Η Miley Cyrus θυμήθηκε τη βραδιά στο Μεξικό όταν, έχοντας περάσει από την πανδημία, την απώλεια του Taylor Hawkins των Foo Fighters και μία τρομακτική αναγκαστική προσγείωση, ένιωσε ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει πάνω στη σκηνή.
Η Miley Cyrus βρισκόταν μπροστά σε ένα τεράστιο πλήθος στο Μεξικό όταν κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Είχε επιστρέψει στις μεγάλες συναυλίες μετά την πανδημία, είχε ήδη περάσει ένα τρομακτικό περιστατικό με το αεροπλάνο της και, λίγο πριν από όλα αυτά, είχε χάσει τον στενό της φίλο Taylor Hawkins.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στον Zane Lowe, η Cyrus επέστρεψε σε εκείνη την περίοδο και εξήγησε πως αυτό που τελικά τη βοήθησε να επιστρέψει στη σκηνή ήταν μία απλή αλλά δύσκολη συνειδητοποίηση: ότι κανείς δεν την κρίνει τόσο αυστηρά όσο η ίδια.
«Κανείς δεν νοιάζεται με τον τρόπο που νοιάζομαι εγώ», είπε, περιγράφοντας τη σκέψη που, όπως εξηγεί, της επέτρεψε να αποδεσμευτεί από ένα μεγάλο μέρος της πίεσης που είχε επιβάλει στον εαυτό της.
Η στιγμή που το κατάλαβε ήρθε μέσα από μία πραγματική κρίση άγχους. Κατά τη διάρκεια εμφάνισής της στο Μεξικό, η Cyrus ένιωσε ότι το σώμα της δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό της συναυλίας και μοιράστηκε αμέσως αυτό που συνέβαινε με τους ανθρώπους μπροστά της.
«Έλεγα στο κοινό: “Παθαίνω κρίση άγχους”. Κι εκείνοι απαντούσαν: “Κι εμείς, φίλε, κι εμείς παθαίνουμε κρίσεις άγχους”», θυμήθηκε.
Εκείνη την περίοδο, η επιστροφή στη σκηνή δεν ήταν μία απλή υπόθεση. Η ζωή είχε αρχίσει να αλλάζει απότομα μετά τον COVID, έπειτα από μία περίοδο κατά την οποία η Cyrus, όπως και πολλοί άλλοι άνθρωποι, είχε περιορίσει δραστικά τις επαφές της.
Από το να βλέπει ελάχιστους ανθρώπους κάθε εβδομάδα, βρέθηκε ξανά μπροστά σε ένα κοινό περίπου 250.000 ατόμων. Η ίδια θεωρεί πλέον ότι η αντίδρασή της δεν προερχόταν μόνο από το άγχος μιας συναυλίας.
«Υποθέτω πως δεν ήταν τόσο άγχος, όπως συνειδητοποιώ τώρα εκ των υστέρων. Ήταν απλώς η συσσώρευση ενός “κοκτέιλ χάους”, θα μπορούσε να πει κανείς», εξήγησε. «Το να ζεις μία παγκόσμια πανδημία, όπως όλοι οι άλλοι…»
Μέσα σε αυτό το ήδη βαρύ κλίμα είχε προστεθεί η απώλεια του Taylor Hawkins. Ο ντράμερ των Foo Fighters πέθανε στις 25 Μαρτίου 2022, σε ηλικία 50 ετών, και για την Cyrus ο θάνατός του δεν ήταν μία μακρινή είδηση από τον κόσμο της μουσικής.
Οι δυο τους ήταν γείτονες και είχαν γίνει στενοί φίλοι κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Για την Cyrus, αυτό είχε ιδιαίτερη αξία, επειδή είχε μεγαλώσει σε ένα αγρόκτημα περίπου 500 στρεμμάτων στο Νάσβιλ και δεν είχε ουσιαστικά συνηθίσει την ιδέα να υπάρχει ένας κοντινός γείτονας στον οποίο μπορούσε απλώς να χτυπήσει την πόρτα.
Με τον Hawkins μπορούσε να κάνει ακριβώς αυτό. Μπορούσε να πάει να τον βρει και να παίξουν μουσική σχεδόν χωρίς προγραμματισμό, μία καθημερινότητα που η ίδια θυμάται ως κάτι εξαιρετικά οικείο.
Η Cyrus περιέγραψε τη σχέση τους ως «απόλυτη ταύτιση» όταν μιλούσαν για μουσική. Δεν ήταν μόνο ένας άνθρωπος από τον ίδιο επαγγελματικό χώρο, αλλά ένας φίλος με τον οποίο μπορούσε να μοιραστεί άμεσα αυτό που αγαπούσε περισσότερο.
Η απώλειά του ήρθε μόλις λίγες ημέρες αφότου η ίδια είχε φύγει για την Παραγουάη, όπου επρόκειτο να εμφανιστεί στο φεστιβάλ Asunciónico, στο οποίο συμμετείχαν και οι Foo Fighters. Η χρονική συγκυρία έκανε όσα ακολούθησαν ακόμη πιο δύσκολα.
Το αεροπλάνο της αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα εν μέσω σφοδρής καταιγίδας και αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσγείωση, αφού είχε χτυπηθεί από κεραυνό. Η Cyrus περιέγραψε το περιστατικό ως «εξαιρετικά τρομακτικό» και θυμήθηκε ποιον άνθρωπο αναζήτησε αμέσως μετά.
Ο πρώτος άνθρωπος που κάλεσε ήταν ο Hawkins. «Μου είπε: “Φίλε, είμαι εδώ. Βρέχει, αλλά η συναυλία θα είναι φοβερή”», θυμήθηκε η Cyrus.
Την επόμενη ημέρα, ο Hawkins πέθανε. Η τραγουδίστρια δεν πρόλαβε να τον δει για τελευταία φορά και αυτή η ακολουθία των γεγονότων έμεινε μαζί της όταν αργότερα επέστρεψε στη σκηνή. Ένα τρομακτικό αεροπορικό περιστατικό, η απώλεια ενός στενού φίλου και η απότομη επιστροφή στη ζωή των τεράστιων συναυλιών είχαν συσσωρευτεί μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Μήνες αργότερα, η Cyrus βρέθηκε στη σκηνή στο Μεξικό και αντιμετώπισε ένα ακόμη σωματικό βάρος. Είχε βρεθεί θετική στον COVID και ένιωθε τα συμπτώματα, την ώρα που προσπαθούσε να συνεχίσει κανονικά τη συναυλία.
Αυτό ήταν το σημείο όπου η σκέψη της άρχισε να απομακρύνεται από τη σκηνή και να πηγαίνει σε πολύ μεγαλύτερα ερωτήματα. Η υπαίθρια συναυλία πραγματοποιούνταν τη νύχτα και η Cyrus μπορούσε να βλέπει το φεγγάρι πάνω από το κοινό.
«Εκείνη τη στιγμή στεκόμουν στη σκηνή —ήταν μία υπαίθρια συναυλία και έβλεπα το φεγγάρι— και άρχισα να κάνω υπαρξιακές σκέψεις για το πόσο μικρή είμαι και να αναλογίζομαι την έννοια του χρόνου», θυμήθηκε.
Η σκέψη αυτή έγινε ακόμη πιο έντονη την ώρα που τραγουδούσε το «Fly on the Wall». Η μουσική συνεχιζόταν, όμως στο μυαλό της είχαν αρχίσει να συνδέονται η πανδημία, η ασθένεια, η απώλεια και η αίσθηση ότι η ζωή μπορεί να αλλάξει χωρίς προειδοποίηση.
«Όλοι θα πεθάνουμε κάποια μέρα, και βρίσκομαι πάνω σε έναν βράχο που ταξιδεύει με ταχύτητα στο διάστημα, και ο πολύ καλός μου φίλος έχει πεθάνει, και ζω μέσα σε μία πανδημία, και είμαι πολύ άρρωστη, και πραγματικά… δεν μπορώ να αναπνεύσω», είπε.
Η κρίση δεν ήρθε, λοιπόν, μέσα από έναν μόνο φόβο. Ήρθε τη στιγμή που όλα όσα είχε κουβαλήσει τους προηγούμενους μήνες συναντήθηκαν πάνω σε μία σκηνή, ενώ το σώμα της ήταν ήδη εξαντλημένο από τα συμπτώματα του COVID.
«Πραγματικά, το νευρικό μου σύστημα είχε υποστεί τέτοιο σοκ», είπε η Cyrus, περιγράφοντας εκ των υστέρων την κατάσταση στην οποία είχε βρεθεί.
Αυτό που της έμεινε από εκείνη την εμπειρία ήταν και η ανάγκη να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον εαυτό της. Η Cyrus κατάλαβε ότι μεγάλο μέρος της πίεσης δεν ερχόταν από το κοινό, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο η ίδια αξιολογούσε κάθε της κίνηση.
Και ίσως γι’ αυτό είχε ιδιαίτερη σημασία η αντίδραση των ανθρώπων μπροστά της όταν τους είπε ότι παθαίνει κρίση άγχους. Δεν έδειξαν να την απορρίπτουν ή να απαιτούν από εκείνη να συνεχίσει σαν να μη συμβαίνει τίποτα· της απάντησαν ότι καταλάβαιναν.
Η συγκεκριμένη νύχτα στο Μεξικό συνδέθηκε έτσι με μία πολύ μεγαλύτερη περίοδο αλλαγών για τη Cyrus. Η επιστροφή της στη σκηνή πέρασε μέσα από την πανδημία, τον φόβο μιας πτήσης που κατέληξε σε αναγκαστική προσγείωση, τον ξαφνικό θάνατο του Taylor Hawkins και μία προσωπική στιγμή κατά την οποία ένιωσε ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει ενώ τραγουδούσε.
Χρόνια αργότερα, η Miley Cyrus θυμάται εκείνη την κρίση όχι ως μία μεμονωμένη κακή στιγμή, αλλά ως το σημείο όπου συγκεντρώθηκαν όλα όσα είχε περάσει μέχρι τότε. Η συνειδητοποίηση ότι η πιο αυστηρή φωνή απέναντί της ήταν η δική της έγινε τελικά ένας από τους τρόπους με τους οποίους κατάφερε να ξαναβρεί τη θέση της πάνω στη σκηνή.
