Η RAYE αποκαλύπτει την εξαντλητική διαδρομή πίσω από το νέο άλμπουμ της άλμπουμ «This Music May Contain Hope.», μία κατάθεση ψυχής που αψηφά τους κανόνες της μουσικής βιομηχανίας και επαναπροσδιορίζει την καλλιτεχνική της ταυτότητα.
Η RAYE αποφάσισε να ανοίξει τα χαρτιά της για την επίπονη και πολυετή διαδικασία που οδήγησε στη δημιουργία του νέου της άλμπουμ με τίτλο «This Music May Contain Hope.». Η τραγουδίστρια του «Where Is My Husband!» εξομολογήθηκε ότι αφιέρωσε το έργο μιας ολόκληρης ζωής σε αυτή τη δουλειά, φτάνοντας τον εαυτό της στα όριά του.
Μιλώντας στην εκπομπή «The Zane Lowe Show» στο Apple Music, η Βρετανίδα καλλιτέχνιδα ήταν απόλυτα ειλικρινής για το κόστος αυτής της προσπάθειας. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι αυτή η νέα δουλειά απαίτησε κάθε ικμάδα των δυνάμεών της προκειμένου να ολοκληρωθεί σύμφωνα με το όραμά της.
«Έχει πάρει κάθε κύτταρο του αίματός μου», εξομολογήθηκε η RAYE κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. Η ένταση με την οποία προσέγγισε τη δημιουργική διαδικασία φαίνεται να ήταν πρωτοφανής, ακόμη και για τα δικά της δεδομένα.
«Αν δεν βρισκόμουν πάνω σε μία σκηνή, διοχέτευα τα πάντα σε αυτό το σώμα δουλειάς», εξήγησε η ίδια. Η αφοσίωσή της ήταν τέτοια που δεν άφησε περιθώριο για τίποτα άλλο στην καθημερινότητά της τους τελευταίους μήνες.
«Είμαι ειλικρινά εξαντλημένη — πνευματικά και σωματικά — αλλά με την καλή έννοια», συμπλήρωσε. Αυτή η κόπωση δεν φαίνεται να την πτοεί, καθώς πηγάζει από την ικανοποίηση της πλήρους καλλιτεχνικής έκφρασης.
Η RAYE επέλεξε να αναλάβει τον απόλυτο δημιουργικό έλεγχο της παραγωγής, λειτουργώντας ως εκτελεστική παραγωγός. Έγραψε κάθε στίχο και κάθε μελωδία, ενώ συνεργάστηκε στενά με ορχήστρες, big bands και ένα τεράστιο επιτελείο μουσικών.
«Ήταν ένας άθλος απόλυτου πάθους και αγάπης», σημείωσε, περιγράφοντας την πολυπλοκότητα της ενορχήστρωσης και της σύνθεσης. Το αποτέλεσμα είναι ένας ήχος πλούσιος, που ξεφεύγει από τις τυποποιημένες φόρμες που κυριαρχούν σήμερα.
Η δημιουργία του άλμπουμ λειτούργησε επίσης ως μία σιωπηλή πράξη εξέγερσης. Μετά από χρόνια που έγραφε κατά παραγγελία για άλλους καλλιτέχνες, η RAYE ένιωσε την ανάγκη να σπάσει τα δεσμά των προσδοκιών των τρίτων.
«Υπάρχει μία υποσυνείδητη επανάσταση εκεί μέσα», δήλωσε η τραγουδίστρια. Για πολύ καιρό, η δημιουργικότητά της περιοριζόταν από αυστηρά πλαίσια που επέβαλλαν οι δισκογραφικές εταιρείες και οι τάσεις της αγοράς.
«Για τόσο μεγάλο διάστημα τα πάντα έπρεπε να είναι απλά, μίνιμαλ, σύμφωνα με τις οδηγίες — αυτό το BPM, αυτή η διάρκεια, αυτό το ύφος», ανέφερε. Αυτός ο περιορισμός την είχε οδηγήσει σε μία κατάσταση βαθιάς δυσαρέσκειας.
«Ήταν μία άθλια ύπαρξη για μένα», παραδέχτηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Η ανάγκη της να εκφραστεί έξω από τα στενά όρια των ραδιοφωνικών προδιαγραφών ήταν πλέον επιτακτική και αναπόφευκτη.
Η RAYE αναφέρθηκε επίσης στις επικρίσεις που δεχόταν στο παρελθόν, όταν κάποιοι ισχυρίζονταν ότι δεν είχε ξεκάθαρη εικόνα για το ποια είναι ως καλλιτέχνιδα. Αυτά τα σχόλια λειτούργησαν ως καύσιμο για τη δημιουργική της φωτιά.
«Πώς μπορώ να καθορίσω τον εαυτό μου όταν με στέλνετε συνέχεια σε δωμάτια με ξένους για να γράψω στιχουργικά μέρη μέσα σε μία μέρα;», αναρωτήθηκε. Η διαδικασία της μαζικής παραγωγής τραγουδιών την εμπόδιζε να βρει την προσωπική της φωνή.
Η τραγουδίστρια ξεκαθάρισε ότι αρνήθηκε να συρρικνωθεί για να χωρέσει στις προσδοκίες της βιομηχανίας. Η πολυδιάστατη προσωπικότητά της δεν μπορούσε να περιοριστεί σε ένα μόνο μουσικό είδος ή μία συγκεκριμένη αισθητική.
«Δεν είμαι μόνο ένα πράγμα», επέμεινε με σθένος. Η RAYE πιστεύει ότι η πολυπλοκότητα είναι μέρος της φύσης της και αυτό πρέπει να αντανακλάται και στην τέχνη της.
«Έχω μεγαλώσει με πολλούς πολιτισμούς — η ταυτότητά μου δεν είναι ένα πράγμα. Οπότε πώς μπορείτε να μου ζητάτε να επιλέξω ένα μόνο πράγμα;», εξήγησε. Αυτή η πολυπολιτισμικότητα διαποτίζει τη νέα της δουλειά με έναν μοναδικό τρόπο.
«Σε αυτόν τον δίσκο ασπάστηκα τον μαξιμαλισμό… όποιο είδος ήθελα να εξερευνήσω, το έκανα», ανέφερε. Η ελευθερία αυτή της επέτρεψε να πειραματιστεί με ήχους που στο παρελθόν θα θεωρούνταν απαγορευτικοί.
Ένα σημαντικό σημείο καμπής στην καριέρα της ήταν η διακοπή των δεσμών με την προηγούμενη δισκογραφική της εταιρεία. Μετά από επτά εξαντλητικά χρόνια, η απόφαση αυτή ήταν ταυτόχρονα τρομακτική και απελευθερωτική.
Η RAYE περιέγραψε την περίοδο εκείνη ως μία δοκιμασία επιβίωσης στον σκληρό κόσμο της μουσικής. Η ανεξαρτησία απαιτούσε μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση στη δουλειά και την καθημερινότητά της.
«Πρέπει να προσπαθήσεις πολύ, να χτυπήσεις πόρτες, να κοιμηθείς σε καναπέδες», είπε χαρακτηριστικά. Η μετάβαση από την ασφάλεια μιας μεγάλης εταιρείας στην αβεβαιότητα της ανεξάρτητης πορείας δεν ήταν εύκολη.
«Αλλά έφτασα σε ένα οριακό σημείο. Σκέφτηκα ότι θα είμαι απλώς μία τραγουδοποιός για πάντα — δεν μπορώ να το κάνω αυτό», εξομολογήθηκε. Η επιθυμία της να ερμηνεύει τα δικά της τραγούδια ήταν πιο δυνατή από τον φόβο της αποτυχίας.
Η RAYE παραδέχτηκε ότι χρησιμοποίησε την ξαφνική προσοχή των μέσων ενημέρωσης γύρω από την κατάστασή της ως μέσο πίεσης. Δεν δίστασε να εκθέσει την αλήθεια της δημόσια για να κερδίσει την ελευθερία της.
«Πήρα κάθε συνέντευξη και είπα κάθε επώδυνη λεπτομέρεια. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό με τον εύκολο ή με τον δύσκολο τρόπο. Πλήρης μοχλός πίεσης», δήλωσε με αποφασιστικότητα.
«Πώς νιώθω τώρα που έχω κάποια δύναμη στα χέρια μου; Το λατρεύω γαμώτο», πρόσθεσε. Η αυτοπεποίθηση που αποπνέει σήμερα πηγάζει από τη νίκη της απέναντι σε ένα σύστημα που προσπάθησε να την ελέγξει.
Η απόφαση να γίνει ανεξάρτητη έφερε την ελευθερία, αλλά την ανάγκασε επίσης να αντιμετωπίσει χρόνια συναισθηματικής φθοράς. Η επούλωση των πληγών από το παρελθόν ήταν μία παράλληλη διαδικασία με τη δημιουργία του άλμπουμ.
«Η ψυχοθεραπεία έπρεπε να συμβεί», ανέφερε η καλλιτέχνιδα. Η αναγνώριση της ανάγκης για επαγγελματική υποστήριξη ήταν καθοριστική για τη μετέπειτα πορεία της και την ψυχική της ισορροπία.
«Έπρεπε να συμβεί πολλή θεραπεία. Δεν ήταν απλό», τόνισε. Η διαδικασία αυτή της επέτρεψε να καθαρίσει το μυαλό της και να επικεντρωθεί σε αυτό που πραγματικά την εκφράζει στιχουργικά και μουσικά.
Η οικοδόμηση του άλμπουμ από το μηδέν ως ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα σήμαινε ότι έπρεπε να ξεκινήσει σχεδόν από το μηδέν. Χωρίς τους πόρους μιας μεγάλης εταιρείας, τα πάντα περνούσαν από τα χέρια της.
«Ήμασταν κυριολεκτικά εγώ και ο πατέρας μου», αποκάλυψε. Αυτή η οικογενειακή στήριξη ήταν το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε η νέα της καριέρα, μακριά από τα εταιρικά γραφεία.
«Βρήκαμε τη μία εταιρεία διανομής που ήταν πρόθυμη να δεχτεί το άλμπουμ όπως ήταν και να με στηρίξει», εξήγησε. Η αναζήτηση συνεργατών που θα σέβονταν το καλλιτεχνικό της όραμα ήταν μία δύσκολη αποστολή.
«Κάθε δισκογραφική που προσέγγισα είπε όχι. Δεν ήξερα καν τι σήμαινε να είσαι ανεξάρτητη στην αρχή», παραδέχτηκε. Παρά τις απορρίψεις, δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια, παραμένοντας πιστή στον στόχο της.
Η RAYE σήμερα στέκεται όρθια, έχοντας δημιουργήσει ένα άλμπουμ που αντικατοπτρίζει την αληθινή της ουσία. Η διαδρομή της αποτελεί πηγή έμπνευσης για κάθε καλλιτέχνη που νιώθει εγκλωβισμένος σε στερεότυπα.
Το «This Music May Contain Hope.» είναι μία δήλωση ανεξαρτησίας. Η ίδια φαίνεται πλέον έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο με τους δικούς της όρους, χωρίς να ζητά συγγνώμη για την πολυπλοκότητα του ταλέντου της.
Η ειλικρίνειά της υπογραμμίζει ότι η τέχνη απαιτεί θυσίες, αλλά η ανταμοιβή της ελευθερίας είναι ανεκτίμητη, καθώς έχει καταφέρει να μετατρέψει την προσωπική της οδύνη σε μία καλλιτεχνική θριαμβευτική κραυγή. Η RAYE απέδειξε ότι όταν ένας καλλιτέχνης εμπιστεύεται το ένστικτό του, το αποτέλεσμα μπορεί να ξεπεράσει κάθε προσδοκία.
