Από τις διαδρομές με Uber προς το στούντιο στη Νέα Υόρκη μέχρι την πρώτη της ταινία και ένα τραγούδι που την έκανε να φοβηθεί, η Ayra Starr εξηγεί γιατί το νέο άλμπουμ της «Starrgirl» δεν χωρά σε έναν μόνο ήχο.
Η Ayra Starr είχε έναν απλό τρόπο να μετρά τα τελευταία χρόνια της ζωής της: σταματούσε, κοιτούσε πού βρισκόταν και έγραφε από εκεί. Από το «19 & Dangerous» του 2021 μέχρι το «The Year I Turned 21» του 2024, κάθε νέα δουλειά της λειτουργούσε σαν ένα προσωπικό σημείωμα για την ηλικία, τις σχέσεις, τις απώλειες και όλα όσα είχαν αλλάξει μέσα της.
Το «Starrgirl», που κυκλοφόρησε στις 14 Αυγούστου από τις Mavin και Republic Records, είναι το πιο μεγάλο τέτοιο σταμάτημα μέχρι σήμερα. Η Ayra Starr είναι πλέον 24 ετών, έχει μετακομίσει στη Νέα Υόρκη και, την ίδια περίοδο που χτίζει το επόμενο κεφάλαιο της καριέρας της στη μουσική, έκανε και το πρώτο της βήμα ως ηθοποιός.
Μόνο που αυτή τη φορά δεν ήθελε να αποφασίσει ποια πλευρά της θα κρατήσει και ποια θα αφήσει έξω. «Κατά τη δημιουργία αυτού του άλμπουμ άρχισα να καταλαβαίνω ότι υπάρχω σε πολλές διαφορετικές εκδοχές και ο μόνος τρόπος για να το δείξω αυτό ήταν μέσα από ένα άλμπουμ», εξηγεί. «Δεν μπορώ να το δείξω με ένα μόνο τραγούδι».
Αυτό ακούγεται και στη μουσική. Το «Starrgirl» ανοίγει με το σκοτεινό «Dangerous», όπου το Afrobeats συναντά μία πιο βαριά, νυχτερινή ατμόσφαιρα, και στη συνέχεια αλλάζει συνεχώς κατεύθυνση χωρίς να χάνει την προσωπικότητα της Ayra Starr.
Το «Pressure» με τον Leon Thomas και το «Amazing» με την kwn μεταφέρουν το άλμπουμ προς το R&B, ενώ τα «Midnight in New York» και «Where Do We Go» κινούνται σε πιο λαμπερό dance-pop ήχο. Στη μέση βρίσκονται το «Hot Body», το «Gimme Dat» με τον Wizkid και το «Who’s Dat Girl» με τον Rema, τραγούδια που είχαν ήδη αγαπηθεί από τους θαυμαστές της πριν ολοκληρωθεί ο δίσκος.
Όταν όμως η Ayra Starr χαμηλώνει την ένταση, η φωνή της γίνεται πιο σημαντική από την παραγωγή. Στο «Misunderstood» και στο «Heaven Baby» με τον ZAYN, η χαμηλή, βραχνή χροιά της και το πιο λεπτό falsetto δίνουν στα τραγούδια έναν εντελώς διαφορετικό συναισθηματικό τόνο από τα πιο βαριά, αργά κομμάτια του προηγούμενου άλμπουμ της.
«Το “Starrgirl” είμαι εγώ που επιτρέπω στον εαυτό μου να είναι διαφορετικός άνθρωπος, διαφορετική μορφή και διαφορετικό πράγμα», λέει. Για εκείνη, η ανάγκη να μη χωρέσει σε μία μόνο εικόνα δεν έμεινε μόνο στη μουσική. «Όταν προσπαθούσα να περιορίσω τον εαυτό μου σε ένα πράγμα ή σε έναν ήχο, αντιδρούσα ακόμη περισσότερο, είτε κόβοντας τα μαλλιά μου είτε αλλάζοντας ολόκληρη την αισθητική μου είτε κάνοντας έναν ήχο διαφορετικό από αυτόν που ήξερα».
Η Νέα Υόρκη μπήκε στη διαδικασία σχεδόν χωρίς να το καταλάβει. Η Ayra Starr ήθελε να μετακομίσει εκεί ακριβώς επειδή η πόλη της θύμισε το Λάγος, με την κίνηση, τον θόρυβο και τους ανθρώπους που κινούνται ο καθένας μέσα στον δικό του κόσμο.
«Μου αρέσει η τρέλα της. Μου θυμίζει πολύ το Λάγος, με όλη αυτή την κίνηση και την ένταση. Ο καθένας βρίσκεται στον δικό του κόσμο», λέει.
Όταν ξεκίνησε να γράφει το «Starrgirl», βρισκόταν ήδη στη Νέα Υόρκη. Οι άνθρωποι με τους οποίους δούλεψε, οι γνωριμίες που έκανε στον δρόμο, ακόμη και οι διαδρομές με Uber μέχρι το στούντιο μπήκαν με κάποιο τρόπο μέσα στον δίσκο.
«Ήμουν εδώ όταν έφτιαχνα το άλμπουμ. Η Νέα Υόρκη, οι άνθρωποι με τους οποίους δούλεψα, οι άνθρωποι που γνώρισα στον δρόμο, τα Uber που έπαιρνα για να πάω στο στούντιο — όλα έπαιξαν διαφορετικό ρόλο στο άλμπουμ», εξηγεί.
Το σημαντικότερο ίσως ήταν ότι βρισκόταν μακριά από το σπίτι της. Η απόσταση της έδωσε χώρο να κοιτάξει τη ζωή της από έξω, χωρίς το γνώριμο περιβάλλον που μέχρι τότε λειτουργούσε σαν σημείο αναφοράς.
«Ήμουν τόσο μακριά από το σπίτι μου και αυτό έβαλε πολλά πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Μπορούσα να δω τη ζωή μου από μία εξωτερική οπτική και το ότι βρισκόμουν σε ένα μέρος όπου δεν γνώριζα κανέναν με έκανε ακόμη πιο αποφασισμένη».
Το «Amazing» ήταν από τα τραγούδια που της έδειξαν ότι το άλμπουμ έπρεπε να γίνει πιο τολμηρό. Η πρώτη εκδοχή είχε διαφορετικό τίτλο, «House Fire», αλλά κάτι δεν της καθόταν σωστά.
Δεν θυμάται καν με ακρίβεια πώς γράφτηκε το «Amazing». Θυμάται, όμως, πολύ καλά τι ένιωσε όταν το άκουσε την επόμενη μέρα.
«Μάλλον ήμουν τύφλα στο στούντιο ή κάτι τέτοιο», λέει γελώντας. «Θυμάμαι όμως ότι το άκουσα την επόμενη μέρα και με τρόμαξε».
Και αυτό ακριβώς ήταν το σημάδι που έψαχνε. «Μου αρέσει όταν κάτι με τρομάζει, γιατί σημαίνει ότι κάνω κάτι σωστά. Είχα το ίδιο συναίσθημα όταν μετακόμισα στη Νέα Υόρκη. Πήγαινα προς το άγνωστο και προς τους φόβους μου».
Το πιο σημαντικό στούντιο από όλη την περίοδο του «Starrgirl» ήρθε λίγο αργότερα και είχε πολύ λιγότερο λαμπερή αφετηρία. Η Ayra Starr είχε φτάσει στο σημείο να μην ξέρει πια για τι ήθελε να γράψει.
Στη συνεργασία της με τον Darius Coleman και την Adanna Duru, κατάφερε τελικά να βάλει σε λέξεις κάτι που κουβαλούσε για χρόνια: το αίσθημα ότι συχνά παρεξηγείται. «Είχα φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν ήξερα πια για τι ήθελα να γράψω. Ήξερα βαθιά μέσα μου τι ήθελα να κάνω, αλλά δεν μπορούσα να το εκφράσω».
Στη συνέχεια τους μίλησε για το να αισθάνεσαι ότι οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν και για το πώς έχει πλέον συμφιλιωθεί με αυτό. «Έχω αποδεχτεί ότι πάντα θα με παρεξηγούν, γιατί έτσι μεγάλωσα. Νομίζω ότι πολλά κορίτσια, μαύρες γυναίκες και Αφρικανές γυναίκες μπορούν να το καταλάβουν».
Το «Misunderstood» της έδωσε κάτι που δεν περίμενε. «Είναι κάπως ευλογία. Δεν με ενοχλεί να με παρεξηγούν. Το να φτιάξω αυτό το τραγούδι θεράπευσε ένα κομμάτι μέσα μου», λέει.
Η ιδέα της ειλικρινούς αυτοπαρατήρησης είναι κάτι που επιστρέφει σε κάθε δίσκο της. Η ίδια περιγράφει μία πολύ συγκεκριμένη στιγμή: το μπάνιο ενός κλαμπ, όταν απομακρύνεσαι για λίγο από όλους και μένεις μόνος μπροστά στον καθρέφτη.
«Πάντα φαντάζομαι εκείνη τη στιγμή στην τουαλέτα των κοριτσιών, όταν κοιτάζεις πραγματικά τον εαυτό σου στον καθρέφτη», λέει. Μεγαλώνοντας δεν ένιωθε ότι ήταν πάντα παρούσα στη ζωή της, οπότε αυτές οι μικρές παύσεις είχαν ιδιαίτερη σημασία.
«Όταν βγαίνω και διασκεδάζω, βρίσκω πάντα χρόνο για να πάω να δω τον εαυτό μου. Όταν πηγαίνω στην τουαλέτα και κοιτάζω τον εαυτό μου στα μάτια, τότε νιώθω άνθρωπος και ζωντανή», εξηγεί.
Αυτό το ίδιο σημείο ήθελε να μεταφέρει και στο «All the Love», ένα τραγούδι που τελικά δεν κατάφερε να συμπεριλάβει στο «Starrgirl» και για το οποίο ακόμη στενοχωριέται.
Η μουσική πολυμορφία του άλμπουμ την οδήγησε και στο bouyon, ένα είδος που δεν είχε δοκιμάσει μέχρι τώρα. Για το «Ms. Paper» βρέθηκε σε στούντιο στο Λος Άντζελες μαζί με τη Theodora, έχοντας μάλιστα καλέσει έναν Κονγκολέζο μάγειρα ώστε η καλεσμένη της να νιώσει σαν στο σπίτι της.
Στο στούντιο υπήρχε ήδη ένα τραγούδι για τη Theodora, όμως στην πορεία η Ayra Starr ένιωσε ότι ήταν υπερβολικά φορτωμένο. Επειδή όλοι περνούσαν τόσο καλά, αποφάσισαν να ξεκινήσουν από την αρχή.
Έβαλε στον παραγωγό δίδυμο The Elements κάποια τραγούδια bouyon και τους είπε ότι ήθελε απλώς να χορέψει. «Και, παρεμπιπτόντως, αυτά τα δύο παιδιά είναι λευκά! Συνήθως κάθονται όταν κάνουν παραγωγή, αλλά αυτή τη φορά ήταν όρθιοι και ίδρωναν. Δεν τους έχω δει ποτέ τόσο συγχρονισμένους», θυμάται.
Μετά πήγε στο πιάνο και πάτησε μερικά πλήκτρα. Αυτό που προέκυψε έμεινε μέσα στο τραγούδι, ενώ η Theodora άρχισε να γράφει το ρεφρέν της.
«Πήγα στο πιάνο και πάτησα κάτι. Έβγαζε νόημα και το άφησαν μέσα στον ρυθμό. Ένιωσα παραγωγός! Μετά η Theodora άρχισε να γράφει το ρεφρέν της και έγινε μία μεγάλη ομαδική δουλειά», λέει. «Ήταν τόσο διασκεδαστικό να φτιάχνουμε αυτό το τραγούδι».
Το βίντεο του «Ms. Paper» είναι ήδη έτοιμο και η κυκλοφορία του πλησιάζει. Η Ayra Starr έχει μόνο μία συμβουλή για όποιον το περιμένει: «Μπείτε με καθαρή καρδιά και καθαρά μάτια και ξεφαντώστε».
Πίσω από όλη αυτή την εξωστρέφεια, όμως, υπάρχει και η εμπειρία του «The Year I Turned 21». Το άλμπουμ του 2024 την έφερε σε ένα σημείο όπου επαγγελματικά πολλά πήγαιναν όπως τα ήθελε, αλλά η ίδια είχε χάσει την αίσθηση του ποια ήταν έξω από τη δουλειά.
«Με το “The Year I Turned 21”, παρότι πολλά πράγματα πήγαν υπέρ μου, ως άνθρωπος ήμουν πολύ χαμένη. Έδεσα την αξία μου με τη δουλειά και όχι με εμένα ως άνθρωπο», παραδέχεται.
Είχε ξεκινήσει τόσο μικρή, πρώτα με το ομώνυμο EP της και έπειτα με το «19 & Dangerous», ώστε δεν είχε προλάβει να αποκτήσει την απαραίτητη σιγουριά. Η τεράστια επιτυχία του «Rush» μεγάλωσε ακόμη περισσότερο την αμφιβολία.
«Είχα σίγουρα πολλά αισθήματα ότι δεν ανήκω σε αυτή τη θέση, εξαιτίας του πόσο μεγάλο έγινε το “Rush”», λέει. Όταν άρχισε να βρίσκει ξανά τον εαυτό της, βρισκόταν ήδη σε περιοδεία σχεδόν κάθε ημέρα.
Το πρόβλημα ήταν ότι τότε πίστευε πως απλώς δούλευε πολύ. Στην πραγματικότητα, είχε σταματήσει να φροντίζει τον εαυτό της.
«Δεν φρόντιζα τον εαυτό μου ούτε ψυχικά ούτε σωματικά. Έγινα ένα ζόμπι που πήγαινε όπου με πήγαινε ο άνεμος», παραδέχεται.
Το «Starrgirl» γεννήθηκε από την ανάγκη να μην ξαναβρεθεί εκεί. Η Ayra Starr θέλει να κάνει αυτό που θέλει, αλλά ταυτόχρονα να παραμένει παρούσα και συνειδητή ως καλλιτέχνιδα και ως άνθρωπος.
«Θα ξεκουράζομαι όταν το χρειάζομαι. Δεν θα είναι αυτό ή εκείνο· θα είναι και τα δύο. Μπορώ να τα έχω όλα και θα τα έχω όλα. Και θα απολαμβάνω τη ζωή μου όσο το κάνω αυτό, γιατί αυτό δεν συνέβη στο “The Year I Turned 21”».
Δεν περιμένει από τους άλλους να της δώσουν άδεια για να σταματήσει. Το αντίθετο: θεωρεί ότι κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα από την ίδια τι χρειάζεται και γι’ αυτό κοιτάζει προς τα μέσα, ακόμη και προς το παιδί που ήταν κάποτε.
«Είναι πολύ δύσκολο, αλλά αν περιμένεις από άλλους αυτή τη στήριξη, μπορεί να μην την πάρεις. Κανείς δεν ξέρει τι χρειάζεσαι περισσότερο από εσένα, οπότε πρέπει να αναλαμβάνεις εσύ την ευθύνη για τον εαυτό σου».
Η φράση αυτή συνδέεται και με το άλλο μεγάλο άνοιγμα της φετινής χρονιάς: την υποκριτική. Η Ayra Starr συμμετέχει στο «Children of Blood & Bone» της Gina Prince-Bythewood, ταινία στην οποία έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός και η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει την επόμενη χρονιά.
Η εμπειρία τριών μηνών μπροστά στην κάμερα άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπει πλέον και τη μουσική της. «Η υποκριτική με βοήθησε πολύ να καταλάβω πώς βλέπω τον εαυτό μου ως καλλιτέχνιδα, γιατί μπορούσα για τρεις μήνες να είμαι κάποια άλλη και να δω τον εαυτό μου από διαφορετική πλευρά».
Την εντυπωσίασε ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο οι ηθοποιοί αντιμετωπίζουν τη δουλειά τους. «Στον χώρο της μουσικής όλα περιστρέφονται πολύ γύρω από εσένα και από αυτό που θέλεις. Στην υποκριτική όλοι είναι σημαντικοί».
Και υπάρχει και το λιγότερο ρομαντικό κομμάτι. Ξυπνήματα στις 3 τα ξημερώματα για γυρίσματα με την ανατολή, πολλές ώρες δουλειάς και μία καθημερινότητα που, όπως λέει, της έμαθε πολλά.
Αν μπορούσε να μετατρέψει το «Starrgirl» σε ταινία, δεν θα χρειαζόταν να το σκεφτεί πολύ. «Θα ήταν σίγουρα επιστημονική φαντασία. Η Starrgirl έχει δυνάμεις».
Ούτε την ιδέα μιας deluxe έκδοσης του άλμπουμ την απορρίπτει. «Ναι, να την περιμένετε! Δεν σκέφτομαι κάτι τέτοιο τώρα, γιατί μόλις κυκλοφορήσαμε τον δίσκο, αλλά μου αρέσει η ιδέα μιας deluxe έκδοσης».
Στο μεταξύ, ένα από τα πιο συναισθηματικά τραγούδια του «Starrgirl», το «Heaven Baby», έχει ήδη αποκτήσει διαφορετική ζωή στη σκηνή. Η Ayra Starr το τραγούδησε για πρώτη φορά στο All Points East 2026 και η εμπειρία ήταν πολύ διαφορετική από εκείνη του «Last Heartbreak Song», το οποίο αποφεύγει επειδή την οδηγεί σε ένα πολύ σκοτεινό συναισθηματικό σημείο.
«Ήταν πολύ συγκινητικό για μένα. Όλοι ξέρουν ότι δεν μου αρέσει να τραγουδάω το “Last Heartbreak Song”, γιατί πηγαίνει σε ένα πολύ σκοτεινό μέρος και είναι πολύ δύσκολο να φτάσω εκεί πάνω στη σκηνή», εξηγεί.
Το «Heaven Baby» της έδωσε περισσότερο χώρο. «Είναι πιο θετικό και μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους. Όταν το τραγούδησα σε εκείνη τη σκηνή, βρέθηκα σε μία πολύ καλή ψυχολογική κατάσταση».
Αντί να ψάξει μέσα της ένα παλιό τραύμα για να αποδώσει το τραγούδι, μπόρεσε να στραφεί στους ανθρώπους που αγαπά και στο κοινό απέναντί της. «Μπόρεσα να εστιάσω την ενέργειά μου στους ανθρώπους που αγαπώ και να ακούσω το κοινό να το τραγουδά μαζί μου».
Και ύστερα υπάρχει η Rihanna, με την οποία η Ayra Starr έχει βρεθεί να γιορτάζει στο Crop Over. Όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το αγαπημένο τραγούδι της Rihanna από το «Starrgirl», προτίμησε να μην αποκαλύψει τίποτα ακόμη.
«Δεν ξέρω ακόμη! Δεν μπορώ να πω πάρα πολλά», απάντησε.
Υπάρχει, βέβαια, ήδη ένα επόμενο μεγάλο ραντεβού που θα φέρει το «Starrgirl» σε πολύ μεγαλύτερο κοινό. Στις 10 Οκτωβρίου, η Ayra Starr θα αναλάβει το μουσικό πρόγραμμα του ημιχρόνου στον αγώνα NFL στο Λονδίνο ανάμεσα στους Philadelphia Eagles και τους Jacksonville Jaguars, συνεχίζοντας να ανοίγει τον κόσμο του άλμπουμ πέρα από τα τραγούδια του.
Η Ayra Starr ξεκίνησε το «Starrgirl» θέλοντας να δει ξανά τον εαυτό της και κατέληξε να αφήσει μέσα του τη Νέα Υόρκη, τον φόβο, την υποκριτική, το bouyon και όλα όσα δεν χωρούσαν στους προηγούμενους δίσκους της. Στις 10 Οκτωβρίου, θα πάρει αυτή την πιο ανοιχτή εκδοχή του εαυτού της σε μία ακόμη μεγαλύτερη σκηνή, αυτή τη φορά μπροστά σε ένα κοινό που δεν ήρθε μόνο για τη μουσική της.
