επωνυμία Sound and Color, LLC, ισχυρίζεται ότι το τραγούδι του Sam Smith και της Normani παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα του δικού τους τραγουδιού με τον ίδιο τίτλο που κυκλοφόρησε το 2015.
Το 2023, ο ομοσπονδιακός δικαστής Wesley L. Hsu στην Καλιφόρνια είχε απορρίψει την αγωγή, κρίνοντας ότι «τα περισσότερα, αν όχι όλα, από τα υποτιθέμενα κοινά στοιχεία που επικαλούνται οι ενάγοντες» βασίζονται σε μουσικά δομικά στοιχεία που ανήκουν στο δημόσιο τομέα και δεν προστατεύονται από το νόμο.
Ο δικαστής είχε αποφανθεί ότι «η Sound and Color δεν μπορούσε να ικανοποιήσει το εξωτερικό τεστ ως νομικό ζήτημα και, ως εκ τούτου, χορήγησε συνοπτική απόφαση».
Ωστόσο, το ομοσπονδιακό εφετείο ανέτρεψε την απόφαση, δηλώνοντας ότι το ζήτημα πρέπει να κριθεί από «ένα λογικό σώμα ενόρκων».
Η απόφαση αυτή ανασύρει την αγωγή από το συρτάρι και την επιστρέφει στον ίδιο δικαστή, τον Wesley L. Hsu, για περαιτέρω εξέταση.
Το εφετείο υπογράμμισε ότι η ανάλυση της υπόθεσης δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στο εξωτερικό τεστ, δηλαδή στην άμεση σύγκριση των δύο έργων, αλλά πρέπει να εξεταστεί και η θεωρία της επιλογής και διάταξης.
«Εδώ, όμως, η Sound and Color προβάλλει τη θεωρία της επιλογής και διάταξης ως βάση για την παραβίαση», αναφέρει η απόφαση του εφετείο.
Και συνεχίζει: «Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, η προστασία πνευματικών δικαιωμάτων επεκτείνεται σε “συνδυασμό μη προστατεύσιμων στοιχείων {…} μόνο εφόσον αυτά τα στοιχεία είναι αρκετά πολυάριθμα και η επιλογή και διάταξή τους αρκετά πρωτότυπη ώστε ο συνδυασμός τους να συνιστά πρωτότυπο έργο”.»
«Επειδή η θεωρία της επιλογής και διάταξης αποτελεί εναλλακτική μέθοδο αξιολόγησης για έργα που δεν μπορούν εύκολα να “διαχωριστούν σε προστατευόμενα και μη προστατευόμενα στοιχεία”, η ανάλυσή μας δεν απορρίπτει τα μουσικά στοιχεία που μεμονωμένα δεν θα προστατεύονταν», σημειώνεται.
Οι δημιουργοί του τραγουδιού του 2015 υποστηρίζουν ότι το «Dancing With A Stranger» του Sam Smith και της Normani παρουσιάζει ουσιαστικές ομοιότητες με τον τίτλο, το ρεφρέν και τη σύνθεση του δικού τους, πρωτότυπου και προστατευόμενου από πνευματικά δικαιώματα τραγουδιού.
Η έφεση επικεντρώνεται ιδιαίτερα στο ρεφρέν του τραγουδιού, το οποίο θεωρείται το πιο αναγνωρίσιμο και καθοριστικό στοιχείο ενός μουσικού έργου. Η Sound and Color ισχυρίζεται ότι το ρεφρέν του τραγουδιού τους έχει αντιγραφεί σχεδόν αυτούσιο, γεγονός που, κατά την άποψή τους, συνιστά σαφή παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.
Από την πλευρά τους, οι δικηγόροι του Sam Smith και της Normani είχαν ζητήσει τον Σεπτέμβριο του 2022 από τον δικαστή να απορρίψει το μεγαλύτερο μέρος της τροποποιημένης αγωγής.
Στο προηγούμενο αίτημά τους για απόρριψη της αγωγής, επικαλέστηκαν και άλλα τραγούδια με παρόμοιους τίτλους, όπως το «Dancing With A Stranger» της Cyndi Lauper από το 1989 και το «Dancing With A Stranger» των The Risk από το 2019, επιχειρώντας να αποδείξουν ότι ο τίτλος και το θέμα δεν είναι μοναδικά ή πρωτότυπα.
Η υπόθεση εισέρχεται πλέον σε πιο αμφιλεγόμενα θέματα, καθώς η έφεση δεν περιορίζεται μόνο σε μεμονωμένα μουσικά στοιχεία, αλλά εξετάζει τη συνολική δομή και την καλλιτεχνική σύνθεση του τραγουδιού.
Το εφετείο άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι, ακόμα και αν τα επιμέρους στοιχεία δεν είναι προστατεύσιμα, ο συνδυασμός τους μπορεί να είναι, εφόσον πληροί τα κριτήρια πρωτοτυπίας.
Η υπόθεση αυτή θυμίζει την πρόσφατη νίκη του Ed Sheeran, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι είχε δανειστεί στοιχεία από το «Let’s Get It On» του Marvin Gaye για το δικό του τραγούδι «Thinking Out Loud».
Ο Ed Sheeran όχι μόνο κέρδισε την αρχική δίκη το 2023, αλλά και την έφεση.
Τότε, η επιτροπή των δικαστών του εφετείου είχε γράψει: «Η υπερπροστασία τόσο βασικών στοιχείων θα απειλούσε να πνίξει τη δημιουργικότητα και να υπονομεύσει τον σκοπό του νόμου περί πνευματικών δικαιωμάτων».
Η εξέλιξη της υπόθεσης «Dancing With A Stranger» αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το νομικό πλαίσιο που διέπει τη μουσική δημιουργία και τα πνευματικά δικαιώματα.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν ένα «λογικό σώμα ενόρκων» θα κρίνει ότι οι ομοιότητες μεταξύ των δύο τραγουδιών είναι τόσο ουσιαστικές ώστε να συνιστούν παραβίαση, ή αν πρόκειται για σύμπτωση στο πλαίσιο ενός μουσικού είδους που βασίζεται συχνά σε κοινές φόρμες και μοτίβα.
