Ένα μικρόφωνο που πετάχτηκε, μία οργισμένη αποχώρηση και η επίσημη απάντηση των Guns N’ Roses που έρχεται να διαλύσει τις φήμες για τον νέο ντράμερ, ξυπνώντας μνήμες από την πιο επικίνδυνη εποχή της ροκ.
Η σκηνή θα μπορούσε να είναι βγαλμένη από τα πιο άγρια όνειρα των οπαδών των Guns N’ Roses της δεκαετίας του ’90. Μπουένος Άιρες, Σάββατο 18 Οκτωβρίου. Το συγκρότημα ανεβαίνει στη σκηνή και οι πρώτες νότες του «Welcome To The Jungle» ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα. Όμως, κάτι δεν πάει καλά.
Ο Axl Rose, ο αιώνια απρόβλεπτος frontman, φαίνεται ορατά εκνευρισμένος. Μετά το πρώτο ρεφρέν, η ένταση κορυφώνεται: πετάει το μικρόφωνό του προς τα ντραμς, σκίζει το δερμάτινο μπουφάν του και αποχωρεί οργισμένος από τη σκηνή. Λίγο αργότερα, κάμερες τον καταγράφουν να κλωτσάει το riser των ντραμς. Όταν επιστρέφει, απευθύνεται στο πλήθος με μία φράση που τα λέει όλα: «Λοιπόν, θα προσπαθήσω απλώς να το αυτοσχεδιάσω».
Για όσους παρακολουθούν την ταραχώδη ιστορία των Guns N’ Roses, το περιστατικό ξύπνησε μνήμες. Μνήμες από την εποχή που χαρακτηρίζονταν ως «το πιο επικίνδυνο συγκρότημα στον κόσμο», όχι μόνο για τη μουσική τους, αλλά και για τη χαοτική τους συμπεριφορά. Οι συναυλίες τους ήταν πάντα ένα στοίχημα.
Ο Axl Rose, μία περσόνα τόσο γοητευτική όσο και εκρηκτική, είχε γράψει ιστορία με τις καθυστερήσεις ωρών, τις διακοπές συναυλιών και τις θρυλικές εκρήξεις του, όπως η περιβόητη εξέγερση στο Saint Louis το 1991, όταν βούτηξε στο κοινό για να αρπάξει μία κάμερα. Η πρόσφατη, εξαιρετικά επαγγελματική περίοδος της επανένωσης της κλασικής σύνθεσής τους φαινόταν να έχει αφήσει πίσω αυτές τις μέρες. Μέχρι τώρα.
Αμέσως, οι εικασίες στα social media πήραν φωτιά. Ήταν ο ήχος; Ήταν ο νέος ντράμερ, Isaac Carpenter, που δεν απέδιδε τα αναμενόμενα; Ήταν κάποια εσωτερική διαμάχη; Το συγκρότημα, αναγνωρίζοντας την ανάγκη να ξεκαθαρίσει το τοπίο, εξέδωσε μία επίσημη ανακοίνωση, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους.
«Κατά τη διάρκεια του πρώτου τραγουδιού στην πρόσφατη συναυλία μας στο Μπουένος Άιρες, το in-ear monitor του Axl είχε μόνο τα κρουστά στα αυτιά του αντί για ολόκληρη τη μίξη», ανέφερε η ανακοίνωση των Guns N’ Roses που αναρτήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα.
Το πρόβλημα, όπως εξήγησαν, ήταν τεχνικό και προσωρινό. «Το ζήτημα διορθώθηκε από τον τεχνικό μας μέχρι το τρίτο τραγούδι και περάσαμε μία υπέροχη βραδιά».
Η μπάντα, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Ένιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί κατηγορηματικά τον νέο της ντράμερ, διαλύοντας κάθε αμφιβολία. «Η κατάσταση δεν είχε καμία σχέση με το παίξιμο του Isaac Carpenter, ο οποίος είναι κορυφαίος και σπουδαίος ντράμερ», τόνισε η ανακοίνωση.
Ο Carpenter, γνωστός από τη θητεία του στους AWOLNATION, ανέλαβε τα ντραμς μετά την απομάκρυνση του επί σειρά ετών ντράμερ Frank Ferrer τον περασμένο Μάρτιο. Η αποχώρηση του Ferrer, ο οποίος ήταν στο συγκρότημα από το 2006, αρχικά περιγράφηκε ως «φιλική», αν και ο ίδιος αργότερα εξέφρασε την «απογοήτευσή» του για το τέλος της συνεργασίας του.
Η επιλογή του Isaac Carpenter, ο οποίος στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με το συγκρότημα Loaded του μπασίστα Duff McKagan, φαίνεται πως έχει την απόλυτη στήριξη της μπάντας.
Παρά το μικρό αυτό παραστράτημα, η περιοδεία των Guns N’ Roses συνεχίζεται κανονικά, έχοντας ήδη περάσει με επιτυχία από τη Florianópolis της Αργεντινής, με επόμενους σταθμούς τη Βραζιλία, το Περού και το Μεξικό.
Την ίδια στιγμή, οι ελπίδες για νέα μουσική αναζωπυρώνονται, καθώς ο Slash πρόσφατα άφησε να εννοηθεί ότι ένα νέο άλμπουμ είναι στα σκαριά, λέγοντας πως «όλοι στο συγκρότημα το σκέφτονται». Θα ήταν το πρώτο τους άλμπουμ μετά το περιπετειώδες «Chinese Democracy» του 2008, και το πρώτο με τη συμμετοχή των Slash και McKagan μετά το άλμπουμ διασκευών «The Spaghetti Incident?» του 1993.
Τελικά, το περιστατικό στο Μπουένος Άιρες, αν και προκλήθηκε από ένα απλό τεχνικό πρόβλημα, λειτούργησε ως μία ισχυρή υπενθύμιση. Υπενθύμισε σε όλους ότι, ακόμη και σε αυτή τη νέα, ώριμη και επαγγελματική φάση τους, η ωμή, αφιλτράριστη ενέργεια που έκανε τους Guns N’ Roses θρύλους παραμένει ζωντανή.
Ο Axl Rose μπορεί να είναι πλέον ένας βετεράνος της σκηνής, αλλά η φωτιά που τον έκανε έναν από τους πιο συναρπαστικούς και επικίνδυνους frontmen στην ιστορία της ροκ δεν έχει σβήσει. Και ίσως, αυτό ακριβώς είναι που κρατάει τον μύθο τους αναλλοίωτο στον χρόνο.
