Δημιούργημα μίας ιδιοκτήτριας design studio από το Μισισίσπι, η Xania Monet μετέτρεψε την ποίησή της σε μουσική μέσω της πλατφόρμας Suno. Και μία μεγάλη δισκογραφική την έκανε δική της για 3 εκατομμύρια δολάρια.
Μια ομάδα στελεχών από κορυφαίες δισκογραφικές εταιρείες είχε συναντηθεί πρόσφατα σε μία κλήση μέσω Zoom, με την προσμονή ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Απέναντί τους, ψηφιακά τουλάχιστον, βρισκόταν μία σχεδόν άγνωστη R&B καλλιτέχνιδα με το ψευδώνυμο Xania Monet. Το άλμπουμ της σκαρφάλωνε με πρωτοφανή ταχύτητα στα charts, πυροδοτώντας έναν σιωπηλό πόλεμο προσφορών για την υπογραφή της. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη.
Η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ενθουσιασμό. Η συζήτηση, ωστόσο, πήρε γρήγορα μία παράξενη τροπή. Η καλλιτέχνιδα εμφανίστηκε στην κλήση χωρίς κάμερα, δηλώνοντας λακωνικά πως δεν ήταν «έτοιμη για βίντεο». Στη συνέχεια, όταν της ζητήθηκε να τραγουδήσει κάτι a cappella για να επιδείξει το ταλέντο της, αρνήθηκε κατηγορηματικά.
Ο λόγος; Η Monet δεν αποτελεί αυτό που θα αποκαλούσαμε «παραδοσιακή» ανερχόμενη σταρ. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καν με τη φυσική έννοια του όρου. Πίσω από την περσόνα της βρίσκεται η Telisha Jones, γνωστή στους οικείους της ως Nikki, μία ποιήτρια που χρησιμοποίησε την τεχνητή νοημοσύνη για να δημιουργήσει την οπτική της ταυτότητα και την αμφιλεγόμενη πλατφόρμα Suno για να μελοποιήσει τα γραπτά της.
Το Suno, ωστόσο, βρέθηκε πέρυσι στο στόχαστρο των μεγάλων δισκογραφικών, οι οποίες κατέθεσαν μήνυση εναντίον του για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.
Αυτό το νομικό ναρκοπέδιο έκανε τις περισσότερες εταιρείες που ελέγχονται από τις κορυφαίους παίκτες να κρατήσουν αποστάσεις. Παρόλα αυτά, μία μεγάλη δισκογραφική αποφάσισε να ρισκάρει, καταθέτοντας μία τολμηρή προσφορά. Οι διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση του θέματος, άγγιξαν τα 3 εκατομμύρια δολάρια.
Τελικά, η Hallwood Media, η εταιρεία του πρώην στελέχους της Interscope Records, Neil Jacobson, ήταν αυτή που έκλεισε τη συμφωνία, υπογράφοντας με τη Monet ένα πολυετές, πολυεκατομμυριούχο συμβόλαιο.
Η Xania είναι το πνευματικό παιδί της 31χρονης Jones, η οποία ζει στο Olive Branch του Μισισίπι και διατηρεί το δικό της design studio.
«Προέρχεται από ταπεινά ξεκινήματα», αναφέρει ο μάνατζέρ της, Romel Murphy, ένας βετεράνος του μάρκετινγκ της μουσικής βιομηχανίας με συνεργασίες που εκτείνονται από γκόσπελ καλλιτέχνες, όπως η Cheneta Jones και η K. Michelle, μέχρι τον ανερχόμενο ράπερ IME Casino από το Μέμφις. Ο ίδιος, όπως λέει, τη θεωρεί μέλος της οικογένειάς του.
«Γράφει ποίηση εδώ και πάρα πολλά χρόνια», δήλωσε ο Murphy στο Billboard. «Το 90% των στίχων της είναι βγαλμένο από τις δικές της αληθινές εμπειρίες, ενώ το υπόλοιπο 10% εμπνέεται από ιστορίες φίλων και της κοινότητάς της. Αυτό που κάνει τα τραγούδια της να ξεχωρίζουν δεν είναι κάποιο “πιασάρικο” ρεφρέν∙ είναι οι στίχοι, και είναι αληθινοί».
Παρότι η Jones μεγάλωσε τραγουδώντας στην εκκλησία, ο Murphy ξεκαθαρίζει πως «δεν είναι το φωνητικό θηρίο που ακούς ως Xania».
Για τη δημιουργία του άλμπουμ, χρησιμοποίησε την πλατφόρμα Suno σε συνδυασμό με ζωντανά, ηχογραφημένα στοιχεία. Ο μάνατζέρ της υποστηρίζει πως η Jones κατέχει την πλήρη ιδιοκτησία τόσο των στίχων όσο και της παραγωγής. Μάλιστα, για το επόμενο μουσικό της εγχείρημα, σχεδιάζει να συνεργαστεί και με ανθρώπινους παραγωγούς.
Εν τω μεταξύ, ο Murphy διαχειρίζεται ήδη προτάσεις για συμβόλαια publishing και βρίσκεται στη διαδικασία οργάνωσης της πρώτης ζωντανής εμφάνισης της Xania — ένα εγχείρημα που γεννά τόσα ερωτήματα όσες και οι απαντήσεις που φιλοδοξεί να δώσει.
Η ιστορία της Xania Monet δεν είναι απλώς μία είδηση από τον κόσμο της τεχνολογίας. Είναι ένα σημείο καμπής, μία μελέτη περίπτωσης για το μέλλον της μουσικής βιομηχανίας.
Σε μία εποχή όπου η αυθεντικότητα αναζητείται με πάθος, η επιτυχία της θέτει ένα θεμελιώδες ερώτημα: τι ορίζει έναν καλλιτέχνη; Είναι η φωνή που ακούμε ή η ψυχή που γράφει τους στίχους;
Η Telisha Jones, από το μικρό της στούντιο στο Μισισίπι, απέδειξε πως η ανθρώπινη εμπειρία μπορεί να βρει τον δρόμο της προς το κοινό ακόμη και μέσα από τους πιο απροσδόκητους διαύλους, θολώνοντας οριστικά τα όρια μεταξύ δημιουργού, εργαλείου και τέχνης.
