Ο υποψήφιος για Όσκαρ ηθοποιός Michael Shannon και ο Jason Narducy παρουσιάζουν ένα μουσικό προσκύνημα στην κληρονομιά των R.E.M., παρασύροντας στη σκηνή ακόμα και τον ίδιο τον Michael Stipe.
Δεκαπέντε χρόνια μετά τη διάλυσή τους, η απουσία των R.E.M. παραμένει αισθητή, όμως το πνεύμα τους συνεχίζει να δονεί τις μουσικές σκηνές. Ο Michael Shannon και ο Jason Narducy ηγούνται φέτος μιας ιδιαίτερης περιοδείας – φόρου τιμής, παρουσιάζοντας σπάνια κομμάτια σε γεμάτα σπίτια πιστών οπαδών.
Το συγκρότημα από την Τζόρτζια εμφανίστηκε στον αμερικανικό Νότο στις αρχές της δεκαετίας του ’80, φέρνοντας έναν ήχο γεμάτο αντηχήσεις κιθάρας που αψήφησε τα κλισέ του εταιρικού rock. Κατάφεραν να χτίσουν μια τρομακτικά ποιοτική συλλογή τραγουδιών, από το πρώτο τους ανεξάρτητο single «Radio Free Europe» το 1981 μέχρι το αντίο τους το 2011.
Στην εμφάνισή τους στο Μπρούκλιν το περασμένο Σαββατοκύριακο, η αγάπη του κοινού για τους R.E.M. πήρε απρόσμενες διαστάσεις. Ο Michael Stipe ανέβηκε στη σκηνή για να τραγουδήσει τα «These Days» και «The Great Beyond», δηλώνοντας στο ενθουσιώδες πλήθος πως το να ακούει τα τραγούδια του από αυτούς τους μουσικούς ήταν «γαμημένα σουρεαλιστικό».
«Ποτέ δεν πίστευα ότι θα άκουγα μια σαιξπηρική απαγγελία του “E-Bow the Letter!”» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Michael Stipe στο Rolling Stone. Η παρουσία του στη σκηνή επικύρωσε με τον πιο επίσημο τρόπο την ποιότητα αυτού του εγχειρήματος.
Ο Michael Shannon, γνωστός από τις υποψηφιότητές του για Όσκαρ και Tony, μοιράζεται το μικρόφωνο με τον κιθαρίστα Jason Narducy. Ο Narducy θεωρείται «υπεράνθρωπος» της ανεξάρτητης rock σκηνής, έχοντας συνεργαστεί με ονόματα όπως οι Bob Mould, Superchunk και Sunny Day Real Estate.
Το σχήμα συμπληρώνουν εκλεκτοί φίλοι, όπως ο μπασίστας των Wilco, John Stirratt, και ο ντραμίστας των Mountain Goats και του Bob Mould, Jon Wurster. «Μαθαίνω ενώ το κάνω, μαθαίνω για τη μουσική», εξηγεί ο Michael Shannon στο Rolling Stone.
«Μαθαίνω για τον Michael και το τραγούδι, προσπαθώντας να καταλάβω πώς στο διάβολο τα κατάφερνε, γιατί η έκταση της φωνής του είναι εξωφρενική. Εννοώ, τραγουδάω από μπάσο μέχρι φαλσέτο και οτιδήποτε ενδιάμεσο», προσθέτει ο ηθοποιός.
Ο Michael Shannon και ο Jason Narducy συνεργάζονται εδώ και χρόνια, έχοντας συναντηθεί αρχικά στο Σικάγο για να διασκευάσουν ολόκληρο το άλμπουμ «The Blue Mask» του Lou Reed. Το 2023, αποφάσισαν να παίξουν το κλασικό πρώτο άλμπουμ των R.E.M., «Murmur», σε μια μεμονωμένη εμφάνιση που γρήγορα εξελίχθηκε σε περιοδεία λόγω της απαίτησης του κοινού.
Πέρυσι αφοσιώθηκαν στο «Fables of the Reconstruction», ενώ φέτος στο επίκεντρο βρίσκεται το «Lifes Rich Pageant», περιλαμβάνοντας διαμάντια όπως το «Fall on Me». Το πλάνο τους είναι να διατρέξουν τον κατάλογο χρονολογικά, με επόμενο σταθμό το «Document» του 1987.
Οι εμφανίσεις τους διαρκούν πάνω από δύο ώρες, με περισσότερα από 30 τραγούδια κάθε βράδυ, χωρίς να βασίζονται στις μεγάλες εμπορικές επιτυχίες. Εστιάζουν σε σπάνιες στιγμές όπως τα «Lotus», «Me in Honey», «Try Not to Breathe», «You Are the Everything» και το πένθιμο B-side του 1991, «Fretless».
Για τον Michael Shannon, ο οποίος έχει ενσαρκώσει προσωπικότητες όπως ο Elvis Presley και ο George Jones, η πρόκληση δεν είναι η μίμηση. Στόχος του είναι να αγγίξει το πνεύμα των τραγουδιών, με τον Jason Narducy να σημειώνει πως ο Michael Shannon αναβαθμίζει την παρουσίαση αυτών των ιστοριών.
Η διάλυση των R.E.M. ήταν εξίσου καινοτόμα με τη μουσική τους, καθώς παρέμειναν φίλοι χωρίς να φθείρουν την υστεροφημία τους για μια εύκολη οικονομική επιστροφή. Παρόλα αυτά, τα μέλη του συγκροτήματος δεν μπορούν να αντισταθούν στη μαγεία αυτών των συναυλιών.
Όταν το σχήμα των Michael Shannon και Jason Narducy έπαιξε το «Murmur», ο μπασίστας Mike Mills βρέθηκε στη σκηνή μέσα σε λίγα λεπτά. Τον Φεβρουάριο, στο 40 Watt Club στο Άθενς της Τζόρτζια, και τα τέσσερα αρχικά μέλη των R.E.M. ανέβηκαν αυθόρμητα για να παίξουν το «Pretty Persuasion».
«Κόσμος μας προσφέρει εκατομμύρια δολάρια για να το κάνουμε αυτό, και εμείς μόλις το κάναμε δωρεάν», σχολίασε με χιούμορ ο κιθαρίστας Peter Buck. Η αυθεντικότητα της στιγμής αποτύπωσε την καθαρή αγάπη για τη μουσική που συνδέει όλα τα μέλη.
Η περιοδεία ολοκληρώνεται στο Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα, εκεί όπου το συγκρότημα ηχογράφησε το «Lifes Rich Pageant» το 1986. Ο Michael Shannon επισημαίνει πως αυτός ο δίσκος σηματοδότησε μια μεγάλη αλλαγή προς έναν πιο δυνατό και άμεσο ήχο.
Ο Jason Narducy τονίζει την ένταση της σύνδεσης με το κοινό: «Είναι ένα μοναδικό εγχείρημα γεμάτο χαρά. Στο δεύτερο μέρος παίζουμε σπάνια κομμάτια και B-sides, και δεν υπάρχει καμία απώλεια συναισθήματος ή ποιότητας. Σε τραγούδια όπως το “Country Feedback”, είδα ανθρώπους στις πρώτες σειρές να κλαίνε».
«Πιστεύω ότι οι πραγματικοί οπαδοί αυτό θέλουν. Δεν θέλουν να ακούσουν μόνο όσα έπαιζε το ραδιόφωνο», συμπληρώνει ο Michael Shannon. «Παίζουμε το “Burning Down” και ίσως μόνο είκοσι άτομα να το ξέρουν, αλλά αυτό είναι το ωραίο. Δεν είμαστε οι R.E.M., οπότε δεν χρειάζεται να ακολουθούμε κανόνες».
Σχετικά με το επόμενο βήμα και το «Document», ο Michael Shannon παραδέχεται πως τα πρώτα άλμπουμ όπως το «Murmur» είναι πιο δύσκολο να αποδοθούν ηχητικά. Θεωρεί πως κάθε σπουδαίο συγκρότημα βρίσκει τον δικό του μοναδικό τρόπο να δημιουργεί έναν ήχο που κανείς δεν μπορεί να αντιγράψει απόλυτα.
Η συνάντηση με τον Michael Stipe στο Μπρούκλιν άφησε ανεξίτηλα σημάδια στους μουσικούς. Ο Stipe αποκάλυψε στον Michael Shannon πως ο χαρακτήρας στο «The Lifting» είναι ο ίδιος με αυτόν στο «Daysleeper», μια πληροφορία που ο ηθοποιός χαρακτήρισε «χρυσή».
«Τον είδα να ξαναζεί τη νιότη του μέσα από αυτή τη μουσική», λέει ο Michael Shannon για τον Michael Stipe. «Είναι ακόμα ο ίδιος άνθρωπος που έγραψε αυτά τα τραγούδια. Στο “Lifes Rich Pageant” άρχισαν να γίνονται ξεκάθαρα πολιτικοί, λέγοντας ότι ο κόσμος είναι διαλυμένος και πρέπει να κάνουμε κάτι».
Κατά τη διάρκεια του «These Days», ο Michael Stipe ζήτησε από τον Michael Shannon να τραγουδήσει την ίδια γραμμή με εκείνον, όχι αρμονία. Ο ηθοποιός παραδέχεται πως έκανε λίγο lip-syncing σε εκείνο το σημείο, καθώς πίστευε πως το κοινό προτιμούσε να ακούει μόνο τη φωνή του Michael Stipe.
Η περιοδεία περιλαμβάνει επίσης κομμάτια από το «Monster», όπως τα «Crush With Eyeliner» και «Star 69». Παρά τις διαφωνίες ορισμένων οπαδών για τον έντονο rock χαρακτήρα του δίσκου, ο Michael Shannon τον θεωρεί εξαιρετικό και απόλυτα συμβατό με το DNA της μπάντας.
Ο Jason Narducy, του οποίου τα φωνητικά καλύπτουν απαιτητικά μέρη όπως αυτά της Patti Smith στο «E-Bow The Letter» και της Kate Pierson στο «Me in Honey», δηλώνει πως η ανταπόκριση του κόσμου του δίνει τεράστια αυτοπεποίθηση.
«Κάποιος περιέγραψε την εμπειρία ως “συλλογική αναβράζουσα ενέργεια”», καταλήγει ο Michael Shannon. «Είναι κάτι που λείπει σήμερα λόγω της απομόνωσης που φέρνει η τεχνολογία. Το σώμα και ο εγκέφαλός σου χρειάζονται αυτή τη συλλογική εμπειρία σε ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους».
Όπως είπε και ο Michael Stipe μπαίνοντας στα παρασκήνια του 40 Watt Club πέρυσι: «Ήρθε η ώρα να φέρουμε χαρά στον κόσμο». Και αυτό ακριβώς φαίνεται να επιτυγχάνει αυτό το ιδιαίτερο μουσικό σχήμα σε κάθε του στάση.
