Σαράντα χρόνια μετά τις ιστορικές συναυλίες των Wham! στην Κίνα, ο Andrew Ridgeley μιλά με αφορμή το νέο ντοκιμαντέρ «WHAM! 10 Days in China», που κάνει πρεμιέρα στις 28 Ιουλίου. Ο μουσικός του βρετανικού διδύμου εξηγεί πώς γεννήθηκε η ιδέα της επίσκεψης, γιατί στόχος ήταν η αμερικανική αγορά, τι συνέβη στις εμφανίσεις στο Πεκίνο και την Γκουανγκζού και ποια είναι, όπως λέει σήμερα, η διαχρονική κληρονομιά εκείνων των δέκα ημερών.
Τον Απρίλιο του 1985 οι Wham! έγραψαν ιστορία, καθώς έγιναν το πρώτο δυτικό συγκρότημα της pop που έδωσε συναυλίες στην Κίνα. Εκείνη η επίσκεψη, που τότε συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης, επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από το νέο ντοκιμαντέρ «WHAM! 10 Days in China», με τον Andrew Ridgeley να αποκαλύπτει ότι, όταν άκουσε για πρώτη φορά την πρόταση, δεν πίστευε πως θα μπορούσε ποτέ να πραγματοποιηθεί.
Ο Ridgeley θυμάται ότι ο μάνατζερ των Wham!, Simon Napier-Bell, πρότεινε στον ίδιο και στον George Michael να ταξιδέψουν στην κομμουνιστική τότε Κίνα και να δώσουν συναυλίες, με στόχο να τραβήξουν την προσοχή των αμερικανικών μέσων και να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Για να είμαι ειλικρινής, πίστεψα ότι ήταν μία τρελή ιδέα», δήλωσε. «Γεννήθηκε επειδή ο George δεν ήθελε να περιοδεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στον βαθμό που θα χρειαζόταν για να εδραιώσουμε την επιτυχία του άλμπουμ «Make It Big» και των τραγουδιών «Wake Me Up Before You Go-Go» και «Careless Whisper». Ήταν μία πραγματικά ευφυής λύση σε ένα πρόβλημα που έμοιαζε να μην έχει άλλη διέξοδο.»
Ύστερα από διαπραγματεύσεις με τις κινεζικές αρχές, οι Wham! ταξίδεψαν στην Κίνα και έδωσαν δύο συναυλίες, στο Πεκίνο και στην Γκουανγκζού, τον Απρίλιο του 1985. Η ιστορική αυτή αποστολή αποτελεί πλέον το θέμα του νέου ντοκιμαντέρ «WHAM! 10 Days in China», σε σκηνοθεσία του Mike Christie, το οποίο κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες παγκοσμίως στις 28 Ιουλίου.
Το ταξίδι είχε κινηματογραφηθεί ήδη από το 1985 από τον Βρετανό σκηνοθέτη Lindsay Anderson. Ωστόσο, ο Ridgeley και ο George Michael δεν αποδέχθηκαν τη δική του εκδοχή του ντοκιμαντέρ. Το υλικό επεξεργάστηκε αργότερα εκ νέου και κυκλοφόρησε το 1986 ως «Wham! In China: Foreign Skies». Η νέα παραγωγή περιλαμβάνει αποκατεστημένο αρχειακό υλικό που δεν είχε δημοσιοποιηθεί ποτέ, καθώς και νέες συνεντεύξεις του Ridgeley και ανθρώπων που συμμετείχαν στην περιοδεία.
«Ήθελα να δημιουργήσω μία αναδρομή που να εξερευνά πραγματικά πώς γεννήθηκε αυτή η επίσκεψη στην Κίνα, γιατί επιλέξαμε να πάμε εκεί και τι συνέβη όσο βρισκόμασταν εκεί», ανέφερε. «Και, ακόμη πιο σημαντικό για μένα, ποια είναι η κληρονομιά που άφησε στην Κίνα, γιατί αυτό παρέμενε εντελώς άγνωστο.»
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τους George Michael και Andrew Ridgeley στις προετοιμασίες για τις συναυλίες, στις συναντήσεις τους με Κινέζους και Βρετανούς αξιωματούχους, στα γυρίσματα του αρχικού ντοκιμαντέρ του Anderson, αλλά και στην έντονη πίεση που δέχθηκαν από τα δυτικά ταμπλόιντ, τα οποία παρακολουθούσαν διαρκώς κάθε τους κίνηση.
Ο Ridgeley παραδέχεται ότι όλο αυτό το περιβάλλον επηρέασε ιδιαίτερα τον George Michael.
«Ήταν μία αρκετά πιεστική κατάσταση», είπε. «Νομίζω ότι ο George ένιωθε μεγαλύτερη πίεση από εμένα, επειδή ήταν το κεντρικό πρόσωπο της σκηνής. Πάντα είχε λίγο περισσότερο βάρος στους ώμους του απ’ ό,τι εγώ.»
Παρά τις δυσκολίες, ο ίδιος κρατά και έντονες θετικές αναμνήσεις από την εμπειρία.
«Όλα αυτά ήταν μέρος της συνολικής εμπειρίας. Δεν ήταν το πιο ευχάριστο ταξίδι», εξήγησε. «Ο George σίγουρα δεν το απόλαυσε ιδιαίτερα. Εγώ το χάρηκα πολύ περισσότερο, παρά τις λιγότερο ευχάριστες πλευρές του. Το να επισκεφθείς μία αρχαία πόλη και έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο και πολιτισμό ήταν πραγματικό προνόμιο. Ήταν μία εμπειρία με πολλές διαφορετικές όψεις.»
Το πρώτο κοινό που συνάντησαν οι Wham! στο Πεκίνο ήταν εμφανώς συγκρατημένο. Οι θεατές δεν ήταν βέβαιοι για το πώς έπρεπε να αντιδράσουν σε μία συναυλία δυτικής pop, κάτι που επηρέασε και τη σκηνική παρουσία του George Michael.
«Για τον George ήταν πραγματικά δύσκολο, γιατί ένας ερμηνευτής παίρνει ενέργεια από την αντίδραση του κοινού», εξήγησε ο Ridgeley. «Ξέραμε ότι δεν θα βλέπαμε τις ίδιες αντιδράσεις που συναντούσαμε στη Δύση. Ο George προσαρμόστηκε ιδιαίτερα, επειδή υπήρχαν κάποια τραγούδια με αρκετά προκλητικό ύφος. Τα παρουσίασε με πιο ήπιο τρόπο.»
Παράλληλα, οι δύο μουσικοί γνώριζαν ότι έπρεπε να σεβαστούν τους οικοδεσπότες τους και τους κανόνες που είχαν τεθεί για το κοινό.
«Γνωρίζαμε ότι έπρεπε να δείξουμε σεβασμό στους οικοδεσπότες μας και το κοινό είχε λάβει οδηγίες να συμπεριφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο», είπε. «Νομίζω ότι όταν οι αρχές κατάλαβαν πως δεν επρόκειτο να ξεσπάσει κάποια μαζική αναταραχή, χαλάρωσαν λίγο. Ήταν μία πιο απαιτητική συναυλία από ό,τι θα ήταν συνήθως.»
Η εικόνα άλλαξε αισθητά στη δεύτερη εμφάνιση, στην Γκουανγκζού. Εκεί το κοινό αντέδρασε πολύ πιο θερμά, ιδιαίτερα όταν οι Wham! ερμήνευσαν το «Careless Whisper».
«Η ατμόσφαιρα ήταν εντελώς διαφορετική», θυμήθηκε. «Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι είχαν επιστρέψει ήδη στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλες χώρες. Όλα ήταν πολύ πιο χαλαρά. Η πίεση είχε μειωθεί ξεκάθαρα και πιστεύω ότι αυτό βοήθησε και τη συναυλία. Το κοινό αντέδρασε με τρόπο που μας ήταν πολύ πιο οικείος.»
Τελικά, το ταξίδι πέτυχε και τον βασικό επικοινωνιακό στόχο του. Η προβολή που έλαβαν οι Wham! στις Ηνωμένες Πολιτείες ενίσχυσε σημαντικά την παρουσία τους στην αμερικανική αγορά και λίγους μήνες αργότερα ακολούθησε η περιοδεία «Whamamerica!».
«Μπήκαμε στα σπίτια των Αμερικανών», είπε ο Ridgeley. «Το γεγονός ότι εμφανιστήκαμε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στον Τύπο σε ολόκληρη τη χώρα μάς έδωσε κάτι πολύ περισσότερο από μία συνηθισμένη περιοδεία. Οι Wham! συνδέθηκαν με κάτι πραγματικά μοναδικό για εκείνη την εποχή. Τέσσερις ή πέντε μήνες αργότερα κάναμε περιοδεία σε στάδια, με τεράστια επιτυχία.»
Ο ίδιος θεωρεί ότι η μεγαλύτερη αξία εκείνης της επίσκεψης αποκαλύφθηκε πολλά χρόνια αργότερα, όταν διαπίστωσε πως αρκετοί από τους νεαρούς θεατές των συναυλιών ακολούθησαν επαγγελματική πορεία στη μουσική, είτε ως καλλιτέχνες είτε ως DJs.
«Το να ανακαλύπτω ότι αυτές οι συναυλίες επηρέασαν ανθρώπους και διαμόρφωσαν τη ζωή τους είναι κάτι πραγματικά συγκινητικό και βαθιά ικανοποιητικό», δήλωσε. «Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ήθελα να γίνει αυτό το ντοκιμαντέρ. Ήθελα να μάθω ποια είναι η κληρονομιά που άφησε η επίσκεψη στην Κίνα. Και αυτή η κληρονομιά εξακολουθεί να υπάρχει. Άλλαξε ζωές και δύσκολα μπορεί να ζητήσει κανείς κάτι περισσότερο.»
Το «WHAM! 10 Days in China» λειτουργεί και ως ένας ακόμη φόρος τιμής στον George Michael, ο οποίος πέθανε το 2016 σε ηλικία 53 ετών. Μέσα από το αρχειακό υλικό, ο τραγουδιστής εμφανίζεται να δίνει τον καλύτερό του εαυτό ακόμη και μπροστά σε ένα συγκρατημένο κοινό.
«Ήταν ένας εκπληκτικός τραγουδιστής και τραγουδοποιός», είπε ο Ridgeley. «Παίρναμε τις συναυλίες πολύ σοβαρά, ίσως από τα λίγα πράγματα που αντιμετωπίζαμε τόσο σοβαρά, αλλά έπρεπε να το κάνουμε. Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μία σπουδαία απόδειξη του ταλέντου του. Χαίρομαι που μπορούμε να δείξουμε στις νεότερες γενιές πώς ήταν οι Wham! πάνω στη σκηνή. Είναι όλα εκεί και ελπίζω να εμπνεύσουν τον κόσμο.»
