Ο διακεκριμένος ηθοποιός Jonathan Bailey και ο θρυλικός Elton John συζητούν για τις προκλήσεις των queer καλλιτεχνών, τη σημασία της εκπροσώπησης και τη διαγενεακή ευθύνη διαφύλαξης των δικαιωμάτων της κοινότητας.
Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κοινωνικό τοπίο, η ανάγκη για αυθεντική εκπροσώπηση στη βιομηχανία του θεάματος παραμένει πιο επιτακτική από ποτέ. Η πρόσφατη, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση ανάμεσα στον 38χρονο Άγγλο ηθοποιό Jonathan Bailey και τον θρυλικό μουσικό Elton John προσφέρει μία διεισδυτική ματιά στη διαγενεακή εξέλιξη της queer ταυτότητας στην τέχνη.
Μέσα από έναν ειλικρινή και ζεστό διάλογο, οι δύο άνδρες μοιράζονται τις εμπειρίες τους, αναδεικνύοντας πώς η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως καταφύγιο αλλά και ως εργαλείο κοινωνικής αλλαγής. Οι προσωπικές τους αφηγήσεις φωτίζουν το πέρασμα από το σκοτάδι του φόβου και της απόκρυψης στο φως της συλλογικής υπερηφάνειας και της ριζοσπαστικής χαράς.
Ο Jonathan Bailey, με μία ήδη εντυπωσιακή διαδρομή στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, χρησιμοποιεί πλέον τη φωνή του και για κοινωνικούς σκοπούς. Έχοντας ιδρύσει τη μη κερδοσκοπική οργάνωση «The Shameless Fund», εργάζεται συστηματικά για την ενίσχυση φιλανθρωπικών ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεων παγκοσμίως.
Η συμμετοχή του στη δραματική σειρά «Fellow Travelers» του δικτύου Showtime του χάρισε μία υποψηφιότητα για Primetime Emmy, επιβεβαιώνοντας το σπάνιο ταλέντο του. Παράλληλα, οι εξαιρετικές ερμηνείες του στις παραγωγές «Bridgerton» και «Wicked» του έχουν αποφέρει συνολικά τέσσερις υποψηφιότητες για τα Actor Awards.
Το γεγονός ότι ανακηρύχθηκε πρόσφατα από το περιοδικό People ως ο πιο σέξι εν ζωή άνδρας αποτελεί ένα ιστορικό ορόσημο. Πρόκειται για μία εξέλιξη που μέχρι πριν από λίγα χρόνια φάνταζε εντελώς αδιανόητη και σηματοδοτεί ένα τεράστιο βήμα για την ορατότητα των ανοιχτά queer καλλιτεχνών.
Ο Elton John, ανοίγοντας τη συζήτηση, εξέφρασε μία βαθιά αίσθηση ευγνωμοσύνης για τη δική του πορεία, αναλογιζόμενος πώς η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό του επηρέασε τη σχέση του με το κοινό.
«Ξέρεις, το να είμαι γκέι δεν υπήρξε ποτέ πρόβλημα για μένα, όσον αφορά την πορεία μου ως καλλιτέχνη», ανέφερε ο Elton John.
«Και νιώθω εξαιρετικά τυχερός που είμαι σε θέση να κάνω αυτό που κάνω, γιατί αν μπορώ να βοηθήσω τους ανθρώπους με το να είμαι ανοιχτός για το ποιος είμαι, τότε αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορείς να έχεις ποτέ», συμπλήρωσε ο σπουδαίος μουσικός.
Ο Jonathan Bailey συμφώνησε απόλυτα, επισημαίνοντας την ιδιαίτερη επίδραση που έχει αυτή η στάση ζωής στη σύγχρονη δημιουργία.
«Ναι, είναι ένα απόλυτο προνόμιο, έτσι δεν είναι;», αναρωτήθηκε ο Jonathan Bailey.
«Αισθάνομαι ότι υπήρξα αποδέκτης της queer χαράς σχεδόν σε όλη μου τη ζωή. Και αυτή διαπερνά την τέχνη με έναν τόσο ιδιαίτερο τρόπο», εξήγησε ο ηθοποιός.
«Αλλά ναι, πιστεύω ότι η χαρά είναι μία καθολική, ανθρώπινη εμπειρία και νομίζω ότι είναι κάτι που όλοι απολαμβάνουν», πρόσθεσε.
«Επομένως, πιστεύω ότι αν επιλέγεις καλές δουλειές, αν είσαι παρών και διοχετεύεις όλη σου την αγάπη και τον ενθουσιασμό σε αυτές, αυτό περνάει προς τα έξω, ανεξάρτητα από το τι κάνεις», συνέχισε ο Jonathan Bailey.
«Αλλά ναι, αγαπώ την κοινότητα. Και πάντα αγαπούσα το θέατρο, το να πηγαίνω στον κινηματογράφο και να παρακολουθώ ζωντανή μουσική. Είναι αυτό το συναίσθημα που με οδηγούσε πάντα στο να θέλω να κάνω αυτό που κάνω», τόνισε με έμφαση.
«Έτσι, το να το ανταποδώσω αυτό και να δημιουργήσω περισσότερες στιγμές ώστε να το βιώσουν και άλλοι άνθρωποι, μοιάζει εντελώς συναρπαστικό στην πραγματικότητα», κατέληξε ο Jonathan Bailey.
Στη συνέχεια, ο Elton John θέλησε να εξερευνήσει τις εσωτερικές συγκρούσεις και τους φόβους που αντιμετωπίζουν οι νεότεροι ηθοποιοί κατά την εκκίνηση της καριέρας τους.
«Jonathan, ένιωσες ποτέ όταν ήσουν νεότερος την πίεση να κρύψεις το γεγονός ότι μπορεί να είσαι γκέι εξαιτίας του χώρου στον οποίο βρισκόσουν, ή ήσουν απλώς φοβισμένος; Ή είχες απλώς εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, νιώθοντας ότι δεν είχε πραγματικά σημασία;», ρώτησε ο Elton John.
Ο Jonathan Bailey απάντησε με ειλικρίνεια, αναλύοντας πώς αυτές οι τρεις καταστάσεις συνυπήρχαν στην προσωπική του διαδρομή.
«Πιστεύω ότι υπάρχει πολλή λεπτομέρεια και διακυμάνσεις σε αυτό. Νομίζω ότι υπάρχει ένας συνδυασμός και των τριών», εξήγησε.
«Κατά κάποιον τρόπο νιώθω εσωτερικά ότι γνώριζα τον εαυτό μου από αρκετά νεαρή ηλικία, και η βάση μου ήταν γεμάτη αυτοπεποίθηση», ανέφερε ο Jonathan Bailey.
«Και μετά, φυσικά, απλώς αποδέχεσαι αυτές τις ιστορίες και αυτές τις αφηγήσεις που μοιάζουν με ιστούς αράχνης», πρόσθεσε.
«Και όσο πλησίαζα, βρήκα την υποκριτική. Και νομίζω ότι ο λόγος που αγάπησα την υποκριτική είναι επειδή, για πρώτη φορά, σε έναν κόσμο όπου πρέπει να προσαρμόζεις τη συμπεριφορά σου και να είσαι εξαιρετικά προσεκτικός με το τι λες και πώς φαίνεσαι, ειδικά στους συνομηλίκους σου, ένιωσα ελεύθερος», εξήγησε.
«Σε έναν κόσμο όπου ανησυχείς αν θα αναγνωρίσουν κάτι που λες ή τον τρόπο που το λες ως ένδειξη της σεξουαλικότητάς σου, το να σου δοθεί ένα σενάριο και να μπορείς να αφεθείς στο σωστό πράγμα που πρέπει να κάνεις, και στη συνέχεια να είσαι ειλικρινής σε αυτό, ένιωθες πραγματικά, πάρα πολύ όμορφα», συμπλήρωσε ο Jonathan Bailey.
«Αλλά καθώς αυτό το χόμπι οδήγησε προς μία ενήλικη καριέρα, φυσικά γνώριζα καλά ότι υπάρχουν, ακόμα και τώρα, προσπάθειες για να σπάσουμε τα στεγανά σχετικά με τις δυνατότητες και τα όρια των queer ηθοποιών, το τι σημαίνει αυτό για το κοινό και αν αυτό επηρεάζει τις εμπορικές συμφωνίες», τόνισε ο ηθοποιός.
«Έτσι, ναι, όταν ήμουν στις αρχές των είκοσι μου, υπήρχε σίγουρα η αντίληψη ότι το να είσαι γκέι θα αποτελούσε εμπόδιο», εξήγησε.
«Αλλά έφτασα σε ένα σημείο που είπα μέσα μου ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συμβεί αυτό. Δεν ήμουν διατεθειμένος να κάνω τέτοιες υποχωρήσεις. Δεν επρόκειτο να μην κρατήσω το χέρι του συντρόφου μου στον δρόμο, και αυτό ήταν κάτι που το ένιωθα πολύ έντονα, με έναν σχεδόν ενστικτώδη τρόπο», δήλωσε με αποφασιστικότητα.
«Και φυσικά, αν αυτό σήμαινε ότι θα εμπόδιζε οποιαδήποτε πιθανή δουλειά, τότε ήμουν πρόθυμος να πάρω αυτό το ρίσκο», πρόσθεσε ο Jonathan Bailey.
«Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες εκεί μέσα, αλλά νομίζω ότι νιώθω πολύ τυχερός που γεννήθηκα σε μία εποχή που μου το επέτρεψε, και πιστεύω ότι κατά βάση είχα μεγάλη αυτοπεποίθηση για το ποιος είμαι και για τη σεξουαλικότητά μου», ανέφερε.
«Αλλά στη συνέχεια, φυσικά, ένιωθα σαν να βρισκόμουν σε ένα δωμάτιο απόδρασης, προσπαθώντας να αποφύγω και να ελιχθώ ανάμεσα σε ακτίνες λέιζερ, και αυτό προκαλεί πραγματικά πολύ μεγάλο φόβο», συμπλήρωσε.
«Ωστόσο, δεν είναι ποτέ ένας εύκολος δρόμος. Αλλά νομίζω ότι αν μπορείς απλώς να ενεργείς με ευγένεια, τότε κάθε βήμα γίνεται ίσως πιο εύκολο», κατέληξε ο Jonathan Bailey.
Αυτή η ανάγκη για προσαρμογή και επιβίωση σε ένα εχθρικό περιβάλλον οδήγησε τον Elton John να αναπολήσει τα δικά του πρώτα βήματα, σε μία εποχή που η έννοια της ομοφυλοφιλίας ήταν παντελώς αόρατη.
«Όταν ήμουν νεότερος, δεν ήξερα ότι ήμουν γκέι, αλλά έβλεπα ανθρώπους όπως ο Little Richard. Και έβλεπα ανθρώπους όπως ο Liberace», ανέφερε ο Sir Elton John.
«Και σκεφτόμουν ότι είναι διαφορετικοί. Υπάρχει κάτι πάνω τους που θέλω να του μοιάσω. Κατά μία έννοια, ήταν σόουμαν, ήταν απλώς μοναδικοί και υπήρχε κάτι διαφορετικό και μαγικό σε αυτούς», εξήγησε ο μουσικός.
«Υπήρχε πολλή επιρροή από τον Little Richard και τον Liberace σε μένα. Και έτσι πιστεύω ότι αυτοί οι δύο, ειδικά, με επηρέασαν πραγματικά στον τρόπο που ερμήνευα και στην εμφάνισή μου. Είχαν απίστευτο αντίκτυπο πάνω μου», τόνισε.
«Αλλά δεν ήξερα τι σήμαινε “γκέι” στη δεκαετία του 1950. Κανείς, δεν υπήρχαν γκέι άνθρωποι στην οικογένειά μου. Δεν υπήρχαν παραδείγματα γύρω μου», εξήγησε.
«Έτσι, δεν είχα μία γκέι εμπειρία μέχρι που έγινα 23 ετών. Και μετά, ξέρεις, όλα άνθισαν. Ήταν σαν την εκτόξευση ενός πυραύλου», περιέγραψε.
«Και όλη μου η ζωή, πραγματικά, ήταν συνδεδεμένη με τη μουσική», κατέληξε ο Elton John.
Για τον Jonathan Bailey, η εμπειρία αυτή των παλαιότερων γενεών συνδέεται άμεσα με τη ριζοσπαστική φύση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, η οποία συχνά απαιτεί μία γενναία υπέρβαση των κοινωνικών ορίων.
«Και νομίζω ότι αυτό που κάνει την queer εμπειρία κατά κάποιον τρόπο εξαιρετική για τους καλλιτέχνες γενικότερα είναι ότι πρέπει, σε κάποιο σημείο, να είσαι εντελώς ριζοσπαστικός και να εκφράσεις κάτι μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να κατανοήσει ο κόσμος», δήλωσε ο Jonathan Bailey.
«Και γι’ αυτό πιστεύω ότι, ακόμα και πριν καταλάβεις πραγματικά, ή όταν οι άνθρωποι βρίσκονται ακόμα στην ντουλάπα, ο τρόπος που συμπεριφέρονται και αφηγούνται τις δικές τους ιστορίες σε κάνει να ταυτίζεσαι μαζί τους», εξήγησε ο ηθοποιός.
«Αλλά εγώ ήμουν πλήρως συνειδητοποιημένος. Ήμουν τυχερός που γεννήθηκα σε μία εποχή όπου τα πράγματα, για να χρησιμοποιήσω τη λέξη σου, πραγματικά άνθιζαν και ήταν η κατάλληλη στιγμή για να εμπνευστώ», πρόσθεσε.
«Και το προφανές είναι ότι γνωρίζω πολύ καλά πόσο σημαντικές είναι οι ιστορίες και η εκπροσώπηση. Θυμάμαι τη σειρά “This Life” που έβλεπαν οι μεγαλύτερες αδελφές μου», ανέφερε ο Jonathan Bailey.
«Θυμάμαι να νιώθω τόσο έντονη έλξη και ενθουσιασμό. Εκείνοι οι δύο ερμηνευτές ήταν τόσο ελκυστικοί», συμπλήρωσε.
«Και μετά, ακόμα και στα κινούμενα σχέδια, βλέποντας την αρρενωπή μορφή του Πρίγκιπα Έρικ στη “The Little Mermaid” όταν ήμουν πολύ μικρός, είχα πάθει εμμονή μαζί του, κάτι που κατάλαβα αργότερα», εξήγησε.
«Υπήρχαν επίσης ιστορίες στην αυστραλιανή εφηβική σαπουνόπερα “Heartbreak High”, και προφανώς στη σειρά “Queer as Folk”», πρόσθεσε ο ηθοποιός.
«Και μετά η ταινία “Brokeback Mountain” βγήκε όταν ήμουν στο λύκειο, και άλλαξα το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας με θέμα την εκπροσώπηση της ομοφυλοφιλίας στην ταινία “Brokeback Mountain” μόνο και μόνο για να έχω μία δικαιολογία να πάω στον κινηματογράφο περίπου 15 φορές», αποκάλυψε ο Jonathan Bailey.
«Αλλά, παρόλο που οι ίδιες οι ιστορίες ήταν επώδυνες, ήταν αρκετό και μόνο να βλέπεις ηθοποιούς να τις ερμηνεύουν. Αυτό δείχνει με πόσο λίγα ψίχουλα ορατότητας επιβιώναμε εκείνη την εποχή», συμπλήρωσε.
Η σημασία των προτύπων και των ανθρώπων που καθοδήγησαν τη δική του πορεία κατέχει κεντρική θέση στη σκέψη του ηθοποιού.
«Μετά κοιτάζεις ανθρώπους όπως ο Ian McKellen, προφανώς, και τους άφοβους γκέι ηθοποιούς που ήταν ανοιχτοί από την πρώτη στιγμή», ανέφερε ο Jonathan Bailey.
«Kαι πιστεύω, σε συμφωνία με αυτό που έλεγες Elton, ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να είναι ανοιχτοί για πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους», πρόσθεσε.
«Και μετά λες, έχω την ευκαιρία να δουλέψω με τον Matt Bomer. Θυμάμαι να συνεργάζομαι μαζί του στο “Fellow Travelers”, αλλά και να τον έχω δει να είναι καταπληκτικός, λαμπερός και ανοιχτός με την οικογένειά του», ανέφερε με θαυμασμό.
«Είναι απίστευτο να αποκτάς τη δυνατότητα να εργαστείς και να περιβάλλεσαι από αυτούς τους ανθρώπους. Και μετά κοιτάζεις την επόμενη γενιά και σκέφτεσαι ότι υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείς να μάθεις από αυτούς, επειδή εκφράζονται με τόση σαφήνεια, έχουν τέτοια αυτογνωσία και είναι τόσο γενναιόδωροι σε ενσυναίσθηση», εξήγησε ο ηθοποιός.
«Και ναι, δεν υπάρχει κάποια συμβουλή να δώσω, πέρα από το γεγονός ότι μεγαλώνοντας τη δεκαετία του ’90 ήμουν πολύ τυχερός που είδα νομοθετικές ρυθμίσεις να τίθενται σε ισχύ, οι οποίες προστάτευαν πολιτικά και νομικά την κοινότητά μας, πράγμα που σήμαινε ότι η χαρά ήταν εύκολα προσβάσιμη», τόνισε.
«And αναρωτιέμαι αν η επόμενη γενιά χρειάζεται απλώς να μάθει πώς να τιθασεύει τη χαρά που μπορεί να μεταδώσει στους θαυμαστές της και στις ιστορίες που αφηγείται», πρόσθεσε ο Jonathan Bailey.
«Και να γνωρίζουν ότι θα τη χρειαστούμε περισσότερο από ποτέ. Διότι προφανώς διανύουμε μία κρίσιμη περίοδο όπου υπάρχει πραγματική απειλή να κυλήσουμε προς τα πίσω», προειδοποίησε με ανησυχία.
«Αλλά ναι, είναι ένα καταπληκτικό πράγμα, έτσι δεν είναι; Οι σχέσεις μεταξύ των γενεών και το να είσαι μέρος μιας κοινότητας όπου όλοι είμαστε απλώς ευεργετημένοι από εκείνους που προηγήθηκαν», κατέληξε ο Jonathan Bailey.
Η αναγνώριση αυτής της προσπάθειας προκάλεσε την ειλικρινή συγκίνηση και την επιδοκιμασία του Sir Elton John, ο οποίος στάθηκε στη νέα γενιά ηθοποιών που κατακτούν πλέον με θάρρος τη σκηνή και την οθόνη.
«Ηγήθηκες μιας ολόκληρης ομάδας νέων γκέι ηθοποιών και υπάρχουν τόσοι πολλοί από αυτούς. Και είναι τόσο υπέροχο», δήλωσε ο Elton John.
«Πολλοί άνθρωποι, νομίζω, στον κόσμο της υποκριτικής φοβούνταν να κάνουν coming out επειδή δεν θα έπαιρναν ρόλους», εξήγησε ο μουσικός.
«Άνθρωποι σαν εσένα, τον Matt Bomer και τόσους άλλους ηθοποιούς αυτή τη στιγμή, νέους ηθοποιούς, όπως ο Ben Wishaw, ο Andrew Scott. Ναι, είναι απλά εκπληκτικό», πρόσθεσε.
«Οπότε, μπράβο σου αγαπημένε μου. Σίγουρα αξίζεις αυτό το βραβείο και είμαι τόσο περήφανος που σε γνωρίζω και σε θεωρώ φίλο μου. Σε ευχαριστώ πολύ για όλα όσα κάνεις», κατέληξε συγκινημένος.
Ο Jonathan Bailey, αποδεχόμενος τα λόγια του φίλου του, έκλεισε τη συζήτηση με μία υπόσχεση συνέπειας και πίστης στην κληρονομιά που του παραδόθηκε.
«Λοιπόν, σε ευχαριστώ. Άκου, αναλαμβάνουμε τη σκυτάλη. Παίρνουμε τη σκυτάλη και την κληρονομιά, και συνεχίζουμε», δήλωσε ο Jonathan Bailey.
«Και συνεχίζουμε. Και αυτό είναι το παν όταν υπάρχει χαρά», ολοκλήρωσε ο ηθοποιός με αισιοδοξία.
Η συνάντηση αυτή αποτελεί μία ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, προσφέροντας μία ισχυρή υπενθύμιση της συλλογικής ευθύνης απέναντι στην ελευθερία. Καθώς οι παλαιότεροι καλλιτέχνες παραδίδουν με εμπιστοσύνη το έργο και τις παρακαταθήκες τους στους νεότερους, η queer τέχνη συνεχίζει να διεκδικεί τον ριζοσπαστικό της ρόλο, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η χαρά και η αλήθεια είναι τα πιο ισχυρά όπλα απέναντι στη μισαλλοδοξία και τη λήθη.
