Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα των Sam Smith και Normani να κλείσει η υπόθεση παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων, ανοίγοντας τον δρόμο για μία σπάνια δικαστική αναμέτρηση.
Το Sam Smith και η Normani θα βρεθούν ενώπιον των ενόρκων προκειμένου να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους απέναντι στις κατηγορίες ότι αντέγραψαν βασικά στοιχεία της μεγάλης επιτυχίας τους «Dancing With A Stranger» από παλαιότερο κομμάτι.
Σε μία απόφαση 27 σελίδων που εκδόθηκε στο Λος Άντζελες, ο ομοσπονδιακός δικαστής Wesley L. Hsu αρνήθηκε να απορρίψει τη μακροχρόνια αγωγή για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.
Η δικαστική διαμάχη αφορά τους ισχυρισμούς ότι το τραγούδι του 2019 αντέγραψε ένα ομώνυμο κομμάτι που κυκλοφόρησε το 2015 από τον Jordan Vincent, τον Christopher Miranda και τον Rosco Banlaoi, οι οποίοι αποτελούν το συγκρότημα Sound and Color.
Στην απόφαση, ο δικαστής έκρινε ότι υπάρχει ουσιώδης διαφωνία επί των πραγματικών περιστατικών, η οποία μπορεί να επιλυθεί μόνο σε μία πλήρη ακροαματική διαδικασία.
«Το δικαστήριο κρίνει ότι το ζήτημα της ανεξάρτητης δημιουργίας πρέπει να αφεθεί στην κρίση των ενόρκων», ανέφερε χαρακτηριστικά ο δικαστής Hsu στην απόφασή του.
«Τα αποδεικτικά στοιχεία περί ανεξάρτητης δημιουργίας δεν επαρκούν για την έκδοση συνοπτικής απόφασης, καθώς πρέπει να σταθμιστούν έναντι της αρχικής ένδειξης αντιγραφής που παρουσίασαν οι ενάγοντες», συμπλήρωσε ο ίδιος, απορρίπτοντας το αίτημα της υπεράσπισης.
Το επίμαχο τραγούδι κυκλοφόρησε το 2019 και συμπεριλήφθηκε στο τρίτο άλμπουμ του Sam Smith με τίτλο «Love Goes», γνωρίζοντας τεράστια εμπορική απήχηση. Έφτασε μέχρι το No. 7 του Billboard Hot 100, αποτελώντας μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Βρετανού τραγουδιστή και την υψηλότερη θέση που κατέκτησε η Normani στο συγκεκριμένο chart, όπου παρέμεινε συνολικά για 45 εβδομάδες.
Η υπόθεση ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2022, όταν οι τρεις τραγουδοποιοί κατέθεσαν αγωγή κατά του Smith, της Normani και της δισκογραφικής εταιρείας Universal Music Group. Υποστήριξαν ότι το τραγούδι του 2019 παρουσίαζε «εντυπωσιακή ομοιότητα» με το δικό τους κομμάτι και ότι η αντιγραφή είχε γίνει «πέρα από κάθε πραγματική αμφιβολία».
Η νομική διαδρομή της υπόθεσης υπήρξε επεισοδιακή κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών που μεσολάβησαν. Ο δικαστής Hsu είχε απορρίψει αρχικά την αγωγή έναν χρόνο αργότερα, κρίνοντας ότι τα δύο τραγούδια δεν έμοιαζαν αρκετά ώστε να στοιχειοθετηθεί παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, το ομοσπονδιακό εφετείο της Ένατης Περιφέρειας ανέτρεψε την απόφαση την περασμένη χρονιά, αναβιώνοντας τη διαδικασία.
Στην πορεία των ερευνών, οι ενάγοντες παραδέχθηκαν ότι δεν διέθεταν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το Smith ή η Normani είχαν ακούσει ποτέ το τραγούδι του 2015 πριν γράψουν το δικό τους. Αυτή η εξέλιξη περιόρισε τις νομικές τους επιλογές, αναγκάζοντάς τους να αποδείξουν ότι τα δύο κομμάτια έχουν «εντυπωσιακή ομοιότητα», δηλαδή ότι μοιάζουν τόσο πολύ ώστε η αντιγραφή να είναι η μόνη λογική εξήγηση.
Τον Ιούλιο, οι συνήγοροι των δύο καλλιτεχνών ζήτησαν ξανά την απόρριψη της αγωγής, υποστηρίζοντας ότι οι πραγματογνώμονες των εναγόντων απέτυχαν να τεκμηριώσουν αυτό το επίπεδο ομοιότητας. Ο δικαστής Hsu διαφώνησε κάθετα με τη μέθοδο της υπεράσπισης να απομονώνει μεμονωμένα μουσικά χαρακτηριστικά.
«Εδώ, οι εναγόμενοι ζητούν από το δικαστήριο να συγκρίνει τις αλληλουχίες των νοτών μόνες τους, μετά τον ρυθμό μόνο του, μετά τη μετρική τοποθέτηση μόνη της και μετά τη μελωδική γραμμή μόνη της», έγραψε ο δικαστής. «Αν αποδομήσεις οποιαδήποτε δύο έργα σε τέτοιο βαθμό, κανένα δεν θα μοιάζει με τίποτα».
Ο δικαστής εξήγησε ότι δεν υπάρχει αυστηρό πρότυπο για το πότε η επιλογή και η διάταξη των μουσικών στοιχείων συνιστά αντιγραφή, επισημαίνοντας ότι το Εφετείο της Ένατης Περιφέρειας έχει καταστήσει σαφές πως η μεμονωμένη ανάλυση κάθε στοιχείου ξεχωριστά είναι νομικά εσφαλμένη.
Κατά την προφορική ακρόαση της 11ης Σεπτεμβρίου, η οποία διήρκεσε 45 λεπτά, ο δικηγόρος των καλλιτεχνών, Peter Anderson, υποστήριξε ότι η αγωγή πάσχει από ένα ανυπέρβλητο ελάττωμα. Ισχυρίστηκε ότι το τραγούδι του 2015 χρησιμοποίησε χωρίς άδεια sample από το «The Ha Dance» των Masters at Work και το «Think (About It)» της Lyn Collins, υποστηρίζοντας ότι η προστασία πνευματικών δικαιωμάτων δεν καλύπτει υλικό που ενσωματώνει παράνομα προϋπάρχοντα έργα.
«Τα δύο αυτά sample διατρέχουν ολόκληρο το έργο των εναγόντων και συγκεκριμένα το ρεφρέν, που αποτελεί τη μόνη υποτιθέμενη ομοιότητα», δήλωσε ο Anderson. «Ο συνήγορος των εναγόντων ισχυρίζεται ότι είναι σχεδόν ανεπαίσθητα, όμως αυτό σημαίνει ότι παραμένουν αντιληπτά».
Ο δικαστής Hsu απέρριψε το επιχείρημα, κρίνοντας ότι τα συγκεκριμένα sample είναι δύσκολο να αναγνωριστούν από τον μέσο ακροατή λόγω της πολύ χαμηλής έντασής τους. Παράλληλα, σημείωσε ότι η υπεράσπιση απέτυχε να αποδείξει πως το επίμαχο ρεφρέν των εναγόντων προέρχεται πράγματι από εκείνα τα αποσπάσματα.
Στο πλαίσιο της δίκης αναμένεται να αναφερθούν και παλαιότερα τραγούδια που περιέχουν παρόμοια μοτίβα, όπως το κομμάτι «Dancing With A Stranger» που ηχογράφησε η Cyndi Lauper το 1989, αλλά και το «Dancing With An Angel» της τραγουδίστριας Regina από το 1997, το οποίο περιλαμβάνει μία καθοδική μελωδική γραμμή αντίστοιχη με εκείνη που εξετάζεται στο δικαστήριο.
Η παραπομπή μιας μεγάλης pop επιτυχίας σε δίκη με ενόρκους αποτελεί σπάνιο γεγονός για τη μουσική βιομηχανία. Αντίστοιχες υποθέσεις συνήθως διευθετούνται με εξωδικαστικό συμβιβασμό, όπως συνέβη με την Taylor Swift για το «Shake It Off», ή απορρίπτονται πρόωρα, όπως στην περίπτωση της Dua Lipa για το «Levitating».
Αντίθετα, η επερχόμενη διαδικασία θυμίζει τη δικαστική νίκη του Ed Sheeran για το «Thinking Out Loud» και την καταδίκη του Pharrell Williams και του Robin Thicke για το «Blurred Lines».
«Οι τρεις τραγουδοποιοί του συγκροτήματος Sound and Color εκφράζουν την ικανοποίησή τους που το Περιφερειακό Δικαστήριο αναγνώρισε ότι οι ένορκοι πρέπει να αποφασίσουν για τα μουσικολογικά ζητήματα αυτής της υπόθεσης», ανέφερε σε δήλωσή του ο δικηγόρος των εναγόντων Alfred J. Fluehr από τη δικηγορική εταιρεία Francis Alexander.
«Ανυπομονούμε για την ημέρα που θα βρεθούμε στη δικαστική αίθουσα», πρόσθεσε ο Fluehr.
Η παραπομπή της υπόθεσης σε δίκη με ενόρκους φέρνει τους Sam Smith και Normani αντιμέτωπους με ένα από τα πιο κρίσιμα δικαστικά τεστ της καριέρας τους.
